ผู้แต่งนิทานเวตาล คือ ศิวพราหมณ์

นิทานเวตาลมีทั้งหมด 25 เรื่อง

เวตาลฉบับที่เรียน ผู้แปลคือ ดร. ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา

ลิลิตเพชรมงกุฎ คือ นิทานเวตาลเรื่องที่ 10

เจ้าพระยาพระคลัง(หน) เป็นผู้แปลนิทานเวตาลเรื่องที่ 1

นิทานเวตาลเป็นนิทานซ้อนนิทาน

พระราชาทรงนามพระวิกรมาทิตย์ ครองราชย์อยู่กรุง อุชชยินี

พระวิกรมาทิตย์ ทรงมอบราชการบ้านเมืองให้พระอนุชา คือพระภรรตฤราช ดูแลแทน

ธรรมธวัช ตามเสด็จพระบิดา เที่ยวเตร็ดเตร่ไปในป่าแลเมืองต่างๆ

พระภรรตฤราชต้องการทดสอบความรักของพระชายา

“เมื่อผัวสิ้นชีพไปแล้วหญิงดีย่อมจะสิ้นชีวิตด้วยเพลิงแห่งความทุกข์”

เป็นคำพูดของ พระชายาพระวิกรมาทิตย์

อำมาตย์หนุ่ม ชื่อ "มหิบาล" ผู้ที่มีความซื่อสัตย์ต่อพระภรรตฤราช

"ตบะ" คืออดข้าว แลทรมานตัวต่างๆ หน้าหนาวลงแช่น้ำ หน้าร้อนนั่งผิงไฟรอบตัว

"ผลไม้อำมฤต" ถ้ากินแล้วจะมีชีวิตอยู่ค้ำฟ้า

ผลไม้อำมฤตช่วยพิสูจน์ความซื่อสัตย์ของคน

ผลไม้อำมฤต เป็นสิ่งที่ปลดทุกข์ คือความจน ของพราหมณ์ผัวเมีย

พระภรรตฤราช ประทานผลไม้อำมฤตแก่พราหมณ์ 2 ผัวเมีย

พระวิกรมาทิตย์ เป็นผู้เสวย ผลไม้อำมฤตก่อนเข้าป่าเป็นโยคี

อสูรปัถพีบาล รับเทวบัญชาจากพระอินทร์ให้มาดูแลกรุงอุชชยินี

โยคีที่ต้องที่การฆ่าพระวิกรมาทิตย์ คือ โยคีทรงศีล

นางวสันตเสนา อาสาจะนำโยคีออกจากตบะ แล้วนำเข้ามายังท้องพระโรง

โยคีที่บำเพ็ญตบะจนมีหมาร่าเต็มตัว คือ โยคีที่จะฆ่าพระวิกรมาทิตย์

โยคีศานติศีล กำลังจะกระทำพิธีในป่าช้าริมฝั่งแม่น้ำคงคา

โยคีศานติศีล ทำพิธีในป่าช้า หากทำสำเร็จแล้วจะได้ความเป็นใหญ่ในโลก

หน้าที่ของพระวิกรมาทิตย์คือ พาศพที่แขวนอยู่บนต้นอโศกมาให้โยคี

ลิ้นคนนั้นตัดคอคนเสียมากต่อมากแล้ว เป็นคำพูดของพระวิกรมาทิตย์

การจะเอาตัวเวตาลไปด้วยได้ ต้องไม่พูด

ผู้แปล นิทานเวตาล เรื่อง 10 ที่เรียน มีนามปากกาว่า ธ.ก.ส.

พระธรรมธวัช เป็นโอรส ของ พระภรรตฤราช