ก. การเอาใจใส่ต่อประชาชน

ข. การเรียกร้องสิทธิ

ค. ความเสมอภาค

ง. ความยุติธรรม

ก.  คนใดขี่ช้างมาหาพาเมืองมาสู่ช่อยเหนือเฟื้อกู้ มันบ่มีช้าง บ่มีม้า บ่มีปั่วบ่มีนาง บ่มีเงือนบ่มีทอง ให้แก่มัน

ข. เพื่อนจูงวัวไปค้าขี่ม้าไปขาย ใครจักใคร่ค้าช้างค้า ใครจักใคร่ค้าม้าค้า ใครจักใคร่ค้าเงือนค้าทองค้า

ค. กลางเมืองสุโขทัยนี้ มีน้ำตระพังโพยสี ใสกินดี...ดั่งกินน้ำโขงเมื่อแล้ง

ง.  คนในเมืองสุโขไทยนี้ มักทาน มักทรงศีล มักโอยทาน

ก.  ตัวอักษรมอญโบราณ

ข. ตัวอักษรขอมหวัด

ค. ตัวอักษรไทยน้อย

ง. ตัวอักษรไทย

ก.  ซ้ำคำ ทำให้กระชับ หนักแน่น

ข. ใช้ประโยคความรวม

ค. มีสัมผัสไพเราะ

ง. ใช้คำภาษาถิ่น

ก.  ทุกสิ่งทุกอย่าง

ข.  ทุกประการ

ค.  ทั้งหลาย

ง. ทั้งหมด

ก.  พยัญชนะและสระเขียนอยู่บนบรรทัดเดียวกัน

ข.  ตัวสะกดเขียนซ้อนกันเมื่ออยู่กับสระอะ

ค.  สระเอียใช้รูป ย เมื่อมีตัวสะกด

ง. ตัวอักษรเขียนจากขวาไปซ้าย

ก.  สภาพบ้านเมืองและชีวิตความเป็นอยู่ของคนในสมัยสุโขทัย

ข. พระราชกรณียกิจของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ค.  การทำสงครามเพื่อขยายอาณาเขต

ง. การทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา

ก.  การลักทรัพย์สินของผู้อื่นเป็นสิ่งไม่ดี เพราะทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

ข.  การอยากได้ทรัพย์สินและสิ่งของผู้อื่นทำให้เกิดความเดือดร้อน

ค.  ไม่คดโกงอยากได้ของหรือทรัพย์สินของผู้อื่น

ง. ไม่ขโมยทรัพย์สินเงินทองของผู้ใด

ก.  พรรณนาโวหาร

ข.   บรรยายโวหาร

ค.  อุปมาโวหาร

ง. สาธกโวหาร