Գյուղի աղմուկը լռում է քիչ֊քիչ, հանգչում են բոլոր շշուկները։

Ջարմանալի են հայոց լեռները, որոնք երկնքի կամարները պահում են իրենց գագաթներին։

Երջանիկ ես դու, հա՛յ, որ Անդրանիկի բազեներից ես։

Հաջորդ պահին նկատեցի, որ ճերմակ ձին ճախրեց օդում։

Վերելակի հայելին ժպիտով է լցված, իսկ լայն լուսամուտից գիշերային լույսերը մտերիմ են թվում։

Խոսքերս, որ ամեն օր կրկնում էի զանազան ձևերով, դյութական ազդեցություն ունեին նրա վրա։

Արցունքներս ցողեր դառան, վարդի ծոցում շողացին։

Հոգնած արևը թեքվում էր դեպի լեռները, գագաթները հրդեհվում են։

Հավքերի հետ երգերս թռան, հովերի հետ գնացին։

Ցաված սիրտս երգեր հյուսեց, երգեց անուշ ու տխուր։

Մեղմիկ սոսափում էր ուռին, և ջրաղացն անուշ մի հեքիաթ էր պատմում։

Այսօր բոլորը ժպտում են, սենյակիս բանալին էլ ինչ֊որ ուրախ է զնգում։

Շարլը սրճարանների սիրելին էր, բայց Միշելի սրճարանը նրա ամենից հաճելի անկյունն էր։

Կեսգիշեր էր արդեն, փողոցները լուռ են, լուսազդրերը` հանգած։

Վերջին դասաժամը ավարտվեց, ու աշակերտները ցրվեցին։

Հորդ անձրև սկսվեց, և մենք հետաձգեցինք մեր զբոսանքը։

Թագավորի աքսորել էր պարսից արքան, իսկ թագաժառանգին` հունաց կայսրը։

Լուսաբացին արտատերը արտը ջրած պիտի տեսնի, պիտի կռանա, ստուգի թաց հողը։

Գարունը եկավ, առուները սկսեցին քչքչալ, գետինը կանաչեց։

Խաղաղ ու թովիչ երեկո էր, ժպտուն աչքերի պես փայլփլում էին լույսերը։

Լեռան վրա արցունքոտվել են ոտքերն իմ բոբիկ, մրրիկները ցուրտ իմ դեմքն են վառել։

Ամեն մեկը ուշադիր լսում էր, իսկ ավելի իմաստունը խոսում էր։

Գարունը բացվել էր, ու ծաղիկներն արբեցուցիչ բուրում էին։

Փոքր է Հայաստանի հողը, բայց բազմազան է ու բազմատեսակ։

Անշաղկապ կապակցությամբ

Բայց, իսկ, սակայն շաղկապներով կապակցվելիս

Կրկնվող, շեշտակիր թե՛...թե՛, և՛...և՛ շաղկապներով կապակցվելիս

Կամ, էլ, նաև, և կամ շաղկապներով կապակցվելիս

Նույն բառով արտահայտված կրկնվող ենթակայի դեպքում։

Երբ և, ու, կամ շաղկապներով կապված նախադասություններն ունեն միևնույն ենթական

Անշաղկապ կապակցության դեպքում

Մյուս շաղկապներով կապակցելու դեպքում

Բայց

Որքան

Իսկ

Այլև