อำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศเป็นของประชาชน

ประชาชนมีสิทธิมอบอำนาจปกครองให้แก่ประชาชนด้วยกัน

รัฐบาลต้องเคารพสิทธิ และเสรีภาพขั้นพื้นฐานของประชาชน

รัฐบาลมีสิทธิออกกฎหมายเพื่อควบคุมความสงบของประเทศเมื่อมีการต่อต้าน

1 รูปแบบ

2 รูปแบบ

3 รูปแบบ

4 รูปแบบ

ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของรัฐบาลภายในขอบเขต

ผู้นำหรือกลุ่มผู้นำมีอำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ

ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลที่อยู่ในวาระได้หลายสมัย

รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา

บรูไน ไทย อินโดนีเซีย

สเปน สหรัฐอเมริกา อังกฤษ

กัมพูชา ญี่ปุ่น ไทย

เกาหลีใต้ สวีเดน นอร์เวย์

5 แบบ

4 แบบ

3 แบบ

2 แบบ

ใช้กฎอัยการศึกเป็นกฎหมายในการปกครองประเทศ

ควบคุมกิจกรรมทางการเมืองและการดำเนินชีวิตของประชาชน

ผู้นำเป็นทหารที่มีอำนาจในการปกครองประเทศ

มีพรรคการเมืองภายใต้การกำกับของรัฐสภาเพียงพรรคเดียว

ระบอบเผด็จการทหาร

ระบอบเผด็จการพลเรือน

ระบอบเผด็จการฟาสซิสต์

ระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์

ระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์

ระบอบเผด็จการทหาร

ระบอบเผด็จการพลเรือน

ระบอบเผด็จการฟาสซิสต์

ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา สิงคโปร์

รัสเซีย มาเลเซีย ญี่ปุ่น

ไทย จีน อินเดีย

สิงคโปร์ ไทย ญี่ปุ่น

รัฐบาลท้องถิ่นมีอำนาจในกิจการที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม

รัฐบาลกลางมอบนโยบายการปกครองให้แต่ละท้องถิ่นดำเนินการ

รัฐบาลกลางเป็นผู้ใช้อำนาจในกิจการทหาร การต่างประเทศ การคลัง

รัฐบาลท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการบริหารประเทศและแก้ปัญหาได้รวดเร็ว

ควบคุมกิจกรรมทางการเมืองและการดำเนินชีวิตของประชาชน

เน้นความสำคัญของผู้นำว่ามีอำนาจเหนือประชาชน

มีพรรคการเมืองภายใต้การกำกับของรัฐสภาเพียงพรรคเดียว

ผู้นำเป็นทหารที่มีอำนาจในการปกครองประเทศ