เดิมชื่อรณพักตร์ เป็นน้องชายของทศกัณฐ์ มีอาจารย์ ชื่อพระฤๅษีโคบุตร

เดิมชื่อรณพักตร์ เป็นบุตรชายของทศกัณฐ์ มีอาจารย์ชื่อพระฤๅษีโคบุตร

เดิมชื่อทศพักตร์ เป็นน้องชายของทศกัณฐ์ มีอาจารย์ชื่อพระฤๅษีกาฬบุตร

เดิมชื่อทศพักตร์ เป็นน้องชายของทศกัณฐ์ มีอาจารย์ชื่อพระฤๅษีกาฬบุตร

เป็นพี่ชาย

เป็นน้องชาย       

เป็นญาติผู้ใหญ่

เป็นลูกพี่ลูกน้อง

ศรพลายวาต       

ศรวิษณุกรรมา

ศรนาคบาศ

ศรพรหมาสตร์

เป็นช้างทรงของพระอินทร์           

เป็นช้างที่อินทรชิตเนรมิตขึ้นมา

เป็นช้างที่พระอิศวรประทานให้อินทรชิต

เป็นช้างที่พระผู้เป็นเจ้าทั้งสามประทานให้แก่อินทรชิต

ลูกครุฑพัดตกฉิมพลี    หัสดีอินทรี    คาบช้างไอยรา

มาตลีสารถีเทวัญ    กรกุมพระขรรค์    ขับรถมากลางจตุรงค์

บ้างเปิดแกลแก้วแววไว    โปรยทิพมาลัย    ซ้องสาธุการบูชา

สัตภัณฑ์บรรพตทั้งหลาย    อ่อนเอียงเพลียงปลาย    ประนอมประนมชมชัย

อำนาจบันดาลความสุข

ธรรมะย่อมชนะอธรรม

คนดีย่อมได้รับการสรรเสริญ                       

ความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย

สีเหลืองเรืองรองดังทองทา           

ผ่องชมพูดำรูเด่นเห็นอร่าม

สีเขียวนวลนิลพรรณราย

เผือกผ่องผิวพรรณ สีสังข์สะอาดโอฬาร์

๓ ชนิด

๔ ชนิด

๕ ชนิด

๖ ชนิด

การใช้ภาษาที่สวยงามในการดำเนินเรื่อง

การใช้ภาษาในการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด

การใช้ภาษาที่มีความหมายลึกซึ้งในการบรรยาย เรื่องที่มีความยิ่งใหญ่อลังการ

การใช้ภาษาแสดงให้เห็นลีลาการเคลื่อนไหวของตัวละครและรายละเอียดของฉาก

คำเอก

คำโท

สัมผัส

คำไวพจน์

ฟ้า-เขา และ เขียว-ห้อง    

เชียว-แห่ง และ นา-มา

เดียว-ตา, มา และ ไม้-มา  

เขียว-เดียว,เหลียว และ ห้อง-ป้อง

เอย-ใคร-ใหล และ หล้า-อ้า

ใด-ใคร-ใหล และ หล้า-อ้า

อ้าง-อัน และ ใคร-หล้า    

ย่อม-ยอ และ ลืม-ฤๅ

กบฏ      

เหมือน

หมั้น

ปกป้อง

๒ บาท

๓ บาท

๔ บาท

๕ บาท

ใช้อคติส่วนตัวในการเขียน           

เขียนเฉพาะข้อเท็จจริงเท่านั้น

เขียนเฉพาะเรื่องไม่ดีของคนอื่น

เขียนข้อเท็จจริงเพื่อสนับสนุน ข้อคิดเห็น

เขียนโต้แย้งความคิดเห็นของผู้อื่น

เขียนอธิบายความสามารถของตนเอง

เขียนอธิบายข้อดี ข้อเสียของเพลงที่ฟัง       

เขียนอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมของเนื้อหา

เตี้ย ใช้คำไม่สุภาพในการเขียน

ตั้ม ใช้อารมณ์ส่วนตัวในการเขียน

ตุ้ม ใช้ภาษาในการเขียนถูกต้องเหมาะสม

โต้ง ใช้ภาษาสละสลวยในการเขียนเพื่อความสวยงามแต่ไม่มีความหมาย

การเลือกเรื่อง    

กำหนดประเด็นสำคัญ

ไม่ใช้อคติในการเขียน                    

จินตนาการเรื่องที่จะเขียน

งูเป็นสัตว์มีพิษ

กระต่ายมีหู 2 ข้าง

ปลาอาศัยอยู่ในน้ำ

สุนัข บางตัวมักชอบไล่กัดคน

เอาชนะตนเองดีกว่าเอาชนะผู้อื่น

ความพยายามย่อมนำมาซึ่งความสำเร็จ

ทำงานหวังเอาหน้ามิได้มุ่งแก้ปัญหาอย่างแท้จริง

รักษาคุณภาพที่มีอยู่ดีกว่าเปลี่ยนตามกระแสสังคมโดยขาดสติ

คนพิการ             

คนเฒ่า คนแก่

คนที่มีเล่ห์เหลี่ยม             

คนที่ฉลาดหลักแหลม

เพราะหมาจะกัดผู้ใหญ่ก่อน          

เพราะผู้ใหญ่จะหนีเอาตัวรอดก่อน

เพราะผู้ใหญ่มีประสบการณ์มาก่อน            

เพราะผู้ใหญ่จะหาวิธีแก้ปัญหาได้ก่อน

ที่ห่างปิดที่ชิดไชให้ทะลุ 

มันชอบใจข้างปลอบไม่ชอบดุ

คนจักษุเหล่หลิ่วไพล่พลิ้วพลิก     

หญิงเรียกแม่ชายเรียกพ่อยอไว้ใช้

ลูกทรพี

ลูกไก่ในกำมือ

ลูกขุนพลอยพยัก

ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

หัวล้านได้หวี     

ยื่นแก้วให้วานร

ตาบอดได้แว่น   

ยื่นหมูยื่นแมว

วัวสันหลังหวะ  

น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า

ฆ่าควายเสียดายพริก                       

เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด

ของสิ่งใดเจ้าว่างามต้องตามเจ้า                    

ใจความว่าผู้มีคุณอย่าหุนหวน

แหงนดูฟ้าอย่าให้อายแก่เทวดา     

ค่อยดำเนินตามผู้ใหญ่ไต่ผู้ไปหน้า

ข้อ ๒

ข้อ ๓

ข้อ ๔

ข้อ ๕

สอนให้มีสติ

สอนให้รู้จักตนเอง

สอนให้มีความสามัคคี    

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

กระต่ายตื่นตูม

ชักแม่น้ำทั้งห้า

ปากหอยปากปู

ปลาหมอตายเพราะปาก

การใช้คำ

ระดับภาษา

การใช้ประโยค  

รูปแบบและเนื้อหาของงานเขียน

 ควรเขียนโดยใช้ภาษาที่สุภาพ

ไม่คัดลอกบทความหรือเนื้อหา โดยไม่มีแหล่งอ้างอิง

ควรเลือกใช้สีของกระดาษและสีของหมึกให้เหมาะสม

เมื่อเขียนผิดควรใช้ยางลบหรือน้ำยาลบคำผิดหรือขีดฆ่า

เขียนได้ตรงตามจุดมุ่งหมาย          

มีการเล่นคำ เล่นสัมผัสคล้องจอง

เป็นถ้อยคำที่สั้น กะทัดรัด มีความหมายลึกซึ้ง

เป็นคำตักเตือนในทางการปฏิบัติที่ไม่เหมาะสม

ใช้ถ้อยคำที่มีความหมายคมคาย    

ใช้ถ้อยคำที่เขียนขึ้นเพื่อจูงใจผู้รับสาร

มุ่งให้เกิดความคิดที่เศร้า เสียใจ                   

มีความหมายลึกซึ้งกินใจ และทำร้ายจิตใจ

คำอวยพรประเภทส่วนตัว             

คำอวยพรประเภททั่วไป

Iคำอวยพรประเภทส่วนรวม           

คำอวยพรประเภทเฉพาะโอกาส

ลึกซึ้ง

 ไพเราะ

เป็นคำกล่าวที่ดี

ถูกทุกข้อที่กล่าวมา

เลือกใช้ถ้อยคำให้ถูกต้องกับโอกาส

เลือกใช้ถ้อยคำให้เหมาะสมกับบุคคล

เลือกใช้ถ้อยคำให้ผู้รับเกิดความประทับใจ

กำหนดจุดมุ่งหมายในการสื่อสารให้ชัดเจน

ที่อยู่ผู้ส่ง

คำอวยพร

วันที่เขียน

คำขึ้นต้น

เรียน     

เรียนส่ง

กรุณาส่ง             

กราบเรียน