Sumer

Fenicja

Izrael

Egipt

Fenicja

Mezopotamia

Egipt

Grecja

Posąg boga Re

Papirus Ramzesa

Kamień z Rosetty

Kamienne tablice

Napoleon Bonaparte

Howard Carter

Georga Carnarvona

John Truman

w Kairze

w Aleksandrii

w Luksorze

w Karnaku

Prawdopodobne datowanie tekstu przypada na czasy Ramzesa II. Papirus wymienia imiona oraz lata panowania wszystkich królów egipskich, poprzedzone listą imion bogów, którzy według tradycji rządzili Egiptem przed erą faraonów.

Pierwotna długość papirusu wynosiła 170 cm, a szerokość (wysokość) 41 cm. Obecnie składa się (porozrywany) z ponad 160 fragmentów. Wiele bardzo drobnych fragmentów zostało zniszczonych lub zaginęło. Znaleziony został w Tebach, w 1822 r., przez włoskiego podróżnika Bernardino Drovettiego

kamienna paleta o wysokości 63,5 cm i szerokości 42 cm, wykonana z aleurytu, symbolicznie przedstawiająca ostatnią fazę podboju Dolnego Egiptu i tryumf Narmera (Menesa)

Rytualna paleta dekorowana scenami polowań i postacią dwugłowego byka jako symbolu władcy. Schyłek okresu predynastycznego.

odkryty przez angielskich archeologów Jamesa Edwarda Quibella i Fredericka Williama Greena w 1898 roku w Wielkiej Składnicy świątyni Horusa w Hieraconpolis ( Nekhen , „Miasto Sokoła”), obecny Kom el- Ahmar jest uważany za najstarszy, jaki kiedykolwiek znaleziono. Jest tak nazwany, ponieważ przed twarzą króla znajduje się skorpion zwieńczony kwiatem o siedmiu płatkach. Fragmentami można było odtworzyć trzecią.

Stalowa kopia buławy hetmańskiej z przełomu XVII i XVIII wieku. Broń ta pełniła przede wszystkim funkcję symbolu władzy i znaku dostojeństwa wojskoweg

jednoręczna broń obuchowa, składająca się ze styliska zakończonego kulistą lub gruszkowatą głowicą

fragment steli wykonanej z czarnego bazaltu, zawierającej annały staroegipskie i stanowiącej jedno z najważniejszych źródeł informacji o najstarszych dziejach starożytnego Egiptu z podaną jednocześnie chronologią wydarzeń

Stalowa kopia buławy hetmańskiej z przełomu XVII i XVIII wieku. Broń ta pełniła przede wszystkim funkcję symbolu władzy i znaku dostojeństwa wojskowego

Atrybutem tego urzędu była buława hetmańska – stąd mówiono, że król nadał buławę wielką czy polną, czyli mianował hetmana wielkiego lub polnego

(III wiek p.n.e.) – zhellenizowany kapłan egipski, znający oprócz greki egipskie tradycje i potrafiący czytać hieroglify. Wykształcenie zdobył prawdopodobnie w Heliopolis lub w Mendes, mieszkał zaś w położonym w delcie Nilu Sebennytos.

Prawdopodobnie na polecenie Ptolemeusza I rozpoczął spisywanie historii Egiptu, zatytułowanej Aegyptiaca (Kroniki egipskie)

Jeśli często podkreślano pozorny brak symbolu religijnego na maczudze króla skorpiona, to czy możemy sądzić, że skorpion tego klubu wotywnego 

jednoręczna broń obuchowa, składająca się ze styliska zakończonego kulistą lub gruszkowatą głowicą

kulturę Merimde (5000 - 4100 p.n.e.), nazwaną tak od miejscowości Merimde Beni Salama położonej na zachodnim skraju Delty Nilu

Za pierwsze z nich uważa się neolityczne kulturę fajumską (5450^[a] - 4400 p.n.e.) z oazy Fajum

kulturę badaryjską (4400 - 4000 p.n.e.), będącą najwcześniejszą kulturą neolityczną w Górnym Egipcie

kulturę badaryjską (4400 - 4000 p.n.e.)

rozwoju kultury Nagada II (3500 - 3200 p.n.e.)

Nagada III (3200 - 3000 p.n.e.)

Waza z Uruku jest alabastrowym naczyniem z wyrzeźbionymi na jej powierzchni przedstawieniami narracyjnymi, którego powstanie datuje się na okres 3200-3000 p.n.e. i jest to najstarszy przykład płaskorzeźbionych scen. Jak sama nazwa wskazuje waza została odnaleziona w mieście Uruk. Wysokość naczynia wynosi 106 cm, a średnica górnego otworu 36 cm (Ryc.1)

to sporych rozmiarów naczynie, które służy do podawania zup, choć określa się w ten sposób również akcesoria do serwowania kompotu lub ponczu

Naczynie nazywane jest niekiedy „Biblią grecką”

dzieło sumeryjskiego piśmiennictwa, będące listą władców i dynastii rządzących Sumerem, począwszy od królów panujących przed potopem, a na I dynastii z Isin kończąc (początek II tys. p.n.e.)

jest alabastrowym naczyniem z wyrzeźbionymi na jej powierzchni przedstawieniami narracyjnymi, którego powstanie datuje się na okres 3200-3000 p.n.e. i jest to najstarszy przykład płaskorzeźbionych scen. Jak sama nazwa wskazuje waza została odnaleziona w mieście Uruk. Wysokość naczynia wynosi 106 cm, a średnica górnego otworu 36 cm

Iszme-Dagan, syn Iddin-Dagana, panował przez 20 lat. Lipit-Isztar, syn Iszme-Dagana, panował przez 11 lat

Hierakopolis, Abydos

Memfis

Sakkhara

Sakkara

Memfis

Kair

Dzesera

Heopsa

Ramzesa II

Peribsena z II dynasti

Menesa

Chefrena

słowo pochodzenia greckiego, używane dla oznaczenia chusty wiązanej w charakterystyczny sposób przez starożytnych Egipcjan zapewne dla osłony przed słońcem. Chustę taką wiązano w ten sposób, że osłaniała ona czoło, barki i plecy.

lniana tkanina

sandały