Font size
WorksheetsWielokrotny wybór ZP 8
Total questions: 15
Worksheet time: 9mins
Przeciętny koszt stały w wyniku wzrostu produkcji:
rośnie,
rośnie, a następnie maleje,
maleje,
nie zmienia się.
Koszt marginalny oznacza:
koszt występujący wówczas, gdy przedsiębiorstwo nie wytwarza produkcji,
wzrost kosztu wytwarzania ponad poziom normalny z powodu pojawienia się
nieprzewidzianych trudności w przedsiębiorstwie,
różnicę między faktycznym całkowitym kosztem wytwarzania a kosztem
zaplanowanym w kalkulacji wyrobu,
zmianę kosztu całkowitego w następstwie zmiany wielkości produkcji
o dodatkową jednostkę.
Jeżeli koszt marginalny jest mniejszy od przeciętnego kosztu całkowitego, to
krzywa kosztu całkowitego jest:
rosnąca,
pozioma,
opadająca,
trudno stwierdzić bez dodatkowych informacji.
Jeżeli w procesie produkcji przeciętny koszt całkowity osiągnie poziom
minimalny, to:
koszt przeciętny zmienny zrówna się z kosztem stałym,
koszt marginalny będzie równy przeciętnemu kosztowi zmiennemu,
koszt marginalny będzie równy przeciętnemu kosztowi całkowitemu,
nie wystąpi żadna z tych zależności.
Do jakiego rodzaju kosztów spośród wymienionych krzywa kosztu
przeciętnego stale maleje pod wpływem wzrostu produkcji:
kosztów całkowitych,
kosztów stałych,
kosztów zmiennych,
kosztów marginalnych.
Różnica między długookresową krzywą kosztów przeciętnych (LRATC)
i krótkookresową krzywą kosztów przeciętnych (ATC) sprowadza się do tego, że:
wartości ATC są wynikiem podejmowania decyzji bieżących
w przedsiębiorstwie, a LRATC wynika z planu długookresowego,
ATC odzwierciedla koszty istniejącego zakładu, a LRATC koszty produkcji
powstałe w wyniku przejścia przedsiębiorstwa do większej skali produkcji,
żadnej z wymienionych.
Całkowity koszt przeciętny w długim okresie maleje ponieważ:
niezmienne są rozmiary przedsiębiorstwa,
jeden z czynników jest stały,
działają ujemne efekty skali,
działają dodatnie efekty skali.
Długookresowa krzywa kosztu przeciętnego z rosnącymi korzyściami skali
jest:
opadająca,
pozioma,
wzrastająca,
żadna z dotychczas wymienionych.
Kosztem ukrytym jest:
koszt zakupu benzyny do samochodu służbowego,
koszt reklamy w mediach,
koszt pracy właściciela, którą to pracę wykonuje on w czasie wolnym od pracy
(np. poszukiwanie nowych dostawców w czasie urlopu).
Jeżeli produkcja tygodniowa wynosi 4000 szt., a jej koszt całkowity wynosi 50
tys. PLN, przy koszcie stałym równym 2 tys. PLN, to ile wynosi koszt zmienny i
przeciętne koszty całkowite?
Koszt zmienny: 52 tys. PLN, przeciętne koszty całkowite: 13 PLN/szt.
Koszt zmienny: 48 tys. PLN, przeciętne koszty całkowite: 12,50 PLN/szt.
Koszt zmienny: 48 tys. PLN, przeciętne koszty całkowite: 12 PLN/szt.
Koszt zmienny: trudno ustalić, przeciętne koszty całkowite: 12,50 PLN/szt.
Krzywa kosztów przeciętnych jest obrazem funkcji:
malejącej,
rosnącej,
malejącej i rosnącej jednocześnie,
rosnącej i malejącej jednocześnie.
Jeżeli koszty przeciętne rosną wraz ze wzrostem produkcji, to koszty
krańcowe:
rosną szybciej niż koszty przeciętne,
rosną odwrotnie proporcjonalnie do kosztów przeciętnych,
rosną wolniej niż koszty przeciętne,
rosną wraz ze wzrostem produkcji.
Zysk ekonomiczny jest:
tym samym co zysk księgowy,
nadwyżką utargu całkowitego nad całkowitymi kosztami księgowymi
i alternatywnymi,
mniejszy od zysku księgowego.
Prawo malejących przychodów oznacza, że wraz ze wzrostem zatrudnienia:
spada przeciętny koszt stały produktu,
zmniejsza się wielkość produktu całkowitego,
spada koszt marginalny,
zmniejsza się wielkość produktu przeciętnego,
zmniejsza się wielkość produktu marginalnego.
W krótkim okresie wraz ze wzrostem produkcji zmieniają się:
koszty całkowite TC,
koszty przeciętne ATC,
koszty krańcowe MC,
koszty stałe FC.
