ก. ผู้นำหรือกลุ่มผู้นำมีอำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ

ข. ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลที่อยู่ในวาระได้หลายสมัย

ค. ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์การกระทำของรัฐบาลภายในขอบเขต

ง. รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดในการปกครองประเทศผ่านความเห็นชอบของรัฐสภา

ก. ผู้นำเป็นทหารที่มีอำนาจในการปกครองประเทศ

   ข. ใช้กฎอัยการศึกเป็นกฎหมายในการปกครองประเทศ

ค. มีพรรคการเมืองภายใต้การกำกับของรัฐสภาเพียงพรรคเดียว

  ง. ควบคุมกิจกรรมทางการเมืองและการดำเนินชีวิตของประชาชน

  ก. ระบอบเผด็จการทหาร         

ข. ระบอบเผด็จการพลเรือน

ค. ระบอบเผด็จการฟาสซิสต์ 

ง. ระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์

  ก. ระบอบเผด็จการทหาร  

ข. ระบอบเผด็จการพลเรือน

ค. ระบอบเผด็จการคอมมิวนิสต์  

  ง. ระบอบเผด็จการฟาสซิสต์

ก. สิงคโปร์  ไทย  ญี่ปุ่น

ข. รัสเซีย  มาเลเซีย  ญี่ปุ่น

ค. ไทย  จีน  อินเดีย

ง. ญี่ปุ่น  สหรัฐอเมริกา  สิงคโปร์

ก. รัฐบาลท้องถิ่นมีอำนาจในกิจการที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม

ข. รัฐบาลกลางมอบนโยบายการปกครองให้แต่ละท้องถิ่นดำเนินการ

ค. รัฐบาลกลางเป็นผู้ใช้อำนาจในกิจการทหาร การต่างประเทศ การคลัง  

  ง. รัฐบาลท้องถิ่นมีความสำคัญต่อการบริหารประเทศและแก้ปัญหาได้รวดเร็ว

ก. เสนอและพิจารณากฎหมาย

ข. ควบคุมการบริหารราชการแผ่นดิน

ค. ควบคุมการตรากฎหมายที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ

ง. ถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทั้งทางการเมืองและข้าราชการประจำ

ก. พิจารณาร่างพระราชบัญญัติ

     ข. กลั่นกรองงบประมาณแผ่นดิน

ค. เสนอกฎหมายที่เกี่ยวกับความมั่นคง

ง. ควบคุมการบริหารงานในหน่วยงานของรัฐ

ก. คณะรัฐมนตรี 

ข. องคมนตรี

ค. สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร        

ง. สมาชิกวุฒิสภา

ก. เทศบาล 

ข. กรุงเทพมหานคร

ค. องค์การบริหารส่วนจังหวัด    

ง. องค์การบริหารส่วนตำบล

ก. ศาลฎีกา 

ข. ศาลชั้นต้น 

   ค. ศาลปกครอง

ง. ศาลรัฐธรรมนูญ

ก. ศาลยุติธรรม

ข. ศาลทหาร

ค. ศาลปกครอง

ง. ศาลรัฐธรรมนูญ

   ก. ทรงเป็นตัวแทนปวงชนชาวไทยในการติดต่อกับประมุขของต่างประเทศ

ข. ทรงอยู่ในฐานะอันเป็นที่เคารพสักการะ

ค. ทรงอยู่ใต้กฎหมายแต่อยู่เหนือการเมือง

  ง. ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย

  ก. มีการรวมกลุ่มกันในด้านต่างๆ เพื่อเรียกร้องสิทธิบางประการที่เป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม

  ข. มีค่านิยมที่เปลี่ยนแปลงทั้งในด้านดีและด้านไม่ดีกระทบต่อการรวมพลังสามัคคี

ค. ประชาชนให้ความสำคัญต่อท้องถิ่นมากกว่าส่วนรวมของประเทศ

ง. ประชาชนมีความเบื่อหน่ายในการร่วมกิจกรรมทางการเมือง

ก. การเปลี่ยนแปลงรัฐบาลบ่อยก่อนครบกำหนดวาระการดำรงตำแหน่ง

ข. ความคิดเห็นทางการเมืองแตกต่างกัน

ค. พรรคการเมืองมีนโยบายต่างกัน

ง. มีองค์กรอิสระมากเกินไป

ก. ได้รับความช่วยเหลือทางการเมืองการปกครอง

ข. ประเทศไทยได้เปรียบประเทศอื่นในด้านเศรษฐกิจ

ค. การเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตยมีความมั่นคง

   ง. มีส่วนร่วมในการส่งเสริมสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศ

  ก. องค์การการค้าโลก 

  ข. องค์การสหประชาชาติ

     ค. อาเซียน  

  ง. อาฟต้า

ก. ประเทศอื่นให้ความสำคัญต่อสินค้าไทย

ข. ระงับข้อพิพาททางการค้ากับประเทศเพื่อนบ้าน

ค. สามารถผลิตสินค้าส่งไปจำหน่ายยังต่างประเทศได้มาก

ง. มีการปรับปรุงมาตรฐานการผลิตสินค้าและบริการให้เป็นไปตามหลักสากลมากขึ้น

   ก. มีสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นศูนย์รวมแห่งความสามัคคีของคนในชาติ

ข. ทหารมีพลังอำนาจในการประสานและยุติความขัดแย้ง

ค. พรรคการเมืองเข้มแข็งในการร่วมมือกันแก้ปัญหา

ง. ประชาชนไม่สนใจการเมืองการปกครอง