ყმაწვილს, რომელიც სწავლას, ეს-ესაა, იწყებს და მასწავლებლის რიდით აღსავსეა;

ყმაწვილს, რომელსაც სწავლა არ უნდა

ყმაწვილს, რომელმაც სწავლის მნიშვნელობა ეს-ესაა, შეიტყო;

ყმაწვილს, რომელსაც ცოდნის გამომჟღავნებისა ერიდება.

კეთილდღეობის პირობას; 

ცალკეულ ადამიანთა მიზანს; 

ფიზიკურად გადარჩენის პირობას;

ცალკეულ ადამიანთა შესაძლებლობას.

ქონებას გაუნიავებს; 

შეარცხვენს

გაჩენის დღეს დააწყევლინებს;

სიცოცხლეს მოუსწრაფებს.

ისეთ საქმეებს მოიმოქმედებს, რომ მათ თავს მოსჭრის;

ისეთ საქმეებს მოიმოქმედებს, რომ სირცხვილი მათ თავს მოსჭრის

სიმწარეს განაცდევინებს;

ავ საქმეებს შეამთხვევს.

წვრილმანი;

გამოსწორებადი

ადვილად ასატანი. იმდენად გულსატკენი არაა

ადვილად დავიწყებადი. 

უსწავლელი ძაღლი ზოგიერთ საქმეში სასარგებლოა, ბრიყვი (უსწავლელი) კაცი კი—სრულიად 

უსწავლელი ძაღლის საქციელი გადამდები არაა, ბრიყვი (უსწავლელი) კაცისა კი გადამდებია; 

უსწავლელი ძაღლი თავის თავს გაიტანს, ბრიყვი (უსწავლელი) კაცი – ვერა;  

უსწავლელი ძაღლი მაინც ძაღლია და უსწავლელი ადამიანივით შემაწუხებელი არაა. 

პირად ცხოვრებაში მომხდარი რომელიმე მნიშვნელოვანი ამბავი;  

პირადი ეკონომიკური მდგომარეობა; 

ქვეყნის ცხოვრებაში მომხდარი რომელიმე მნიშვნელოვანი ამბავი;  

სიბერის წლები. 

სწავლა ვალდებულებაა;  

სწავლა მოწოდებაა; 

სწავლა შრომაა; 

სწავლა სინათლეა 

„ბრიყვისგან“, რომელიც მისახვედრს მოხუცებულობაშიც ვერ მიხვდა;

მისგან, ვინც თვითონ დასაცინია;

ყმაწვილკაცისგან, რომელიც სწავლა-განათლების მნიშვნელობას ვერ იაზრებს;

„რიკფაინის“ მოთამაშე ბავშვებისგან.

ფიზიკური ტკივილის უმნიშვნელობას სწავლის მნიშვნელობასთან შედარებით;

ყრმის სხეულის სიძლიერეს;

საზოგადოების დამოკიდებულებას სწავლა-განათლების პროცესის მიმართ;

ცრუ თანაგრძნობის მავნე ზეგავლენას.

პროგრესულობაზე;

ჩამორჩენილობაზე;

იმდროინდელ დონეზე;

პირადი პრაქტიკული გამოცდილებიდან გამომდინარეობაზე.

შრომის

ნაღვაწის მიღების;

ქრისტიანული სინანულის;

თავმდაბლობის.

ა) დავით აღმაშენებლის ანდერძს;

დავით წინასწარმეტყველის შეგონებას;

დავით გარეჯელის გამოთქმას;

თავის (დავით გურამიშვილის) შეგონებას.

შრომის მიზანი;

შრომის პროცესი;

შრომის შედეგი;

სახალხო აღიარება

ის ცხოვრების გზას ვერ გაიკვლევს;

მას წუთისოფელი დატანჯავს;

ის არა მარტო ვერაფერს შეიძენს, არამედ შეძენილსაც (მემკვიდრეობით მიღებულს) დაკარგავს;

მას დასცინებენ.

ის თაობიდან თაობას გადაეცემა;

ის მხოლოდ შრომით მოიპოვება;

ის ხელშეუხებელია;

ის ამამაღლებელია

ალღოს;

ნიჭს;

პროფესიონალიზმს;

გამოცდილებას,

სიფიცხეზე (და სიფიცხის გამო ავისა და კარგის გარჩევა უჭირს);

ლმობიერებაზე, რომელსაც ზოგჯერ ბრიყვების მიმართ იჩენს (და ბრიყვებიც ზოგჯერ ამით სარგებლობენ);

ცოდნის უკმარისობაზე (და ცოდნის უკმარისობის გამო ავისა და კარგის გარჩევა უჭირს);

თვითკრიტიკულობაზე (და თვითკრიტიკულობა ბრიყვებისათვის დამახასიათებელ თვისებას ზოგჯერ საკუთარ თავში აღმოაჩენინებს).

მოუხერხებელ კაცს;                                                          

წინდაუხედავ კაცს;

უნიჭო კაცს.          

ნიჭიერ, მაგრამ გაუნათლებელ კაცს

ჭეშმარიტება, რომ ბრძენი თავისუფალი ადამიანია (მას არსებობა გარანტირებული აქვს);

ჭეშმარიტება, რომ სიბრძნე სინათლეა;

ჭეშმარიტება, რომ ბრძენის იარაღი სიტყვაა (როგორც მეომრისა საჭურველი);

ჭეშმარიტება, რომ ბრძენი სოფელს ამშვენებს.

თავისი თანამედროვე საზოგადოების სურათს გვიხატავს;

სწავლა-განათლების მნიშვნელობას გვიხატავს;

„პროფესიებს“ ერთმანეთს ადარებს (საზოგადოების მოთხოვნილების მიხედვით);

არჩევანის გასაკეთებლად.