นรก สวรรค์ บาดาล

กามภูมิ รูปภูมิ อรูปภูมิ

ชมพูทวีป อุตรกุรุทวีป อมรโคยานทวีป

สวรรค์ มนุษย์ นรก

กลละ-ฆนะ-เปสิ-อัมพุทะ-เบญจสาขาหูด

กลละ-เปสิ-อัมพุทะ-ฆนะ-เบญจสาขาหูด

กลละ-อัมพุทะ-เปสิ-ฆนะ-เบญจสาขาหูด

กลละ-อัมพุทะ-ฆนะ-เปสิ-เบญจสาขาหูด

อยู่ธรห้อย-โคลงเคลงไปมา

ตืดแลเอือน-พยาธิ

ฉกามาพจร-สวรรค์ทั้ง 7 ชั้น

ลมกรรมชวาต-ลมที่เกิดแต่กรรม

ชมพูทวีป เป็นดินแดนของมนุษย์ที่มีอายุขัยไม่แน่นอน

อมรโคยานทวีป เป็นดินแดนที่ทุกคนอายุ 1000 ปี

อุตรกุรุทวีป เป็นดินแดนที่มนุษย์สามารถเลือกใช้ชีวิตให้ดีชั่วได้

บุรพวิเทหทวีป เป็นดินแดนที่มนุษย์มีใบหน้าสี่เหลี่ยม

จะงอยไส้ดือนั้นกลวงขึ้นไปเบื้องบนติดหลังท้องแม่

แต่นั้นไปเมือหน้ากุมารนั้นจึงรู้หายใจเข้าออกแล

แค้นเนื้อแค้นใจ แลเดือดเนื้อเดือดใจนักหนา เหยียดตีมือบ่มิได้

เลือดแลน้ำเหลืองย้อยลงเต็มตนยะหยดทุกเมื่อแล ดุจดั่งลิงเมื่อฝนตก แลนั่งกำมือเซาเจ่าอยู่ในโพรงไม้นั้นแล

แลกุมารนั้นเจ็บเนื้อเจ็บตนดังคนอันท่านขังไว้ในไหอันคับแคบหนักหนา

กุมารอยู่ในท้องแม่นั้น ให้เจ็บเพียงจะตายแลดุจดั่งลูกทรายอันพึ่งออกแล

ตืดแลเอือนฝูงนั้นเริมตัวกุมารไสร้ ดุจดั่งหนอนอยู่ในปลาเน่า

แต่กุมารนั้นอยู่ในท้องแม่ บ่ห่อนได้หายใจเข้าออกเสียเลย

ทารกที่คลอด 6 เดือน จะเสียชีวิต

ทารกที่มาจากสวรรค์จะหัวเราะหรือยิ้มเมื่อตอนออกจากท้องมารดา

ทารกที่คลอดตอน 7 เดือนจะมีความแข็งแรง สมบูรณ์ดี

มีเพียงผู้ที่เกิดมาเป็นพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์จึงจะจำความได้ทั้ง 3 กาล (แรกปฏิสนธิ อยู่ในท้อง และตอนคลอด)

ในท้องแม่ร้อนนักหนา ดุจดังเราเอาใบตองเข้าจ่อตน แลต้มในหม้ออันไสร้

เลือดแลน้ำเหลืองย้อยลงเต็มตนทุกเมื่อแล ดุจดั่งลิงเมื่อฝนตก แลนั่งกำมือเซาเจ่าอยู่ในโพรงไม้นั้นแล

กุมารนั้นเจ็บเนื้อเจ็บตน ดั่งคนอันท่านขังไว้ในไหอันคับแคบหนักหนา

เบื้องหลังกุมารนั้นต่อหลังท้องแม่ แลนั่งยองอยู่ในท้องแม่ แลกำมือทั้งสองข้าง

ความเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด

ความเชื่อเรื่องการบำเพ็ญบารมี

ความเชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม การเกรงกลัวบาป ทำความดี ละความชั่ว

ความเชื่อเรื่องการกำเนิดเป็นมนุษย์