we Włoszech 31 sierpnia 1870r.

w Rosji 20 lipca 1846r.

w Belgii 14 kwietnia 1850r.

w Polsce 4 października 1869r.

W Rzymie.

W Berlinie.

W Paryżu.

W Warszawie.

Kliniki weterynaryjnej

Kliniki okulistycznej

Kliniki stomatologicznej

Kliniki psychiatrycznej

Głównym celem programu Montessori jest pomoc dziecku w osiągnięciu przez nie pełnego potencjału we wszystkich sferach życia.

Brak samodzielności ze strony ucznia i ciągłe wyręczanie go ze strony nauczyciela.

Przeszkadzanie dziecku podczas nauki mające na celu wybicie go z wewnętrznej harmonii.

Brak poszanowania otoczenia i wyłączne skupienie się na nauce.

z dziećmi zdrowymi

z więźniami

z żołnierzami

Fragola

Insegnante

Casa dei bambini

Saggezza

Maria Montessori

Halina Semenowicz

Helen Parkhurst

Przeszkadzać pracującym dzieciom.

Nie szanować dziecka, które popełnia błąd.

Zmuszać dziecko do pracy,

Starać się zwracać się do dzieci indywidualnie, spokojnym, zrównoważonym głosem.

Poglądem według którego wszelkie zjawiska tworzą układy całościowe, podlegające swoistym prawidłowościom, których nie można wywnioskować na podstawie wiedzy o prawidłowościach rządzących ich składnikami

Stanowiskiem głoszącym , że własności zjawisk nie mogą być wywiedzione na podstawie znajomości cech ich składników. Przykładowo, właściwości grupy nie można ustalić na podstawie znajomości cech jej członków.

Filozoficzną koncepcją według której świat podlega dynamicznym zmianom w postaci ewolucji, które prowadzą do powstawania coraz to nowych części, wchodzących w skład hierarchicznej całości.

ważny jest emocjonalny, społeczny, fizyczny, poznawczy aspekt edukacji

edukacja tradycyjna nie ma na celu głównie zdobywania wiedzy

jest brak zindywidualizowane-go

podejścia do każdego z nich

nie ma wyboru miejsca, czasu i rodzaju aktywności.

ma wybór czasu miejsca i rodzaju aktywności.

nie jest uczone samodzielnej pracy, nauczyciel wyręcza go w zadaniach.

uczy się we własnym tempie,zgodnie z indywidualnym planem rozwoju.

ma określony termin przyswojenia materialu zadanego przez nauczyciela.

nie jest traktowane indywidualnie, nauczyciel pracuje z wybranymi uczniami indywidualnie.

na karaniu za złe wyniki w nauce.

na dziecku i wzbudzaniu jego motywacji.

na stopniach

nagradzaniu za dobrze wykonaną prace.

4-5 roku życia

6-7 roku życia

8-9 roku życia

Nie

Tak, ale nie będą chciały dalej się rozwijać

Poczują się pewniej i będą bardziej samodzielne, a umiejętność czytania pomoże im dalej rozszerzać swoją wiedzę.

rodzice

nauczyciel

uczniowie

skoncentrowane na swoich zadaniach.

osobami niedążącymi do samodzielności.

osobami niebudująceymi wiary w siebie.

nieufne do otoczającego ich społeczeństwa.

lalki

przytulanki, misie

resoraki, dinozaury

drewniane puzzle, maty edukacyjne, łamigłówki

zatapia się w swoim zajęciu, zapomina o czasie i otoczeniu. Czerpie z nauki radość i satysfakcję.

jest nieskoncentrowane, nie jest skupione nad pracą. Jest zdenerowane brakiem reakcji ze strony nauczyciela.

wyłacza się, skupia się na sprawach nie związanych z lekcją.

1.Faza końcowa

2.Faza przygotowawcza

3.Faza wielkiej pracy

1.Faza przygotowawcza

2.Faza wielkiej pracy

3.Faza końcowa

1.Faza wielkiej pracy

2.Faza końcowa

3.Faza przygotowawcza

jest to faza odprężenia i radości z wykonanej pracy i rozwiązanego zadania. .

w tej fazie w zachowaniu dziecka można zaobserwować pobudzenie, niepokój i niezdecydowanie. Jest to czas poszukiwania przedmiotu zainteresowania.

w tej fazie dziecko niejako związuje się z przedmiotem, którym się zajmuje – aktywnie, w głębokim skupieniu i oddaniu.

paradoksem jednostki

anaforą

normalizacją

Dzieci są zrelaksowanie, skupione na pracy

Milczą w innym wypadku milczą ukarani. Jeśli będą spokojni czeka je nagroda.

Dzieci zajmują się swoimi sprawami. Nauczciel nie prowadzi zajęć.

wyłącznie przez emocje i intelekt

instynkty

intelekt, emocje i instynkty

Nauczyciel wybiera każdemu dziecku materiał którym ma się zająć.

Dziecko samodzielnie podejmuje decyzję, z którym materiałem będzie pracować.

Dziecko musi się wykazać żeby dostać materiał którym będzie pracować.

Nauczyciel jest stawiany na równi z uczniem.

Uczeń decyduje w jaki sposób ma być prowadzona lekcja

Dzieci nie mogą robić tego co chcą i nie są partnerami nauczyciela.

Lekcje słowne polegały na uczeniu się wyłącznie języka francuskiego.

Lekcje słowne polegały na wzbogaceniu słownika i zapamiętaniu nowych pojęć.

Lekcje słowne polegały na recytacji zadanych wcześniej tekstów.

że każde dziecko jest inne, ale nauczyciel powinien traktować klasę jako jeden organizm i nie powinien przejmować się różnicami między uczniami.

że każde dziecko jest identyczne i powinno się dostosować do wszystkich rówieśników.

że każde dziecko jest inne i powinno rozwijać się według stworzonych przez siebie indywidualnych planów rozwojowych.

Była czternastą kobietą-lekarzem we Francji.

Była szóstą kobietą-lekarzem we Włoszech.

Była szesnastą kobietą-lekarzem we Włoszech.