ก. สะท้อนความทุกข์ของคนในชนบท

ข. สะท้อนให้เห็นความทุกข์ของพ่อค้า

ค. สะท้อนให้เห็นความทุกข์ของชาวนา

ง. สะท้อนให้เห็นความทุกข์ของขุนนาง

ก. ชาวนาต้องปลูกข้าวเป็นอาชีพ

ข. ความลำบากและยากจนของชาวนา

ค. ชาวนาหันไปทำงานด้านอุตสาหกรรม

ง. ปัญหาการขาดแคลนน้ำทำให้ข้าวตาย

ก. สายเลือดกูทั้งสิ้น ที่สูซดกำซาบฟัน

ข. ปูดโปนกี่เส้นเอ็น จึงแปรรวงมาเป็นกิน

ค. เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว

ง. จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

ก. ต้องการต่อว่า เพราะเจ็บใจ

ข. ต้องการประชดประชันผู้ฟัง

ค. แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งในการต่อสู้

ง. แสดงให้เห็นถึงความเหน็ดเหนื่อยในการทำงาน

ก. กวีผู้นี้รับราชการมีตำแหน่งเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น อยู่ในชนบท

ข. ส่วนจิตรใช้วิธีเสมือนกับนำชาวนามาบรรยายเรื่องของตนให้ผู้อ่านฟังด้วยตนเอง

ค. เรื่องความทุกข์ของชาวนา ก็คงยังจะเป็นแรงสร้างความสะเทือนใจให้แก่กวียุคคอมพิวเตอร์

สืบต่อไป

ง. อย่าว่าแต่การลำเลิกทวงบุญคุณเลย ความช่วยเหลือที่สังคม มีต่อคนกลุ่มนี้ ในด้านของปัจจัยในการผลิต การพยุงหรือการประกันราคา และการรักษาความยุติธรรมทั้งปวง ก็ยังแทบจะเป็นไปไม่ได้

ก. หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ  ข้าวเมล็ดหนึ่งจะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง

ข. รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง   แต่ชาวนาก็ยังอดตาย

ค. ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

ง. เหงื่อหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว

ก. เนื่องจากฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน

ข. ผลผลิตที่ได้ตกถึงชาวนาน้อยมาก

ค. ที่ดินขาดความอุดมสมบูรณ์

ง. ถูกเอาเปรียบเรื่องราคาข้าว

ก. เป็นอาชีพที่ได้รับความนิยม

ข. มีรายได้แน่นอนทุกเดือน

ค. ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ  

ง. ไม่เหนื่อย

ก. เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน

ข. น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน

ค. จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

ง. เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว