Font size
WorksheetsOsoba, prawo do życia
Total questions: 7
Worksheet time: 5mins
Zaznacz zdanie lub zdania, które wpisują się w etykę chrześcijańską i nauczanie Kościoła katolickiego.
Każdy człowiek jest osobą.
Pojęcia osoby nie stosujemy do żadnych innych bytów poza człowiekiem.
Embrion ludzki jest osobą.
Zwierzę pod pewnymi warunkami może zostać uznane za osobę.
W kontekście nauczania Kościoła osobę określamy jako
Istotę rozumną, wolną, posiadającą ciało.
Istotę żywą, rozumną, wolną.
Istotę zdolną do odczuwania, posiadającą ciało.
Istotę rozumną, wolną, posiadającą określone prawa w społeczeństwie.
W kontekście nauczania Kościoła za osobę możemy uznać tylko istotę, która aktualnie
Posiada ciało.
Ma zdolność myślenia i stanowienia o sobie.
Jest zdolna do odczuwania.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawdziwa.
Zgodnie z nauczaniem Kościoła każda istota ludzka ma prawo do życia i integralności fizycznej ze względu na
jej niezbywalną godność, która jej przysługuje jako osobie.
to, że zostało jej ononadane przez społeczeństwo, które o prawach stanowi.
posiadanie zdolności myślenia, odczuwania i stanowienia o sobie.
akt stwórczy Boga, od którego osoba ludzka bierze początek.
.
Kiedy według nauczania Kościoła można uznać za moralne podjęcie działań, które mają na celu pozbawienie życia niewinnej istoty ludzkiej?
Wtedy, gdy podtrzymywanie życia jest możliwe za pomocą zwyczajnych środków, ale stanowi ciężar dla społeczeństwa (np. osoba w stanie wegetatywnym).
Wtedy, gdy podtrzymywanie owej osoby przy życiu stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia innej istoty ludzkiej.
Nie ma takiej sytuacji.
Wtedy, gdy cierpienie danej osoby zostanie uznane za zbyt duże i wiadomo, że nie ma szans na wyzdrowienie.
Nieetyczne z punktu widzenia etyki chrześcijańskiej jest
Pozbawienie życia człowieka, który życzy sobie śmierci i w sposób jasny owo pragnienie wyraża.
Pozbawienie życia człowieka, który jest w śpiączce przez wiele lat i jego stan nie rokuje poprawy, jeżeli najbliższa rodzina sobie życzy, by tak postąpić.
Zrezygnowanie z nadzwyczajnych i bardzo kosztownych środków medycznych, które sztucznie przedłużają życie osoby terminalnie chorej.
Zaprzestanie dostarczania wody i pożywienia człowiekowi, który jest w śpiączce przez wiele lat i jego stan nie rokuje poprawy.
Zgodnie z nauczaniem Kościoła w przypadku osoby cierpiącej i nieuleczalnie chorej dopuszczalne jest
Zastosowanie środków, które doprowadzą do zatrzymania procesów życiowych.
Powstrzymanie się od zastosowania lub zaprzestanie stosowania zwyczajnych środków, które mogą przedłużyć jej życie.
Niezastosowanie środków, które sztucznie przedłużają jej agonię, są uciążliwe i wycieńczające.
Żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawdziwa.
