ก.  ป้องกันไม่ให้แหนบหลุดเลื่อน

ข.  ลดความฝืดระหว่างแผ่นแหนบแต่ละแผ่น

ค.  ส่งถ่ายน้ำหนักและแรงสั่นสะเทือน

ง.  ดูดกลืนอาการเต้นและลดช่องว่างของแผ่นแหนบ

ก.  รองรับน้ำหนัก   

ข.  ลดแรงสั่นสะเทือน

ค.  ลดการกระแทก  

ง.  ปรับการทำงานของแหนบ

ก.  แรงด้านข้าง

ข.  แรงด้านบน

ค.  แรงเบรก 

ง.  แรงขับ

ก.  ป้องกันไม่ให้แผ่นแหนบเลื่อน

ข.  ดูดซับอาการสั่นสะเทือน 

ค.  ลดความฝืด

ง.  ส่งถ่ายน้ำหนัก

  ก.  ระบบมีโครงสร้างซับซ้อน

ข.  น้ำหนักติดตั้งได้ยาก

ค.  ชิ้นส่วนประกอบมาก     

ง.  โครงสร้างน้อย บำรุงรักษาง่าย

ก.  แรงต้านของน้ำมันที่บรรจุอยู่ในกระบอก

ข.  เกิดแรงต้านกับแรงกระแทกของตัวถังรถยนต์

ค. อัดและขยายของแรงดันน้ำมัน

ง. แรงดันของแก็สภายในกระบอกสูบ

ก.  คอยล์สปริง  

ข.  ปีกนกล่าง

ค.  เหล็กกันโคลง   

ง.  ทอร์ชั่นบาร์

ก.  รับแรงสั่นสะเทือน

ข.  รับแรงกระแทก

ค.  รับโหลด

ง.  รับแรงกด

ก.  ปีกนกตัวล่างยึดอยู่กับคานหน้าและคอยล์สปริง

ข.  ปีกนกบนและล่างยึดติดกับโครงรถ

ค.  มีแหนบคู่ขนานอยู่ด้านหน้า

ง.  มีแขนแรงบิดติดตั้งทอร์ชั่นบาร์อยู่ด้านล่าง

ก.  โครงรถยึดติดกับปีกนกบน

ข.  คอยล์สปริงติดกับโช้คอัพ

ค.  ปีกนกล่างกับทอร์ชั่นบาร์

ง.  ทอร์ชั่นบาร์ยึดอยู่กับปีกนกบน

ก.  มุมเอียงสลักล้อหน้า  

ข.  มุมโทเอ้าท์

   ค.  มุมโทอิน

ง.  มุมแคมเบอร์

ก.  ถ่ายทอดแรงขับเคลื่อน

ข.  รับแรงกระแทกด้านข้าง

ค.  ส่งถ่ายน้ำหนัก

ง.  ดูดกลืนอาการสั่นสะเทือน

ก.  ช่วยกระจายแรง    

ข.  ช่วยรับแรงกด

ค.  ช่วยรับแรงกระแทก

ง.  ช่วยในการทรงตัวเวลาเข้าโค้ง

ก.  ตรวจความคล่องตัว

ข. ตรวจการสึกหรอ

ค.  ตรวจการฉีกขาด

ง.  ตรวจอาการสั่น

ก.  แผ่นแหนบ    

ข.  โตงเตง

ค.  แผ่นเก็บเสียง    

ง.  เพลาท้าย

ก.  เหล็กกล้า

  ข.  เหล็กเหนียว

ค.  เหล็กหล่อ   

ง.  เหล็กกล้าคาร์บอน

ก.  โครงรถ

ข.  บู๊ชยาง

ค.  เสื้อเพลท้าย  

  ง.  สปริงขด

ก.  น้ำหนักบรรทุกเกินพิกัด  

ข.  เมื่อแหนบหลักไม่ทำงาน

ค.  เมื่อโครงรถเกิดการสั่นสะเทือน 

ง.  เพลารถโค้งงอ

ก.  สะดวกสบายในการบังคับเลี้ยว 

ข.  เกิดการกระแทกได้ง่าย

ค.  สะดวกสบายในการขับขี่

ง.  อายุของยางคงทน

ก.  สภาพพื้นผิวถนน

ข.  น้ำหนักบรรทุก

ค.  น้ำหนักที่ถูกรองรับ

ง.  ถูกทุกข้อ

ก.  สามเหลี่ยม 

ข.  สี่เหลี่ยมผืนผ้า

ค.  ม้วนงอเป็นทรงกระบอก

ง.  โค้งงอเป็นสะพานโค้ง

ก.  รูระบายความร้อน 

  ข.  หูแหนบ

ค.  ปลอกรัดแหนบ

ง.  สะดือแหนบ

ก.  โครงรถด้วยโตงเตง  

ข.  โครงรถด้วยสลักยู

ค.  โครงรถด้วยสลัก 

ง.  โครงรถด้วยสลักหูแหนบ

ก.  มีน้ำหนักบรรทุกมาก 

ข.  ไม่มีน้ำหนักบรรทุก

ค.  มีน้ำหนักบรรทุกปานกลาง 

  ง.  มีน้ำหนักบรรทุกเพียงครึ่งเดียว

  ก.  จังหวะยืดตัวของสปริง      

ข.  จังหวะยุบตัวของสปริง

  ค.  จังหวะยุบและยืดตัวของสปริง

ง.  จังหวะที่สปริงเริ่มการทำงาน

  ก.  ผลักรถด้านซ้าย  

ข.  ทดลองกดกันชน

ค.  ขย่มตัวรถ 

ง.  จับโช้คอัพขยับ

ก.  ควบคุมแรงดันให้เท่ากับบรรยากาศ

ข.  ป้อนแรงต้านในขณะโช้คอัพยุบตัว

ค.  ป้อนแรงต้านขณะโช้คอัพยืดตัว

ง.  ข้อ ก และ ข้อ ข ถูก

ก.  แบบทำงานโดยตรง 

ข.  แบบมีห้องบรรจุแก๊ส

ค.  แบบใช้ใบพัดหมุน

ง.  แบบกระบอกสูบขนานกัน

ก.  ลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นด้วยความเร็วต่ำขณะยืดตัว

ข.  ลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นด้วยความเร็วต่ำขณะยุบตัว

ค.  ลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นด้วยความเร็วสูงขณะยุบตัว

ง.  ลูกสูบเคลื่อนที่ขึ้นด้วยความเร็วสูงขณะยืดตัว

ก.  ลิ้นกันกลับ   

ข.  สปริงกันกลับ

ค. บ่ารองสปริง

ง. ชุดลูกสูบ

ก.  1 ชนิด   

ข.  2 ชนิด

ค.  3 ชนิด

ง.  4 ชนิด

ก.  น้ำหนักบรรทุกมากเกินไป 

ข.  โช้คอัพชำรุด

ค.  สปริงแข็งเกินไป 

ง.  เบรกรุนแรงเกินไป

ก.  รับแรงกระแทกด้านข้าง

ข.  รับแรงกระแทกจะพื้นผิวถนน

ค.  รักษาแรงสั่นสะเทือน

ง.  ดูดเกลือนแรงสั่นสะเทือน

ก.  แบ่งตามหลักการทำงาน

   ข.  แบ่งตามวิธีการทำงาน

ค.  แบ่งตามโครงสร้าง 

ง.  แบ่งตามขนาดของการทำงาน

ก.  คันชัก

ข.  คันส่ง

ค.  เพลาขวาง    

  ง.  เฟืองขับ

ก.  เกิดการแตกออกทันทีของบู๊ชพลาสติก

ข.  รับแรงกระแทกทั้งหมดของผู้ขับขี่

ค.  แกนพวงมาลัยยืดตัวออกขณะชน   

ง.  ยุบตัวเมื่อผู้ขับขี่กระแทกพวงมาลัย

   ก.  ป้องกันแกนพวงมาลัยกระแทก

ข.  เมื่อเกิดการชนจะแตกตัวทันที

ค.  ลดแรงกระแทกของพวงมาลัยกับหน้าอกของผู้ขับขี่

ง.  ปรับระยะตำแหน่งพวงมาลัย

ก.  เกิดการส่งถ่ายการเคลื่อนที่ไปยังแขนบังคับเลี้ยว

ข.  เกิดการเคลื่อนที่ไปมาของลูกปืนรองรับตัวบน

ค.  เกิดการเคลื่อนที่ไปมาของพวงมาลัย

ง.  เกิดการส่งถ่ายไปยังเพลาเฟืองขับ

ก.  นำไปเจียรไน 

ข.  ดัดให้ตรง

ค.  เชื่อมพอกแกนเฟืองสะพาน      

ง.  เปลี่ยนใหม่

ก.  การคืนกลับของล้อได้เองหลังการเลี้ยว   

ข.  มีความคล่องตัวขณะบังคับเลี้ยว

  ค.  รับการถ่ายทอดอาการเต้นจากพื้นถนนน้อย          

ง.  ถูกทุกข้อ

ก.  ลดแรงบิดในกระปุกเกียร์

ข.  ลดแรงกระแทกที่พวงมาลัย

ค.  รักษาความสมดุลย์

ง.  เปลี่ยนแปลงการหมุนให้เป็นการหักเลี้ยว ซ้าย–ขวา

ก.  ปรับระยะคลอนได้อัตโนมัติ  

ข.  มีความคล่องตัวในการบังคับเลี้ยว

ค.  คืนตัวกลับได้เองหลังการเลี้ยว

ง.  รับแรงกระแทกได้ดี

ก.  หมุนส่ายเฟืองสะพานไปมา

ข.  ดึงออกทางด้านเสื้อเฟืองสะพาน

ค.  ดึงออกตรง ๆ ไม่หมุนส่าย

  ง.  ไม่จำกัดวิธี

ก.  โครงสร้างแข็งแรง

ข.  การตอบสนองบังคับเลี้ยวช้า

ค.  อัตราทดรอบต่ำ  

ง.  การตอบสนองบังคับเลี้ยวฉับไว

ก.  บังคับเลี้ยวในการเคลื่อนที่

ข.  บังคับทิศทางเลี้ยวของล้อหน้า

ค.  บังคับเลี้ยวในทางโค้ง

ง.  บังคับรถวิ่งทางตรง

ก.  มีเฟืองตัวหนอนขบอยู่กับลูกกลิ้ง

   ข.  เฟืองขับขบกับเฟืองสะพานบังคับเลื่อนไปมา

ค.  เฟืองตัวหนอนอยู่ภายในตัวเรือนลูกปืนเซกเตอร์

ง.  เฟืองตัวหนอนทำเป็นร่องเกลียวเทเปอร์มีกระเดื่องขบอยู่ภายใน

ก.  ลดแรงบิด

ข.  เพิ่มแรงบิด

ค.  เพื่อให้ออกแรงน้อยลง 

  ง.  ลดการสั่นสะเทือน

ก.  ห้ามถูกพื้น  

ข.  ห้ามล้างด้วยน้ำมันโซล่า

ค.  ห้ามถอดแยกเม็ดลูกปืน

ง.  ห้ามใช้ค้อนเคาะ

ก.  ยุบตัวเมื่อผู้ขับขี่กระแทกพวงมาลัย                    

ข.  บู๊ชพลาสติกแตกตัวออกทันที

ค.  ลดแรงกระแทกที่เหลือมากระทำกับผู้ขับขี่   

ง.  ข้อ ข และ ข้อ ค ถูก

ก.  ลดอาการกระตุก 

ข.  ส่งถ่ายแรงจากคันชักไปแขนบังคับเลี้ยว

ค.  รับภาระที่มากระทำกับล้อหน้า

ง.  จำกัดการเคลื่อนที่ของคันชัก

ก.  ลดอาการกระตุกและอาการสั่นสะเทือนจากล้อ

ข.  รองรับโหลดที่มากระทำกับล้อหน้า

ค. ส่งถ่ายแรงจากคันชักไปยังแกนบังคับเลี้ยว

ง.  จำกัดการเคลื่อนที่ของคันชักให้มีตำแหน่งที่ถูกต้อง

ก.  ส่งถ่ายแรงเคลื่อนจากกระปุกพวงมาลัยไปยังคันชัก

  ข.  ส่งแรงการเคลื่อนที่จากคันชักไปยังแขนบังคับเลี้ยว

ค.  รองรับโหลดที่มากระทำกับล้อหน้า

ง.  ส่งถ่ายแรงจากคันชักไปยังคันส่ง

  ก.  ช่วยผ่อนแรงในการบังคับเลี้ยว

  ข.  รับภาระที่มากระทำกับล้อหน้า

ค.  ส่งถ่ายการเคลื่อนที่ของคันส่ง

ง.  แขนต่อระหว่างกระปุกพวงมาลัยกับแขนบังคับเลี้ยว

ก.  ป้องกันแกนพวงมาลัยกระแทกหน้าอกผู้ขับขี่ 

ข.  ลดแรงกระแทกของพวงมาลัยกับหน้าอกผู้ขับขี่

ค.  จะเกิดการแตกตัวโดยทันทีที่เกิดการชน              

ง.  เพื่อให้ระบบบังคับเลี้ยวมีเสถียรภาพ