NEW
Font size
WorksheetsZFPrzed 2
Total questions: 43
Worksheet time: 22mins
Wyemitowane przez przedsiębiorstwo obligacje z tzw. warrantem umożliwiają obligatariuszowi
(nabywcy):
nabycie wskazanego waloru po określonej cenie,
rolowanie obligacji na tych samych warunkach na następny okres,
przedłożenie obligacji do wykupu emitentowi po cenie nominalnej, w oznaczonych terminach
bądź w przypadku wystąpienia pewnych zdarzeń.
W ocenie efektywności przedsięwzięć inwestycyjnych, NPV:
oznacza stopą dyskontową, dla której IRR jest równa zeru,
przy zastosowaniu danej IRR jako stopy dyskontowej, osiąga wartość równą zero,
jest procedurą obliczeniową, która zakłada wykorzystanie stopy reinwestycji przepływów
dodatnich równą IRR.
Sprawozdania finansowe „pro forma” to:
sprawozdania finansowe za lata ubiegłe,
skrócona forma sprawozdań finansowych za rok bieżący i lata ubiegłe,
sprawozdania finansowe oparte na wartościach prognozowanych.
Dokonując wyceny wartości likwidacyjnej przedsiębiorstwa:
uwzględnia się wartości niematerialne i prawne,
uwzględnia się tylko rzeczowy majątek trwały,
uwzględnia się stan zadłużenia.
W ustalaniu wolnych przepływów pieniężnych dla właścicieli przedsiębiorstwa (FCFE) w metodzie DCF odejmuje się m.in. przyszłe:
umorzenia akcji własnych,
wypłaty dywidend dla akcjonariuszy,
spłaty odsetek od kredytów.
Model CAPM wykorzystywany jest w wycenie do szacowania:
kosztu kapitału własnego,
średnioważonego kosztu kapitału,
stopy wzrostu (g) przepływów pieniężnych po okresie szczegółowej prognozy.
W wycenie wartości likwidacyjnej przedsiębiorstwa metodą Wilcoxa przyjmuje się wartość:
należności w kwocie równej 60% ich wartości bilansowej,
zapasów w kwocie równej 80% ich wartości bilansowej,
wartości niematerialnych i prawnych w kwocie równej 50% ich wartości bilansowej.
W metodzie DCF przepływy dla właścicieli (FCFE) dyskontowane są wyłącznie:
kosztem kapitału własnego,
kosztem kapitału obcego,
średnim ważonym kosztem kapitału.
Na zmniejszenie wartości przedsiębiorstwa w metodzie DCF wpływa (ceteris paribus):
wzrost kosztu kapitału,
spadek zapasów,
wzrost stopy wzrostu (g) przepływów po okresie szczegółowej prognozy.
Model Gordona służy do wyceny przedsiębiorstwa metodą:
zdyskontowanych zysków ekonomicznych,
majątkową,
zdyskontowanych dywidend.
Konieczność obliczania wartości reputacji występuje w wycenie metodą:
mieszaną,
mnożnikową,
majątkową.
Czy przy planowaniu minimalnego pożądanego stanu środków pieniężnych w budżecie należy uwzględnić możliwości łatwego pozyskiwania zasobów pieniężnych z zewnątrz?
tak, ma to wpływ na zmniejszenie minimalnego stanu,
tak, ma to wpływ na zwiększenie minimalnego stanu,
nie, ponieważ w budżecie firma powinna planować samofinansowanie.
Budżetowa metoda zarządzania, to koncepcja:
opierająca się na założeniu, że narzędziami efektywnego kierowania jednostką gospodarczą są dwa elementy tj. budżet i bieżąca kontrola wykonania zadań zawartych w
budżecie,
narzucająca obowiązek budżetowania nie tylko na poziomie makroekonomicznym (państwa), lecz także na poziomie mikro tj. w tych jednostkach gospodarczych, które mają obowiązek stosowania przepisów Ustawy o Rachunkowości,
zalecana szczególnie dla tych jednostek gospodarczych, w których występują skomplikowane
procesy wytwórcze i jest duży udział kosztów pośrednich w strukturze kosztów działalności
operacyjnej.
Wartością rezydualną inwestycji jest:
wartość rzeczowych aktywów trwałych w ostatnim roku objętym analizą
przedsięwzięcia,
wydatki związane z kosztami wytwarzania produktów uzyskanych w wyniku przedsięwzięcia,
nakłady na aktywa trwałe.
Przy wyborze na podstawie kryterium NPV z dwóch wykluczających się inwestycji A i B, dla których spełniony jest warunek NPV>0, jeżeli NPV dla inwestycji A jest dwa razy większe niż dla B a łączny okres ich realizacji, eksploatacji i likwidacji nie jest taki sam, to:
należy wybrać inwestycję A pod warunkiem, że łączny okres realizacji, eksploatacji i likwidacji
inwestycji A jest dwa razy krótszy niż B,
należy wybrać inwestycję A pod warunkiem, że łączny okres realizacji, eksploatacji i likwidacji
inwestycji B jest dwa razy krótszy niż A,
należy przeprowadzić dodatkowe obliczenia pozwalające np. na ustalenie rocznego ekwiwalentu renty rocznej
Weryfikacja aktywów i zobowiązań przy stosowaniu metody wartości skorygowanej aktywów netto oznacza:
wprowadzenie do danych bilansowych przewidywanego stałego strumienia zysku netto,
oszacowanie i wykazanie w aktywach wartości firmy (goodwill),
wycenę rynkową (godziwą) określonych aktywów i zobowiązań.
Metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych uwzględnia:
zdolność przedsiębiorstwa do generowania dochodów,
stan majątku przedsiębiorstwa aktualny na dzień wyceny,
przydatność majątku w działalności przedsiębiorstwa.
Poziom stopy dyskontowej pozostaje w następującej relacji z wartością dochodową przedsiębiorstwa:
im wyższa stopa dyskontowa tym wyższa wartość dochodowa,
im wyższa stopa dyskontowa tym niższa wartość dochodowa,
zmiana poziomu stopy dyskontowej nie rzutuje na poziom wartości dochodowej.
Pojęcie „wartość przedsiębiorstwa” to synonim:
ceny transakcyjnej kupna-sprzedaży jednostki wyodrębnionej pod względem ekonomicznym i
prawnym,
wartości firmy w rozumieniu rachunkowości,
wyceny jednostki wyodrębnionej pod względem ekonomicznym i prawnym.
W metodzie skorygowanych aktywów netto prawo wieczystego użytkowania gruntu jest wyceniane:
według wartości księgowej, zgodnie z identyfikacją wynikającą z ksiąg rachunkowych
i sprawozdania finansowego,
według wartości rynkowej, zgodnie z identyfikacją wynikającą z ksiąg rachunkowych
i sprawozdania finansowego,
według wartości rynkowej, zgodnie z identyfikacją wynikającą z ksiąg rachunkowych
i sprawozdania finansowego, a także wynikającą z ujawnienia w procedurze wycenowej.
Subiektywizm wartości przedsiębiorstwa oszacowanej według metod dochodowych wynika:
wyłącznie z niejednoznaczności pojęcia „dochód ekonomiczny”,
wyłącznie z trudności oszacowania stopy dyskontowej,
zarówno z trudności oszacowania poziomu stopy dyskontowej, jak i z trudności
oszacowania „dochodu ekonomicznego”.
W metodach mieszanych uwzględnia się:
wartość księgową aktywów netto,
wartość skorygowaną aktywów netto,
sumę bilansową aktywów, wynikającą z bilansu będącego podstawą wyceny
przedsiębiorstwa.
Ujawnienie w wyniku wyceny przedsiębiorstwa znaków towarowych:
powinno zwiększać wartość aktywów trwałych wycenianego przedsiębiorstwa,
nie ma wpływu na kształtowanie poziomu wartości aktywów trwałych wycenianego
przedsiębiorstwa,
powinno zwiększać wartość aktywów obrotowych wycenianego przedsiębiorstwa.
W wycenie przedsiębiorstwa według metod dochodowych uwzględnia się:
prognozowane strumienie cash flow lub prognozowany zysk,
składniki aktywów zidentyfikowane na moment wyceny według ksiąg rachunkowych oraz
prognozowane strumienie zysku netto,
składniki aktywów zidentyfikowane na moment wyceny według ksiąg rachunkowych oraz
prognozowane przepływy pieniężne.
W przypadku przedsiębiorstwa finansującego się m.in. kapitałem obcym odsetkowym, wartość przepływów dla wszystkich stron finansujących (FCFF) może być obliczona przy wykorzystaniu formuły:
EBIT + amortyzacja + wzrost kapitału obrotowego netto – wydatki inwestycyjne,
zysk netto + amortyzacja – wzrost kapitału obrotowego netto – wydatki inwestycyjne,
NOPAT + amortyzacja – wzrost kapitału obrotowego netto – wydatki inwestycyjne.
W przypadku przedsiębiorstwa finansującego się m.in. kapitałem obcym odsetkowym, przepływy dla wszystkich stron finansujących (FCFF) dyskontowane są wyłącznie:
kosztem kapitału własnego,
kosztem kapitału obcego,
średnim ważonym kosztem kapitału.
W mnożnikowej metodzie wyceny licznik wskaźnika EV/EBITDA w spółce posiadającej dług jest równy:
sumie rynkowej wartości kapitału własnego i rynkowej wartości kapitału obcego
odsetkowego pomniejszonej o wartość środków pieniężnych,
sumie księgowej wartości kapitału własnego i księgowej wartości kapitału obcego
odsetkowego,
sumie rynkowej wartości kapitału własnego, rynkowej wartości kapitałów obcych
całkowitych i wartości środków pieniężnych.
Okres szczegółowej prognozy w metodzie zdyskontowanych przepływów pieniężnych (DCF):
wynosi zawsze pięć lat,
jest zawsze krótszy od dziesięciu lat,
ustalany jest indywidualnie ze względu na specyfikę przedsiębiorstwa.
W przypadku wyceny metodą dochodową spółki celowej, która po okresie szczegółowej prognozy ma zostać zlikwidowana, wartość rezydualną wylicza się przy wykorzystaniu:
metody wyceny mnożnikowej,
metody wyceny majątkowej,
renty wieczystej.
Na przepływy pieniężne netto (CF) zwiększająco wpływa następujący z podanych elementów:
nakłady inwestycyjne,
amortyzacja,
wzrost kapitału obrotowego.
W wycenie przedsiębiorstwa nierentownego należy bezwzględnie zastosować metody:
dochodowe,
majątkowe,
rynkowe (porównawcze), np. mnożnik P/E.
Stopa kapitalizacji jest szacowana w oparciu o:
strukturę aktywów i zdolności aktywów do generowania dochodu,
strukturę pasywów i koszt kapitału,
strukturę przychodów ze sprzedaży produktów i towarów oraz rentowność sprzedaży.
Metoda szwajcarska jest stosowana w wycenie przedsiębiorstwa:
jeśli wartość majątkowa jest wyższa od wartości dochodowej,
jeśli wartość majątkowa jest niższa od wartości dochodowej,
niezależnie od relacji między wartością majątkową i dochodową.
Metoda wskaźnika cena/zysk (P/E) powinna być stosowana jako:
wyłączna metoda wyceny przedsiębiorstwa rentownego,
metoda wspomagająca metodę majątkową w przedsiębiorstwie rentownym,
metoda wyceny przedsiębiorstwa nierentownego.
Wycenie podlegają przedsiębiorstwa:
wyłącznie rentowne,
wyłącznie nierentowne,
niezależnie od zyskowności.
Trwała utrata wartości to kategoria wyceny w:
metodzie skorygowanych aktywów netto,
metodzie porównawczej,
metodzie dochodowej.
W formule średnioważonego kosztu kapitału WACC:
stopa podatkowa podwyższa koszt kapitału własnego,
stopa podatkowa obniża koszt kapitału obcego,
stopa podatkowa nie występuje.
Przy stosowaniu majątkowych metod wyceny:
zasoby niebilansowe nie są brane pod uwagę w wycenie,
zasoby niebilansowe wycenia się i włącza w postaci korekty do wyceny majątkowej,
zasoby niebilansowe uwzględnia się tylko w metodzie wyceny aktywów netto.
Współczynnik dyskontujący występuje:
w metodach wyceny prospektywnych,
w metodach wyceny retrospektywnych
zarówno w metodach prospektywnych jak i retrospektywnych.
Zasada inwestowania, jako jedna z podstawowych zasad finansów przedsiębiorstwa, mówi, że:
nakłady inwestycyjne powinny przyrastać szybciej niż przychody,
inwestycja to nakład ponoszony na utworzenie, wzrost lub modernizację zdolności
produkcyjnych,
przedsiębiorstwo powinno inwestować w aktywa, które pozwalają na uzyskanie stopy
zwrotu większej od oczekiwań dawców kapitału.
Koszt kapitału obcego po uwzględnieniu osłony podatkowej:
abstrahuje od stopy podatku dochodowego,
jest ilorazem kosztu kapitału obcego przed uwzględnieniem osłony podatkowej oraz różnicy
między jednością a stopą podatku dochodowego,
rośnie wraz ze wzrostem prowizji za zaciągnięcie kapitału obcego (ceteris paribus).
Wartość wkładu pieniężnego utrzymywanego na koncie bankowym oprocentowanym na zasadach tzw. procentu prostego w kolejnych latach generują odsetkową korzyść:
proporcjonalnie do długości okresu oprocentowania, bez jej kapitalizowania
w wartościach ustalanych proporcjonalnie do długości okresu oprocentowania i następnie
w kolejnych okresach kapitalizowanych,
której wartość z biegiem czasu, w kolejnych okresach naliczania tych odsetek, jest coraz
niższa.
NPV:
jest taką stopą dyskontową, dla której IRR jest równa zeru,
można zawsze wyznaczyć,
zakłada stopę reinwestycji przepływów dodatnich równą IRR.
