เผยแพร่พระพุทธศาสนา

รวมอาณาจักรสุโขทัยเข้าด้วยกัน

ส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกบัผู้อื่น

สถาปนากรุงสุโขทัยและตั้งราชวงศ์พระร่วง

การประดิษฐ์อักษร

การอุปถัมภ์หัวเมืองต่างๆ

การแขวนกระดิ่งไว้ประตูวัง

การเป็นองค์พุทธศาสนูปถัมภ์

ฐานะของประมุขเรียกวา่ “สมเด็จ”

การอบรมสั่งสอนประชาชนสามรถทำได้โดยตรง

พระมหากษัตริย์เปรียบเสมือนหัวหน้าครอบครัว

ราษฎรเล่าความทุกขค์วามสุขให้ผู้ปกครองทราบโดยตรง

การปกครองโดยมีพระมหากษัตริย์เป็นสมมติเทพ

การปกครองที่พระมหากษัตริย์มีพระราชอานาจสูงสุด

พระมหากษัตริย์ทรงปกครองโดยอาศัยพราหมณ์เป็นผู้ใช้อำนาจ

พระมหากษัตริย์ทรงปกครองโดยอาศัยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา

เมืองลูกหลวง –เมืองชั้นใน –เมืองชั้นนอก

เมืองลูกหลวง –เมืองหน้าด่าน –เมืองชั้น ใน

เมืองชั้น ใน –เมืองชั้นนอก–เมืองประเทศราช

เมืองชั้น ใน –เมืองประเทศราช –เมืองชั้น นอก

แยกพื้นที่เป็นมณฑล

รวมอำนาจไว้ที่ราชธานี

กระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น

เป็นอิสระไม่ขึ้นกับสุโขทัย

ยามมีศึกสงครามต้องส่งกองทัพมาช่วย

เมืองประเทศราชเป็นเมืองที่อยู่นอกราชอาณาจกัร

พระมหากษัตริย์ของสุโขทัยเป็นผู้ปกครองด้วยตนเอง

เมืองประเทศราชจะต้องส่งเครื่องราชบรรณาการมาถวายต่อสุโขทัย

เกษตรกรรม

ค้าขาย

หัตถกรรม

อุตสาหกรรม

ข้าว

เครื่องสังคโลก

อาวุธ

เครื่องเทศ

พ่อขุนบานเมือง

พ่อขุนศรีอินทราทิตย์

พ่อขุนผาเมือง

พ่อขุนรามคำแหง

ทำให้ข้าราชการตั้งใจทำงาน

ทำให้ทราบปัญหาที่แท้จริง

ทำให้คดีความตัดสินง่ายขึ้น

ทำให้คดีความลดน้อยลง

เวียงจันทน์

เมาะตะมะ

บางฉลัง

สระหลวง

มีระบบการปกครองที่อ่อนแอ

ความไม่สามัคคีของทหาร

ความล้มเหลวทางด้านเศรษฐกิจ

ถูกคุกคามจากบรรดาเมืองประเทศราช

เพราะถูกอาณาจักรอยุธยานาทหารเข้ายึด

เพราะมีอาณาจักรอื่นๆ หนุนหลังอาณาจักรอยุธยา

เพราะพระมหากษัตริย์สุโขทัยฝักใฝ่ พระพุทธศาสนามากเกินไป

เพราะอาณาจักรสุโขทัยเกิดการแย่งชิงราชสมบัติระหว่างพระราชโอรส