Deze vogel voelt zich het best op het platteland. Zo tref je hem ook overdag vaak aan terwijl hij van het zonnetje geniet op paaltjes of knotwilgen. Deze vogel is nauwelijks groter dan een merel maar oogt toch wat forser door z'n opgezette veren. Het verenkleed is overwegend bruin tot grijsbruin met witte streepjes en druppelvormige vlekken. Opvallend zijn de felgele ogen en lichte 'wenkbrauwen'.

Deze vogel heeft een snelle, rechte vlucht, vaak vlak langs het wateroppervlak. Hij kan op deze manier snelheden bereiken van maximaal 80 kilometer per uur. Zijn vleugelslag is snurkend, afgewisseld met een korte glijperiode. Over welk vogeltje hebben we het? Tip: je herkent me aan mijn blauwe veren!

Vroeger en lokaal nu nog gelooft men dat deze vogel een geluksbrenger is. Het huis waarop deze vogel zijn nest bouwt, is gezegend. Deze vogel heeft een wit verenkleed, met zwarte slagpennen. De lange poten en de snavel zijn rood. Behalve de grootte zien vrouwtjes en mannetjes er hetzelfde uit.

Het is de uil der uilen, de grootste van Europa, met een lichaamslengte van 70 centimeter en een spanwijdte van 1.70 meter. Daardoor spreekt deze vogel natuurlijk zeer tot de verbeelding.

Deze vrouwelijke vogeltjes verkiezen mannen in pak en das. En niet zomaar een pak en das. Bij voorkeur is het verenpak vooraan intens geel gekleurd. Hoe geler, hoe beter. De gele kleur wordt bepaald door de kwaliteit en de hoeveelheid van voedselgebied. En dat bepaalt dus onrechtstreeks -in de ogen van het vrouwtje- zijn talent als oudervogel. Best draagt hij over zijn gele pak ook een zo breed mogelijke zwarte ‘stropdas’. Over welk vogeltje hebben we het?