Po śmierci Aleksego w Rzymie rozdzwoniły się dzwony.

Aleksy spędził 16 lat nierozpoznany na dworze swojego ojca w Rzymie.

Po dotarciu do Jelidocni Aleksy oddał swoje odzienie ubogim.

Rodzice Aleksego po jego odejściu pogodzili się z decyzją syna.

Opowieść o św. Aleksym była oparta na motywach historii znanej już w V w. w Syrii.

Aleksy opuścił rodzinny dom, niczego ze sobą nie zabierając.

Wiadomo, że Legenda o św. Aleksym przywędrowała do Polski z Włoch.

Słudzy Eufamijana odnaleźli Aleksego i zabrali go do domu.

Aleksy po ślubie zwrócił pierścień żonie.

Łacińska i polska wersja legendy o św. Aleksym pochodzą z XV w.

Aleksy po latach znalazł się w Rzymie, choć tego nie planował.

U kresu swojego życia Aleksy napisał list.

Ojciec Aleksego próbował odnaleźć syna.

W legendzie, oprócz Aleksego, główną postacią jest jego żona.

Rodzice Aleksego bardzo długo prosili Boga o potomka.

Zstąpienie Maryi z obrazu sprawiło, że Aleksy zyskał sławę.

Woń z ciała zmarłego Aleksego uzdrawiała chorych.

Wzór świętości, który reprezentował Aleksy, zakładał

Kto ulitował się nad anonimowym Aleksym – żebrakiem siedzącym pod drzwiami kościoła?

Legenda o św. Aleksym zaczyna się ...