Ang pagkamamamayan (Citizenship) ay hindi isang karapatan ngunit maituturing na pribelihiyo (privilege).

Ang Pilipino ay mga mamamayan ng Pilipinas.

Bilang mamamayan, tayo ay dapat maging bahagi sa pangangalaga ng ating bansa.

Ang pagkamamamayan ng isang tao ay maaaring makamit, mawala o muling makamit ayon sa itinadhana ng batas.

Lahat ng mga naninirahan sa ating bansa ay mga katutubong Pilipino

Hindi lahat ng dayuhan na naninirahan sa Pilipinas ay tinatamasa ang lahat ng karapatan ng isang tunay na mamayang Pilipino.

Dalawang uri ng mamamayan sa isang bansa

Dalawang prinsipyong sinusunod na pagiging isang likas na Pilipino

Ang ibig sabihin nito, ang pagkamamamayan ng anak ay nakabatay sa pagkamamamayan ng kanyang mga magulang.

Kapag ang mga magulang ay parehong Pilipino, ang anak nila ay isang Pilipino saan mang lugar siya ipinanganak.

Ito ay nangangahulugang ang pagkamamamayan ng isang anak ay batay sa lugar ng kanyang kapanganakan anuman ang pagkamamamayan ng kaniyang mga magulang.

Ayon sa batas, ang itinuturing na mamamayang Pilipino ay nagtataglay ng sumusunod na katangian

Ito ay dapat matamasa ng tao dahil sa pagiging tao niya. Kabilang dito ang kaniyang mga kalayaan.

Ito ay anumang kilos na kailangang gawin o tupdin ng isang tao na itinakda sa kanya.

Karaniwang ang bawat karapatan ay may kaakibat na tungkulin

Nakamit ang pagkamamamayan mula sa pagsilang

Karapatan batay sa Dugo

Karapatan batay sa Lupa

Dumaraan sa prosesong ito ang mga dayuhan na nagnanais maging mamamayan ng isang bansa

Ito ay ang pagdedeklara ng batas upang igawad ang pagkamamamayan sa isang dayuhan

Ito ay nakaugnay sa lahi o pagiging kabilang sa pangkat

Ito ay legal o politikal na deklarasyon ng pagiging kasapi ng tao sa isang estado.

Ito ay tumutukoy sa pagkakaroon ng higit sa isang pagkamamamayan

Kung alam ng tao ang kanyang karapatan, mapoprotektahan niya ang sarili mula sa pang-aabuso