adfuit ille quidem, sed nec sollemnia verba 

nec laetōs vultōs nec fēlix attulit ōmen.

ad Styga Taenariā est ausus descendere portā

Persephonen adiit inamoenaque regna tenentem

stupuitque Ixiōnis orbis

inque tuō sedistī, Sisyphe, saxō 

umbrās erat illa recentēs inter

hanc simul et lēgem Rhodopeius accipit hēro

iamque iterum moriēns nōn est dē coniuge quicquam / questa

Nōn aliter stupuit geminā nece coniugis Orpheus, 

quam tria quī timidus, mediō portante catēnas,  colla canis vīdit,

multās tamen ardor habēbat

iungere sē vatī, multae doluēre repulsae.

Omnis natūra (volucrēs, ferae, saxa, silvae, flumina) et nymphae vatem flēvērunt