มีภาษาสั่งสอน

เป็นสัตว์สังคม

พูดได้

รู้จักเหตุผล

แสดงพลังของกลุ่ม

บูชาเทพเจ้า

ขอบคุณบรรพบุรุษ

ปรับวิถีชีวิตให้เข้ากับที่ตั้ง

ลายเซ็นนายกรัฐมนตรี

ความอารี รักสงบ

ความรักสนุก ไม่แบ่งชนชั้น

โบสถ์ วิหาร เจเดีย์

ชนชั้นวรรณะ

ความนิยมลดหลั่นชั้นเชิงในวัฒนธรรม

ความแตกต่างของความดีความชั่ว

ความยุ่งยากในการใช้ภาษาไทย

ภาษาที่ใช้แบบเรียนเดียวกัน

ภาษาที่คนท้องถิ่นนิยมใช้

ภาษาต่างประเทศที่พูดติดปาก

ภาษากันเอง

ภาคประธาน+ภาคแสดง

ภาคประธาน+ส่วนขยาย

ประธาน+กริยา+กรรม

ประธาน+กริยา+กรรม+ส่วนขยาย

คำบุพบท เช่น เหนือ ใต้ ล่วง บน นอก

คำสรรพนาม เช่น เธอ เขา เรา ท่าน

คำนาม เช่น คน สัตว์ สิ่งของ

คำสันธาน เช่น และ ถ้า แต่ หรือ จึง

ความดีมีอยู่ที่ไหน

คุณต้องเห็นแก่ประเทศชาติ

ความจงรักภักดี ฝึกใจให้ซื่อตรง

เธอชอบอ่านหนังสือเหมือนกันหรือ

อย่าเดินหลังงออย่างนั้น

เธอชอบอ่านหนังสือไทยหรือ

เด็กบางคนขี้เกียจเรียนหนังสือ

ฉันไม่เคยไปเที่ยวต่างประเทศ

การใช้คำบาลีสันสกฤต

การใช้คำภาษาต่างประเทศ

การสร้างคำประสมและสมาส

การทำเป็นคำซ้ำ คำซ้อน คำประสม และรับคำมาจากภาษาอื่น

ออกเสียงเดิมให้ต่อเนื่องกัน

นำคำมาประกอบกัน ๒ คำ

นำคำ ๒ คำขึ้นไปมาประสมกัน

ยืมคำอื่นมาต่อกับคำไทย

คำที่เกิดจากนำคำมูล ๒ คำขึ้นไปมาประสมกัน

คำที่เกิดจากการนำคำไทย ตั้งแต่ ๒ คำมาซ้อนกัน

คำที่เกิดจากการนำคำไทย ๒ คำ ขึ้นไปมาประกอบกัน แต่ละคำมีความหมายใกล้เคียง หรือตรงข้ามกัน

คำที่เกิดจากการนำคำไทยและต่างประเทศมาซ้อนกัน

ผู้น้อยผู้ใหญ่ สูงต่ำ ขาดเหลือ

เกี่ยวข้อง ขัดขวาง ส่งเสริม ค้ำจุน

อ้วนพี ห้าวหาญ แบบฟอร์ม

ข่มเหง ตรวจสอบ คัดเลือก

ถ้วยโถโอชาม ดำขาว

เสื่อสาด อ้วนพี

เฮฮา หักโหม

ลนลาน เบาบาง

ลอยตัว บัวลอย กลอยใจ ไก่ห้าดาว

ของคาว กล้วยแขก มันาบ ส้มตำ

น้ำปลา นาหว่าน ยานอวกาศ

ผ้าเช็ดหน้า มดดำ ทำดี