to sposób kontaktu, wyrażania i porozumiewania się z innymi osobami.

to subiektywny stan psychiczny uruchamiający priorytetowy dla tego stanu program działania.

to wszelkie (zarówno świadome jak i nieświadome) procesy wartościowania każdej stymulacji.​

to różnica pomiędzy rzeczywistością, którą postrzegamy, a rzeczywistością, której pożądamy.

stan psychiczny dotyczący sfery afektywnej życia, wyrażający ustosunkowanie się człowieka do określonych zdarzeń, ludzi i innych elementów otaczającego świata, polegający na odzwierciedleniu stosunku człowieka do rzeczywistości. 

to trwałe skłonności do przeżywania różnych nastrojów i afektów w związku z określonymi celami dążeń człowieka.

to proces wzajemnego oddziaływania na siebie podmiotów, w którym występuje świadomość faktycznej wyimaginowanej niezgodności celów i interesów, zmierzających do wymuszenia zmiany podjętych lub zamierzonych działań drugiej strony i/lub do zaskoczenia przeciwników.

opisuje sposób, w jaki ludzie często radzą sobie z fuzją w ich rodzinach pochodzenia.

może się wyrażać brakiem umiejętności w uświadamianiu sobie przeżywanych uczuć i wyrażaniu ich lub niemożnością kontrolowania nagłych wybuchów emocjonalnych. 

Włączanie osób trzecich w rozwiązywanie napięcia międzyosobowego.

Jest to proces w którym emocjonalność rodziców wpływa na dziecko.

to sposób kontaktu, wyrażania i porozumiewania się z innymi osobami.

redukowanie lęku lub dyskomfortu z powody zbytniej bliskości.

Proces ten ma miejsce wtedy, gdy rodzice są nadmiernie uwikłani w dziecko.

wymiana komunikatów (językowych i niejęzykowych) między co najmniej dwiema osobami w celu wzajemnego przekazania myśli, uczuć, postaw itp.

zdolność do rozpoznawania różnicy pomiędzy funkcjonowaniem intelektualnym, a emocjonalnym.

polega na przepływie procesów emocjonalnych z pokolenia na pokolenie.

izolacja lub emocjonalne odcięcie od poprzednich pokoleń.

włączanie osób trzecich w rozwiązywanie napięcia międzyosobowego.

wzorzec lub zespół zachowań, sposób myślenia, czucia, postrzegania oraz innych czynności umysłowych i relacji z innymi ludźmi, będące źródłem cierpienia lub utrudnień w indywidualnym funkcjonowaniu dotkniętej nimi osoby.

Mogą się od siebie oddalić.

Mogą się zespolić wokół wspólnej troski, np. o dziecko.

Mogą wejść ze sobą w intensywniejszą relację.

Jeden ze współmałżonków może zrezygnować ze swojego sposobu funkcjonowania dla ratowania harmonii związku.

Mogą wejść w konflikt.

branie odpowiedzialności 

uleganie innym 

przyzwalanie na przejmowanie odpowiedzialności przez drugą osobę 

brak przekonania co należy robić  

branie odpowiedzialności

dominacja nad innymi

przyzwalanie na przejmowanie odpowiedzialności przez drugą osobę

przekonanie o tym co należy robić 

Tak

Nie