บรรยายโวหาร

พรรณนาโวหาร

เทศนาโวหาร

อธิบายโวหาร

เวลาและวารีไม่เคยที่จะคอยใคร

การใช้เวลาให้คุ้มค่า

ให้แสวงหาความรู้จากการอ่านหนังสือ

เวลาเป็นของมีค่า

อายุ

ความสมัครใจของฝ่ายหญิง

ขนาดของเท้า

ความสมัครใจของฝ่ายชาย

ตีปัญหาไม่แตก

พระราชบุตรธรรมธวัชสะกิดเตือน

จนปัญญา

นึกถึงเงื่อนไขของเวตาล

ชายผู้ไม่ใช่คนโง่ไม่ยอมคืนสู่เรือนซึ่งไม่มีนางที่รักผู้มีรูปงามคอยรับรอง

ในขณะที่กลับถึง เรือนนั้น

แม้เรียกว่าเรือนก็ไม่ใช่อื่น คือคุกซึ่งไม่มีโซ่เท่านั้นเอง

พระองค์ย่อมทรงทราบด้วยพระองค์เองว่า ความสุขแห่งพ่อบ้าน

ซึ่งอยู่เดี่ยวโดดนั้นมีไม่ได้ในบ้าน

แลมีไม่ได้นอกบ้านเพราะไม่มีหวังจะได้ความสุขเมือกลับมาสู่เรือนแห่งตน

ลิ้นนั้นตัดคอคนเสียมากต่อมากแล้ว

ข้าพเจ้าให้เกิดกระเหม่นตาซ้าย หัวใจเต้นแรง แลก็มืดมัว

คงจะเป็นสาวน้อยตามขนาดแห่งเท้า ส่วนนางเท้าเขื่องคงจะเป็นสาวใหญ่

ความสุขแห่งพ่อบ้านซึ่งอยู่โดดเดี่ยวนั้นมีไม่ได้ในบ้าน แลมีไม่ได้นอกบ้าน

พาทีมีสติรั้ง รอคิด

ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์

พลั้งปากเสียศีล พลั้งตีนตกต้นไม้

พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

ความตั้งใจ

ความเพียร

ความอดกลั้น

การใช้สติปัญญาและการแก้ปัญหา

อุปมา

นามนัย

อุปลักษณ์

สัญลักษณ์

เจ้าพระยาพระคลัง (หน)

กรมหมื่นพิทยาลงกรณ

กรมพระปรมานุชิตชิโนรส

รัชกาลที่ ๒

เวตาลมีขาสั้น ท้องพลุ้ย ชอบสิงอยู่ตามซากศพ

ครั้งนี้ข้าพเจ้าให้เกิดกระเหม่นตาซ้าย หัวใจเต้นแรง แลตาก็มืดมัว

ชายผู้ไม่ใช่คนโง่ไม่ยอมคืนสู่เรือนซึ่งไม่มีนางที่รักผู้มีรูปงามคอยรับรอ

พระราชมารดาและพระธิดามีหน้าตาอ่อนเยาว์เหมือนพี่กับน้อง