ไม่มีไอน้ำ ทำให้อากาศไม่แปรปรวน เครื่องบินจึงบินที่บรรยากาศชั้นนี้

อยู่ถัดจากชั้นโทรโพสเฟียร์ขึ้นไปถึงระดับความสูงประมาณ 50 กิโลเมตร

อยู่สูงจากผิวโลกประมาณ 50-80 กิโลเมตร อุณหภูมิของอากาศลดลงตามระดับความสูง

มีอุณหภูมิประมาณ 1,500 องศาเซลเซียส มีพลังงานมากจนทำให้โมเลกุลของแก๊สต่างๆแตกตัวเป็นไอออนและมีประจุไฟฟ้า

บรรยากาศชั้นนอกสุดที่ห่อหุ้มโลก

มีโมเลกุลแก๊สน้อยมากและเป็นแก๊สเบา เช่น แก๊สไฮโดรเจน แก๊สฮีเลียม เป็นต้น

เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไอโอโนสเฟียร์

มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ ซึ่งอยู่สูงจากพื้นโลกไม่เกิน 15 กิโลเมตร

สะท้อนคลื่นวิทยุความถี่ต่ำได้และมีแสงเหนือแสงใต้เกิดขึ้นในบรรยากาศชั้นนี้

ดาวเทียมที่มีวงโคจรต่ำจะโคจรอยู่ในบรรยากาศชั้นนี้

อยู่ถัดจากชั้นมีโซสเฟียร์ขึ้นไปถึงระดับความสูง 480 กิโลเมตร

อุณหภูมิของอากาศลดลงตามระดับความสูง โดยลดลง 6.5 องศาเซลเซียสต่อความสูง 1 กิโลเมตร

บริเวณตอนบนสุดของชั้นบรรยากาศมีอัณหภูมิต่ำถึง -120 องศาเซลเซียส

มีแก๊สโอโซนปริมาณมาก ซึ่งช่วยดูดกลืนรังสีอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์