กาพย์ยานี ๑๑ และอินทรวิเชียรฉันท์

กาพย์ฉบัง ๑๖ และอินทรวิเชียร์ฉันท์

ร่ายสุภาพ และโคลงสี่สุภาพ

ร่ายยาว และโคลงสี่สุภาพ

เป็นข้อปฏิบัติให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง

เป็นเครื่องบูชาพระสงฆ์ 

เป็นคาถาสำคัญใช้ป้องกันภูติผีปีศาจ 

เป็นเครื่องป้องกันสิ่งเลวร้ายมากล้ำกราย

อำนาจคำถาม

อำนาจความเชื่อ

อำนาจความขัดแย้ง

อำนาจแห่งความรัก

พระวินัยปิฎก

พระอภิธรรมปิฎก

พระสุตันตปิฎก

ไม่มีข้อใดถูกต้อง

บูชาพระราหู 

บูชาพระพิฆเนศ

บูชาพระรัตนตรัย

บูชาเคารพบุพการี

งดเว้นบาป

บำเพ็ญตบะ

มีจิตเกษม

มีจิตปราศจากธุลี

กาพย์ยานี ๑๑

กาพย์ฉบัง ๑๖

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

โคลงสี่สุภาพ

บำรุงบิดามา –

ตุระด้วยหทัยปรีดิ์

การงานกระทำไป

บ่ มิยุ่งและสับสน

หากลูกและเมียมี

ก็ถนอมประหนึ่งตน

ข้อนี้แหละมงคล อดิเรกอุดมดี

ประพฤติธรรม

สดับตรับฟังมาก

กล่าววาจาสุภาษิต

เป็นผู้ว่าง่ายสอนง่าย

ความได้สดับมาก     และกำหนดสุวาที

ศิลปศาสตร์มี     

จะประกอบมนุญการ

อีกหนึ่งวินัยอัน     

นรเรียนและเชี่ยวชาญ

อีกคำเพราะบรรสาน  ฤดิแห่งประชาชน

อยู่ในประเทศอันสมควร

บูชาบุคคลที่ควรบูชา

คบบัณฑิต

ไม่คบคนพาล

อุษาช่วยเหลืองานพ่อแม่ ก่อนมาโรงเรียนทุกวัน

ปวีณาไม่เคยมาโรงเรียนสายเลยสักวัน

กนกขวัญและอาทิตย์ชวนกันไปค้นคว้าความรู้ในห้องสมุดอยู่เสมอ

แม้โรงเรียนกับบ้านของเบญจวรรณจะอยู่ไกลกันมากแต่เขาก็ไม่เคยท้อแท้ในการเดินทางมาโรงเรียน

หนึ่งคือ บ คบพาล เพราะจะพาประพฤติผิด

หากลูกและเมียมี ก็ถนอมประหนึ่งตน

สํารวมวรินทรีย์ และสุรา บ เมามล

ยินดี ณ ของตน บ มิโลภทะยานปอง

ให้ทาน ณ กาลควร

ความงดประพฤติบาป

กอบกรรมะอันไร้ ทุษะกลั้วและมัวมล

อีกหนึ่งวินัยอัน นรเรียนและเชี่ยวชาญ