NEW
Font size
Worksheetsjjsji
Total questions: 44
Worksheet time: 22mins
W pierwotnej wersji teoria poczucia umiejscowienia kontroli (locus of control; Rottter, 1966) zakładała (w zależności od umiejscowienia poczucia kontroli) podział ludzi na dwie grupy. Jakie to grupy?
ludzie o słabym i silnym poczuciu umiejscowienia kontroli
ludzie o stałym i nietrwałym umiejscowieniu kontroli
ludzie o podmiotowym i przedmiotowym umiejscowieniu kontroli
ludzie o zewnętrznym i wewnętrznym umiejscowieniu kontroli
żadne z powyższych
Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO: Health Systems Strengthening Glossary 2011) potrzeby zdrowotne to:
Obiektywnie określone braki w zdrowiu jednostki, które wymagają działań i opieki zdrowotnej, począwszy od promocji zdrowia, aż po łagodzenie dolegliwości
Subiektywnie odczuwane braki danej jednostki w dostępie do inicjatyw z zakresu promocji zdrowia, których celem jest uzyskanie zdrowia na jak najwyższym poziomie, a także jego utrzymanie
Subiektywnie odczuwane przez pacjentów braki w zakresie zasobów i świadczeń zdrowotnych
Nierówności w zdrowiu w obrębie lokalnych grup społecznych, oceniane na podstawie danych epidemiologicznych
Zgłaszane przez społeczności lokalne obszary z zakresu promocji zdrowia i opieki zdrowotnej, które wymagają intensyfikacji działań w celu eliminacji braków w obrębie dostępności do zasobów, świadczeń oraz infrastruktury sprzyjającej zdrowiu
Który międzynarodowy dokument zakłada, że promocja zdrowia w miejscu pracy to połączone wysiłki pracodawców, pracobiorców oraz społeczeństwa, podejmowane w celu umacniania zdrowia i dobrostanu ludzi w pracy?
Deklaracja Luksemburska (1997)
Karta z Ałma-Aty (1993)
Deklaracja Budapesztańska (1991)
Rekomendacje Wiedeńskie (1999)
Karta Ottawska (1986)
Teoria uwarunkowań zdrowia wg. Dahlgrena i Whitehead (1991; tzw. model „tęczowy”) określa siłę wpływu różnych czynników na zdrowie. Wskaż, który (które) z czynników z wymienionych poniżej zostały wg tego modelu przypisane do warstwy zewnętrznej:
Styl życia
Czynnik społeczny (relacje, presja społeczna)
Czynniki społeczno-ekonomiczne, kulturowe i środowiskowe
Warunki życia i pracy
Zachowania indywidualne
Zgodnie z koncepcją przedstawioną przez Głodowskiego (2006) komunikowanie interpersonalne w edukacji zdrowotnej to:
proces przekazywania i odbierania informacji między dwiema osobami lub pomiędzy małą grupą osób, wywołujący określone skutki i rodzaje sprzężeń zwrotnych
działania edukacyjne podejmowane przez edukatora względem grupy uczącej się
wymiana zdań i poglądów pomiędzy dwiema osobami lub grupą ludzi, mająca w dalszej perspektywie przynieść pozytywne efekty zdrowotne dla grupy posiadającej niższy poziom wiedzy w danej dziedzinie
rozmowa pomiędzy co najmniej dwiema osoba, w efekcie której zwiększają się kompetencje zdrowotne osoby lub grupy osób poddanych ekspozycji
żadne z powyższych
Które z niżej wymienionych podejść w edukacji zdrowotnej ukierunkowane jest na zachęcanie do zmiany postaw i zachowań w kierunku prozdrowotnego stylu życia (Ewles i Simnett, 2003)?
medyczne
behawioralne
zorientowane na siedlisko
zorientowane na jednostkę
edukacyjne
Jedną z praktycznych metod w edukacji jest ćwiczenie. Która z poniższych zasad nie jest ujęta w podstawowych zaleceniach podczas stosowania metody ćwiczeń (Płaszewska-Żywko i Kózka, 2015)?
symulacja z zaangażowaniem ćwiczących w roli pacjentów
stopniowanie trudności
wykonanie ćwiczenia kompleksowego po opanowaniu poszczególnych czynności przez uczących się
systematyczne poprawianie błędów przez instruktora
przechodzenie do następnej czynności dopiero po opanowaniu poprzedniej
Jaki jest główny cel edukacji osób przewlekle chorych (Woynarowska, 2017)?
udzielanie chorym pomocy w zrozumieniu choroby i uczeniu się sposobu życia z chorobą, który pozwala na wykorzystanie wszystkich potencjalnych możliwości i zasobów oraz odczuwanie satysfakcji z życia
doprowadzenie do możliwie jak najszybszego wyleczenia pacjenta poprzez odpowiedzialne stosowanie przez niego kluczowych zasad związanych z samoleczeniem
poprawa stanu zdrowia, a w konsekwencji wyleczenie pacjenta, która może zostać osiągnięta dzięki zwiększaniu ich kompetencji zdrowotnych
podnoszenie jakości życia (quality of life) w odniesieniu do osoby chorej, jak również jej najbliższej rodziny
przekazywanie informacji o najistotniejszych czynnikach ryzyka i ewentualnych konsekwencji zdrowotnych wynikających z danej choroby przewlekłej
Jaki jest ostatni (siódmy) etap w ramach modelu etapów zmian (Prochaska i DiClemente, 1982), w którym osoba dokonała trwałej zmiany zachowania (np. rzuciła palenie)?
etap wyjścia
etap kontemplacji wyniku
etap utrzymania
etap wytrwania
etap podtrzymania
Jakie są trzy podstawowe komponenty postaw (Woynarowska, 2017)?
pozytywna, negatywna, obojętna
słaba, silna, trwała
poznawcza, emocjonalna, behawioralna
zewnętrzna, wewnętrzna, mieszana
żadne z powyższych
Wskaż, jakie wyróżnia się rodzaje komunikowania w edukacji zdrowotnej (Dobrek-Ostrowska, 2004)?
informacyjne, przypominające i utrwalające
proste i złożone
informacyjne i perswazyjne
bezpośrednie, pośrednie i złożone
informacyjne, perswazyjne i przypominające
Korzystając z listy poniżej, wskaż cechy współczesnej edukacji zdrowotnej (Woynarowska, 2017):
1. proces całożyciowy
2. dobrowolność udziału
3. adresowana przede wszystkim do osób z grup podwyższonego ryzyka
4. oddziaływanie na jednostki i grupy, osoby zdrowie i chore
1, 3, 4
2, 3
1, 2, 3, 4
1, 2, 4
2, 3, 4
Jaki jest pierwszy etap w planowaniu programu edukacji zdrowotnej (Ewles i Simnett, 2004)?
zdefiniowanie dostępnych zasobów, niezbędnych do realizacji programu
diagnoza potrzeb uczestników i wybór priorytetów
wybór grupy docelowej
określenie miejsca realizacji programu
wskazanie realizatorów programu
Jak dzieli się narzędzia wykorzystywane w edukacji zdalnej w kontekście metod edukacyjnych z użyciem technologii informacyjnych (Półjanowicz, 2015)?
synchroniczne i asynchroniczne
teoretyczne i praktyczne
wykorzystywane mobilnie i stacjonarnie
w chmurze i na nośnikach stałych
do stosowania online i offline
Korzystając z listy poniżej wskaż, jakie wyróżniamy główne rodzaje interwencji w promocji zdrowia (McKenzie et al., 2013):
1. Komunikacja i edukacja zdrowotna
2. Polityka zdrowotna i zmiany środowiskowe
3. Działania profilaktyczne i w celu wczesnej diagnostyki
4. Usługi społeczne związane ze zdrowiem i mobilizacja społeczności
1, 3
1, 4
1, 2, 4
1, 3, 4
1, 2, 3
Zgodnie z podstawowymi zasadami definiowania celów w procesie planowania programu edukacji zdrowotnej cele powinny być (Ewles i Simnett, 2004):
precyzyjne i opracowane w porozumieniu z realizatorami programu
zgodne z ustalonymi priorytetami, realne i rozłożone w czasie
zgodne z ustalonymi priorytetami, realne, precyzyjne i mierzalne
kompleksowe, realne, mierzalne i szybko osiągalne
realne, precyzyjne i opracowane w porozumieniu z realizatorami programu
Za co odpowiada ewaluacja wyników w programie edukacji zdrowotnej (Ewles i Simnett, 2004)?
zdefiniowanie potencjalnych błędów popełnionych w toku realizacji programu
zdefiniowanie w jaki sposób przebiega realizacja programu
wskazanie różnic i siły zmian pomiędzy punktem wyjściowym i końcowym w interwencji
określenie czy cele zostały osiągnięte
określenie skali zjawiska (np. częstości występowania danego zachowania)
Celem metody symulacyjnej w kształceniu jest przygotowanie pacjentów lub ich rodzin do samoopieki. Jakie są etapy procesu uczenia się przez doświadczenie w metodzie symulacyjnej (Woynarowska, 2017)?
doświadczenie, refleksja, teoria, pragmatyzm
wiedza, ćwiczenie, weryfikacja, pragmatyzm
edukacja, teoria, doświadczenie, ćwiczenie
teoria, umiejętności, ćwiczenie, utrwalenie
edukacja, ćwiczenie, doświadczenie, weryfikacja
Promocja zdrowia według definicji zawartej w Karcie Ottawskiej (1986) to:
zorganizowany wysiłek społeczny, realizowany głównie przez wspólne działania instytucji publicznych, mający na celu polepszenie, promocję, ochronę i przywracanie zdrowia ludności
zapobieganie chorobom poprzez promowanie zdrowego stylu życia
proces umożliwiający jednostkom i grupom społecznym zwiększenie kontroli nad uwarunkowaniami zdrowia w celu poprawy ich stanu zdrowia oraz sprzyjający rozwijaniu zdrowego stylu życia, a także kształtowaniu innych środowiskowych i osobniczych czynników prowadzących do zdrowia.
zapobieganie chorobom, przedłużanie życia i promowanie zdrowia poprzez zorganizowane wysiłki i świadome wybory społeczeństwa, organizacji, społeczności państwowych i prywatnych a także jednostek
działania w zakresie edukacji zdrowotnej oraz wsparcia (społecznego, legislacyjnego, środowiskowego, itd.), których celem jest umocnienie zdrowia oraz poprawa jakości życia
Według Woynarowskiej (2017) mycie rąk przed jedzeniem lub poranne ćwiczenia są przykładami:
przekonań
postaw i zachowań wobec zdrowia wynikających z przekonań
nawyków
postaw wobec zdrowia
postaw
W którym roku Europejskie Biuro Światowej Organizacji Zdrowia rozpoczęło realizację programu „Zdrowe miasta”? Program ten opierał się o tzw. „podejście siedliskowe” w promocji zdrowia i zakładał m.in. podniesienie rangi zagadnień zdrowia w miastach.
w 1985 r.
w 1988 r.
w 1982 r.
w 1979 r.
żadne z powyższych
Źródłem informacji (nadawcą) w komunikacji w ramach edukacji zdrowotnej może być osoba lub media. Wskaż, w jakich trzech formach informacja może być podana (zakodowana) (Tones i Green, 2004)?
jawnej, częściowo ukrytej i podprogowej
zapisanej, wyświetlanej i w formie mieszanej
audio, wideo i w formie mieszanej
radiowej, telewizyjnej i internetowej
symbolach, ikonach i aktywnym współuczestnictwie
Zgodnie z typologią przedstawioną przez Issel (1997) wyróżniamy osiem głównych typów interwencji związanych ze zdrowiem. Wskaż rodzaj interwencji, który nie został uwzględniony w tej typologii:
Edukacja
Trening
Szczepienia
Poradnictwo
Rozdawnictwo
Metody eksponujące w edukacji dzielą się na metody impresyjne i ekspresyjne. Która z poniższych metod nie jest zaliczana do metod impresyjnych (Koszmider, 2010)?
wideo
pokaz
sztuka teatralna
film
płyty CD
Metoda symulacyjna w kształceniu ma wiele zalet. Która z nich nie została ujęta w koncepcji przedstawionej przez Leńczuk-Grubą (2015)?
wysoki poziom własnej motywacji do udziału w procesie uczenia się
możliwość doświadczania skutków własnych błędów w „bezpiecznych warunkach”
poznanie przez uczących się własnych możliwości i ograniczeń
aktywny udział uczestników w procesie kształcenia
możliwość pozyskania informacji zwrotnej, pomocnej w radzeniu sobie z problemami
Początki koncepcji wprowadzającej pojęcie i określającej zakres oświaty sanitarnej/zdrowotnej sięgają lat pięćdziesiątych XX wieku. Wentlandowa (1960) postrzega oświatę sanitarną/zdrowotną jako:
działania polegające na poprawie warunków higienicznych i bytowych dzieci i młodzieży, a w efekcie poprawę ich stanu zdrowia
żadne z powyższych
pracę wychowawcza i dydaktyczną, wychowanie w kulturze sanitarnej i popularyzowanie wiedzy o zdrowiu, szczególnie w zakresie medycyny zapobiegawczej, społecznej
pozytywne zainteresowanie sprawami zdrowia przez wzbogacenie i pogłębianie wiedzy o własnym organizmie i rozwoju, a także prawach rządzących zdrowiem publicznym
kształtowanie postaw umożliwiających stosowanie zasad higieny, skuteczną pielęgnację, zapobieganie chorobom i leczenie
Kto jest autorem koncepcji wskazującej, że potrzeba wyraża różnicę pomiędzy tym co jest w danej chwili, a tym co powinno być w bardziej idealnej sytuacji?
Bradshaw (1993)
Zarzeczna-Baran (2001)
Maslow (1966)
Witkin i Altschuld (1995)
Green i Kreuter (1991)
Kto jest autorem teorii uzasadnionego działania, zakładającej, że człowiek działa zwykle w sposób racjonalny i jego działania poprzedzają procesy poznawcze, w wyniku których podejmuje on świadomy zamiar zrobienia czegoś?
Tones i Green (2002)
Ewles i Simnett (2003)
Fishbein i Ajzen (1975)
Jessor R. i Jessor S. (1978)
Witkin i Altschuld (1995)
Według Bradshawa (1995) potrzeby społeczne można podzielić na:
wyrażone i niewyrażone
normatywne, odczuwane i wyrażone
fizjologiczne, bezpieczeństwa, afiliacji, szacunku, uznania i samorealizacji
rzeczywiste, zrealizowane i wyrażone
fizjologiczne, zdrowotne, bezpieczeństwa, społeczne, kulturowe
Na szczycie piramidy potrzeb Maslowa znajduje się potrzeba:
samorealizacji
szacunku
bezpieczeństwa
afiliacji
uznania
Korzystając z listy poniżej, wskaż wszystkie metody aktywizujące w kształceniu (Adamek i wsp., 2005):
1. studium przypadku
2. gry symulacyjne
3. dyskusje dydaktyczne
4. drzewo decyzyjne
1, 2, 4
1, 2, 3, 4
1, 2, 3
1, 3, 4
2, 3, 4
Instruktaż zaliczany jest do praktycznych metod edukacji. Jakie wyróżniamy podstawowe, 2015)?
wprowadzający, opisujący i praktyczny
teoretyczny i praktyczny
podstawowy i zaawansowany
wstępny i ewaluacyjny
wstępny, bieżący i końcowy
Kto jest twórcą koncepcji wychowania zdrowotnego, będącą według autora integralną częścią kształtowania pełnej osobowości?
Mazurkiewicza (1970)
Demel (1968)
Green (1981)
Lalonde (1969)
de La Rochefoucauld (1955)
Edukacja zdrowotna (wg Greena i Kreutera, 1991) to:
podstawowy element promocji zdrowia, który prowadzi do zapoznania się z celami działań na rzecz zdrowia pozytywnego oraz zapobiegania chorobom poprzez wpływ na zachowania jednostkowe, postawy i wykazanie korzyści płynących z zachowania zdrowia
działania podejmowane przez promotorów zdrowia, skupiające się na kształtowaniu świadomości zdrowotnej grupy docelowej
każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu
zaplanowane działania, których celem jest wzrost kompetencji zdrowotnych oraz promowanie zachowań sprzyjających zdrowiu
strategie skupiające się na zwiększaniu wiedzy na temat zdrowia, wzmacnianiu działań na rzecz zdrowia oraz zapewnianiu dostępu do informacji
Do głównych kierunków w promocji zdrowia wymienionych w Karcie Ottawskiej (1986), należą:
1. Kreowanie polityki prozdrowotnej
2. Tworzenie wspierającego środowiska
3. Promowanie badań profilaktycznych i szczepień ochronnych
4. Wzmacnianie działań społecznych
5. Kształtowanie zachowań indywidualnych
6. Zmiana zakresu oraz sposobu udzielanych świadczeń
1, 2, 4, 5, 6
2, 3, 4, 6
1, 2, 3, 6
1, 2, 3, 4, 5
1, 3, 4, 5
Jak wskazuje Williams (1988), edukacja zdrowotna to:
proces, w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją
podejmowanie wysiłków na rzecz wzrostu kompetencji jednostek i grup w sferze samodzielnego działania na rzecz zdrowia, na różnych poziomach życia społecznego
każda zaplanowana działalność ukierunkowana na uczenie się o zdrowiu i chorobie
każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu
proces oparty na naukowych zasadach, stwarzających sposobność planowego uczenia się i zmierzający do umożliwienia jednostkom podejmowania świadomych decyzji dotyczących zdrowia i postępowanie zgodnie z nimi
Jak wskazuje Williams (1988) edukacja zdrowotna to "... w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją".
wysiłek
mechanizm
proces
obszar
siedlisko
Korzystając z listy poniżej, wskaż właściwe metody i techniki wykorzystywane w programach edukacji zdrowotnej, których celem jest przekazanie informacji (faktów) (Ewles i Simnett, 2004):
1. analiza zachowań
2. wykorzystanie tekstów (broszury, ulotki)
3. obserwacja osób przemawiających, udzielających konsultacji
4. dyskusja
2, 4
1, 2, 3
1, 4
3, 4
2, 3
Korzystając z listy poniżej, wskaż odległe efekty promocji zdrowia, które osiągalne są dzięki rozpoczęciu działań od edukacji zdrowotnej ukierunkowanej na zwiększanie kompetencji zdrowotnych społeczeństwa (Cianciarę 2010):
1. zmiany w stanie zdrowia
2. równość społeczna
3. poprawa jakości życia
4. zmniejszenie umieralności niemowląt
1, 2, 3
1, 3, 4
1, 2, 3, 4
2, 3, 4
1, 2, 4
Jaki jest cel metod aktywizujących w kształceniu (Lankau i Sierakowska, 2015)?
uzyskanie przez podopiecznych takiego poziomu kompetencji zdrowotnych w danej dziedzinie, który pozwoli im na samodzielne prowadzenie działań edukacyjnych w odniesieniu do danego problemu zdrowotnego
przygotowanie podopiecznych do samodzielnego działania i rozwiązywania problemów, pobudzenie aktywności do podejmowania działań prozdrowotnych i przeciwdziałania zagrożeniom
umożliwia uczącym nabycie wiedzy, umiejętności i kompetencji przez uczestniczenie w sytuacjach problemowych, będących odwzorowaniem sytuacji rzeczywistych
poszerzenie wśród grupy docelowej wiedzy na temat podmiotów, które mogą być pomocne w umacnianiu zdrowia
zwiększenie wiedzy pacjentów na temat możliwości aktywnego uczestnictwa w procesie leczenia
Jak wskazuje Williams (1988), edukacja zdrowotna to:
proces, w którym ludzie uczą się dbać o zdrowie własne i społeczności, w której żyją
każda kombinacja różnorodnych doświadczeń edukacyjnych, ukierunkowanych na podejmowanie przez ludzi dobrowolnych działań sprzyjających zdrowiu
podejmowanie wysiłków na rzecz wzrostu kompetencji jednostek i grup w sferze samodzielnego działania na rzecz zdrowia, na różnych poziomach życia społecznego
każda zaplanowana działalność ukierunkowana na uczenie się o zdrowiu i chorobie
proces oparty na naukowych zasadach, stwarzających sposobność planowego uczenia się i zmierzający do umożliwienia jednostkom podejmowania świadomych decyzji dotyczących zdrowia i postępowanie zgodnie z nimi
Co nie jest barierą w komunikacji wg Ewles, Simnett (2003)
rola nauczającego jako przewodnika (facilitator)
krytyczny i oceniający stosunek do uczących się
sprzeczność informacji przekazywanych przez dwóch różnych edukatorów
niepostrzeganie zdrowia jako wartości przez uczących się
różny status społeczny między prowadzącym a uczącymi się
W kontekście promocji zdrowia interwencja to (McKenzie, 2013)
wszelkie zadania realizowane przez podmioty medyczne, których celem jest utrzymanie i poprawa stanu zdrowia populacji
działania edukacyjne, których celem jest zwiększenie kompetencji zdrowotnych grupy docelowej
wszystkie działania mające miejsce pomiędzy dwoma punktami pomiarowymi
wszystkie działania na rzecz zdrowia podejmowane przez podmioty związane z systemem opieki zdrowotnej
wykorzystanie zasobów ludzkich i materialnych w celu uzyskania pożądanych społecznie wyników zdrowotnych
Wskaż właściwy przykład metody/techniki wykorzystywanej w programach edukacji zdrowotnej, której celem jest przekazanie informacji (faktów):
obserwacja osób przemawiających, udzielających konsultacji
wykorzystanie tekstów (broszury, ulotki)
analiza zachowań
ćwiczenia umiejętności
praca w małych grupach
