modelowanie to tylko proste i wierne naśladowanie zachowania modela

modelowanie nie jest zbyt ważną formą uczenia się w dzieciństwie

modelowanie nie jest odtwarzaniem cech, czynności i nastrojów modela

modelowanie to przejmowanie zachowań, emocji i przekonań osób, z którymi dziecko jest emocjonalnie związane

przywiązanie oznacza zależność

silna więź przywiązaniowa stwarza poczucie bezpieczeństwa

bliski związek z figurą przywiązania wcale nie jest warunkiem optymalnego rozwoju dziecka

silna więź przywiązaniowa ogranicza odwagę do eksploracji, samodzielności i niezależności

w pierwszych trzech latach życia następuje dynamiczny rozwój fizyczny dziecka

dynamiczny rozwój fizyczny dziecka zaczyna się po trzecim roku życia

aktywność fizyczna niemowlęcia wcale nie wynika z wrodzonych odruchów

obecność dorosłego, regulującego pobudzenie dziecka, nie odgrywa zbyt wielkiej roli w rozwoju kompetencji dziecka, bo wszystko to i tak dzieje się samoistnie

rozwojowi języka towarzyszy zawsze ekspresja emocji

pod koniec trzeciego roku życia dziecko zazwyczaj posługuje się tylko kilkoma słowami

roczne dziecko, chociaż jest nieporadne w mówieniu, bardzo dużo rozumie

mówienie do dziecka przez dorosłych ma zasadniczy wpływ na jego naukę mowy

jest zjawiskiem negatywnym u dzieci w wieku przedszkolnym i świadczy o tym, że dziecko nie wykształciło właściwych dla swojego etapu rozwojowego kompetencji społecznych

 przejawia się jako ograniczenie możliwości przyjmowania perspektywy innej niż własna i jest naturalny dla dzieci w wieku przedszkolnym

polega na tym, że dziecko jest świadome, że jeśli np. poszło do kina na film to nie każdy ten film oglądał i nie z każdym można porozmawiać o jego treści 

 występuje tylko i wyłącznie u dorosłych i przejawia się jako tendencja do skupiania się na własnych interesach i potrzebach, bez zwracania uwagi na punkt widzenia i interesy innych

to niedojrzałe strategie występujące przy wykonywaniu zadań pamięciowych, ich głównym celem wcale nie jest zapamiętywanie

to niedojrzałe strategie występujące przy wykonywaniu zadań pamięciowych, ich głównym celem jest zapamiętywanie

to dojrzałe strategie występujące przy wykonywaniu zadań pamięciowych w wieku dorosłym

nie są powiązane z aktualną aktywnością dziecka, gdyż nadrzędnym ich celem jest zapamiętywanie

opiera się na wyobraźni i polega na udawaniu i tworzeniu przez dziecko wymyślonej sytuacji, aby móc w niej zaspokajać swoje pragnienia i potrzeby, ale jest zupełnie czymś innym niż zabawa symboliczna

ma na celu poznawanie świata poprzez manipulowanie przedmiotami w przestrzeni i jest pierwszym etapem rozwoju zabawy u dziecka

ma na celu poznawanie i ćwiczenie zasad i reguł, a także ich negocjowanie z innymi uczestnikami zabawy

opiera się na wyobraźni i polega na udawaniu i tworzeniu przez dziecko wymyślonej sytuacji, aby móc w niej zaspokajać swoje pragnienia i potrzeby, inna nazwa zabawy "na niby" to zabawa symboliczna

mała plamka na obrusie zrobiona celowo zasługuje na większą karę niż duża plama zrobiona przypadkowo (ponieważ liczą się intencje bardziej niż szkoda)

duża plama na obrusie nie jest wielkim przewinieniem, jeśli jego brat poplamił obrus, chcąc pomóc mamie w przygotowaniu posiłku (bo miał dobre intencje) 

duża plama na obrusie zrobiona przez brata wymaga bardziej surowej kary niż mała plamka zrobiona przez Jasia (bez względu na okoliczności i intencje brata)

brat Jasia, który zrobił ogromną plamę na obrusie przez przypadek nie powinien zostać ukarany, ponieważ nie chciał tego zrobić (miał dobre intencje i to go usprawiedliwia)

dziecko tworzy neologizmy, np. "zupować", zamiast "jeść zupę"

wśród modyfikacji najliczniej pojawiających się w słowniku dziecka polskiego są zdrobnienia

w obszarze składni dziecko w wieku przedszkolnym odchodzi od wypowiedzi jednowyrazowych i zdań złożonych z kilku niegramatycznie połączonych słów

dziecko z łatwością rozumie metaforę, sarkazm oraz ironię, a także sprawnie je stosuje, co często zadziwia dorosłych

pojawienie się nowej aktywności, jaką jest zabawa

transformację charakteru działań w kierunku samodzielności

uzyskanie zdolności myślenia intuicyjnego

centrację

przekonaniu, że wszystkie zjawiska i obiekty zostały stworzone przez ludzi i dla ich celów

przypisywaniu cech żywych przedmiotom nieożywionym

wywoływaniu u dziecka zachowania zgodnego z negatywnymi oczekiwaniami ze strony otoczenia

zdolności ujmowania rzeczywistości z wielu różnych perspektyw

popełnianiem mniejszej liczby błędów oraz udzielaniem odpowiedzi poprzedzonym dłuższym namysłem

natychmiastowym udzielaniem odpowiedzi i popełnianiem mniejszej liczby błędów

sprawnym rozwiązywaniem problemów dywergencyjnych i popełnianiem większej liczby błędów

sprawnym rozwiązywaniem problemów konwergencyjnych oraz popełnianiem mniejszej liczby błędów

mają tendencję do trzymania się w grupach niejednorodnych pod względem płci: chłopcy bawią się z dziewczynkami

pojmują przyjaźń w kategoriach wzajemnego podobieństwa i bliskości fizycznej

dobierają przyjaciół głównie na zasadzie wspólnoty poglądów

integrują się w zespole współdziałając, robiąc coś razem i ważne jest dla nich zaufanie

myślenie obrazowe i trudność w ujmowaniu kilku aspektów danego zjawiska jednocześnie

myślenie abstrakcyjne i hipotetyczne

myślenie pojęciowe i gotowość do tworzenia operacji umysłowych opartych na logice

logiczne grupowanie i odnoszenie do siebie informacji oraz operacje na pojęciach, które nie mają swojego rzeczywistego, materialnego odpowiednika

jeszcze do 7 roku życia dzieci nie do końca jeszcze rozumieją, że inni posiadają odmienną perspektywę wiedzy lub doświadczeń od samego dziecka

około 8-9 roku życia u dziecka pojawia się umiejętność grupowania słów w kategorie według podobieństwa treściowego i syntaktycznego

rozwój poznawczy nie jest powiązany ze zmianami w zakresie języka i komunikacji

bodźcem do rozwoju struktury wypowiedzi jest kontakt z językiem w różnorodnych formach i kontekstach

ludzie z poczuciem kompetencji w sytuacji, kiedy ktoś ich krytykuje, nie przyjmują tego do wiadomości

budowanie poczucia kompetencji nie jest ważne w środkowym dzieciństwie, ponieważ budujemy je dopiero w życiu dorosłym, podejmując pracę

ludzie ze słabo wykształconym poczuciem kompetencji zwykle uciekają od wymagających zadań, bo brakuje im pewności siebie, poczucia bycia fachowcem w tym, co robią

ludzie z poczuciem kompetencji nie lubią współpracy z innymi, gdyż zawsze czują się lepsi od innych osób

w tym wieku obserwujemy segregację płciową w grupach rówieśniczych

w tym wieku płeć nie jest podstawowym kryterium w doborze przyjaciół

dziewczynki w tym wieku zwykle bawią się w mniejszych grupach niż chłopcy

zarówno u chłopców, jak i u dziewczynek w tym wieku występuje tzw. agresja odwetowa; wśród chłopców dominuje agresja fizyczna, a wśród dziewczynek społeczna

przedkonwencjonalnej

konwencjonalnej 

postkonwencjonalnej

żadna z odpowiedzi nie jest poprawna

zwiastuny dojrzewania pojawiają się u dziewczynek nawet o 2 lata wcześniej niż u chłopców

ci, u których zmiany zachodzą szybciej lub wolniej niż u rówieśników często mają poczucie inności

zjawisko niepunktualności zmian rozwojowych nigdy nie powoduje braku akceptacji swojego ciała

ważne, by dzieci były świadome, jakie zmiany są naturalne dla ich wieku oraz po co zachodzą

podatność na depresję we wczesnej fazie dorastania jest związana z labilnością emocjonalną

okres wczesnego dorastania to czas przeżywania kryzysu, ponieważ ilość zachodzących zmian często przytłacza nastolatka

zmiany hormonalne powodują, że emocje młodego człowieka szybko przyjmują duże nasilenie

okres dojrzewania to czas stabilności emocjonalnej

umiejętność analizowania problemu z jednego, własnego punktu widzenia

bezkrytyczną akceptację zasad przedstawianych przez osoby dorosłe połączoną z klarownym obrazem otaczającego ją świata i absolutną pewnością posiadanej wiedzy

operowanie pojęciami abstrakcyjnymi i rozważanie różnych hipotez na dany temat, częste “szukanie dziury w całym”

brak logicznego myślenia, brak umiejętności formułowania opinii na tematy bardziej skomplikowane, np. polityka, zasady życia rodzinnego

kryzys integralność vs rozpacz

kryzys ufność vs nieufność

kryzys generatywność vs stagnacja

kryzys tożsamość vs rozproszenie

tożsamość rozproszona

tożsamość negatywna

tożsamość moratoryjna

tożsamość totalna

orientacja teraźniejszościowa, która nie wiąże się z podejmowaniem zachowań ryzykownych

orientacja przyszłościowa, z trwałymi i konkretnymi planami na przyszłość

orientacja teraźniejszościowa, która wiąże się z podejmowaniem zachowań ryzykownych

żadna odpowiedź nie jest prawidłowa

analiza negatywnych emocji w celu ich zrozumienia i zmiany sposobu działania

pasywna i powtarzająca się koncentracja uwagi na negatywnych emocjach, bez poszukiwania sposobu zmiany negatywnego nastroju

przekonanie o logice jako jedynym kryterium poprawności myślenia

postrzeganie rzeczywistości przez pryzmat własnych potrzeb i doznań cielesnych

w okresie dorastania człowiek nie powinien jeszcze angażować się w związki, ponieważ zwykle nie są one trwałe i nie przynoszą młodej osobie nic dobrego

dzięki tym pierwszym, nieporadnym związkom, młodzi ludzie uczą się okazywania uczuć, przestrzegania zasad lojalności w relacji, dbania o własne granice

związkami preintymnymi nazywamy związki dojrzałe

zjawiskiem charakterystycznym dla relacji preintymnych nie jest silne zaangażowanie na rzecz związku

to sposób myślenia charakterystyczny dla osób dorosłych

wyraża się brakiem radzenia sobie z codziennymi sytuacjami

radykalne postrzeganie świata i wartości

brak radzenia sobie w sytuacji, w której w analizie sytuacji trzeba uwzględnić istnienie przeciwstawnych argumentów

okres dorastania w obecnej rzeczywistości jest znacznie przyspieszony w stosunku do czasów np. rewolucji przemysłowej, kiedy dzieci później zaczynały dorastać i później podejmowały pracę 

kontekst rozwoju młodzieży wkraczającej w dorosłość jest dziś zupełnie inny oraz bardziej zróżnicowany niż kiedyś 

osoba prawnie uznawana za dorosłą jest już w pełni ukształtowaną jednostką pod względem tożsamości i sfery emocjonalnej, dlatego wcale nie potrzebuje wsparcia innych i powinna radzić sobie sama

okres dorastania nie jest fazą przejściową między dzieciństwem a dorosłością

subiektywna dorosłość może być jednym z kryteriów dorosłości

takie pojęcie w psychologii nie występuje, ponieważ w byciu dorosłym nie ma nic subiektywnego, istnieją bardzo sztywne granice wiekowe wyznaczające dorosłość

postrzeganie siebie lub brak postrzegania siebie jako osoby dorosłej nie może być kryterium dorosłości

nabranie przekonania o własnej dorosłości nie jest istotnym elementem tożsamości