อิศญาณชาญลอัครสาร

เทศนาคำไทยขอทาน

โดย ตำนาน อรุณสวัสดิ์

สำหรับขี่เป็นม้าอาชาไนย

ขึ้นต้นวรรคส่งลงท้ายด้วยเอย

ขึ้นต้นวรรครับลงท้ายด้วยเอย

ขึ้นต้นด้วยสักวาลงท้ายด้วยเอย

ขึ้นต้นด้วยวรรครองท้ายลงด้วยเอย

สอนโดยการบอกตรงๆ

สอนโดยการบอกเป็นนัยที่แฝงด้วยสุภาษิต

สอนโดยการประชดประชันเหน็บแนมเสียดสีสังคม

สอนโดยการยกตัวอย่างประกอบชัดเจน

การเอาตัวรอด

การหาผู้คุ้มครอง

การป้องกันตัวเอง

การเคารพผู้ใหญ่

ถ้าทำดีก็จะดีเป็นศรีศักดิ์ ถ้าทำชั่วชั่วจักตามสนอง

เกิดเป็นคนเชิงดูให้รู้เท่า ใจของเราไม่สอนใจใครจะสอน

หลงโลภลาภบาปก็รู้อยู่ว่าบาป กิเลศหยาบยังไม่สุขย่อมทุกขัง

อย่าดูถูกบุญกรรมว่าทำน้อย น้ำตาลย้อยมากเมื่อไรได้หนักหนา

บุญหาไม่แล้วอย่าได้ทะนงตน ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน

ตาก็มัวหัวก็ขาวเป็นคราวคร่ำ หูก็ซ้ำไม่ได้ยินเอาสิ้นสวย

มิใช่ตายแต่เขาเราก็ตาย แหงนดูฟ้าอย่าให้อายแก่เทวดา

อย่านอนเปล่าเอากระจกยกออกมา ส่องดูหน้าเสียทีหนึ่งแล้วจึงนอน

จงฟังหูไว้หูคอยดูไป เชื่อน้ำใจดีกว่าอย่าเชื่อยุ

อันยศศักดิ์มิใช่เหล้าเมาแต่พอ ถ้าเขายอเหมือนอย่างเกาให้เราคัน

หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้ มันชอบใจข้างปลอบไม่ชอบดุ

เห็นเต็มตาแล้วอย่าอยากทำปากบอน ตรองเสียก่อนจึงค่อยทำกรรมทั้งมวล

เดินตามรอยผู้ใหญ่หมาไม่กัด ไปพูดขัดเขาทำไมขัดใจเขา

อย่าคบมิตรจิตพาลสันดานชั่ว จะพาตัวให้เสื่อมที่เลื่อมใส

เรียนวิชาไม่แม่นยำคะน้ำคะเน ไปเที่ยวเตร่ประกอบชั่วตัวจึงจน

คบนักปราชญ์นั่นแหละดีมีกำไร ท่านย่อมให้ความสบายหลายประตู

กิ่งก่าได้ทอง

ไก่ได้พลอย

หัวล้านได้หวี

เข็นครงขึ้นภูเขา