ก.“นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล”

ข.“ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวง”

ค.“พระฟังคำน้ำเนตรลงพรากพราก คิดถึงยากยามวิโยคยิ่งโศกศัลย์”

ง.“พระโฉมยงองค์อภัยมณีนาถ เพลินประพาสพิศดูหมู่มัจฉา”

ก.“เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา”

ข.“ฝ่ายเงือกน้ำคำนับอภิวาท ข้าพระบาททราบสิ้นทุกถิ่นฐาน”

ค.“พระแจ้งความตามคำเงือกน้ำเล่า ค่อยบรรเทาทุกข์สมอารมณ์หมาย”

ง.“พระโอรสรู้แจ้งไม่แคลงจิต รำคาญคิดเสียใจมิใคร่หาย”

ก.“แล้วร้องถามตามประสาเป็นทารก นี่สัตว์บกหรือสัตว์น้ำดำหนักหนา โจนกระโจมโครมครามตาม

เรามา   จะเล่นข้าท่าไรจะใคร่รู้”

ข.“นางเงือกสร้อยเศร้าเข้ามาผลัด แบกกษัตริย์ว่ายเสือกเสลือกสลน กำลังสาวคราวด่วนด้วยจวนจน        ออกกลางชลโบกหางผางผางไป”

ค.“ฝ่ายผีเสื้อสมุทรไม่หยุดหย่อน ครั้นลุยอ่อนอุตส่าห์ว่ายสายกระสินธุ์ กำลังน้อยถอยถดด้วยอดกิน

จวนจะสิ้นชีวาในสาคร”

ง.“ฝ่ายองค์พระอภัยวิไลโฉม ปลอบประโลมลูกชายจะผายผัน จึงหยิบปี่ที่เป่าเมื่อคราวนั้น เอาผ้าพัน   ผูกดีแล้วลีลา”

ก.อนุกูล แปลว่า ดีใจ

ข.ตรีชา แปลว่า ติเตียน

 ค.อารักษ์ แปลว่า เทวดา

ง.ปรารมภ์ แปลว่า ห่วงใย

ก.สะพาน นาฬิกา กะลาสี

ข.กระจก มะไฟ แปรงสีฟัน

ค.มะละกอ มะนาว ดาวเทียม

ง.กระดาษ กล้วยไม้ บ้านเรือน

ก.ห่อหมก ตู้เย็น รถไฟ

ข.ข้าวต้ม กล้วยไข่ ปิดบัง

ค.ลูกเสือ ซักไซ้ เท็จจริง

ง.รองเท้า เล็กน้อย คัดเลือก

ก.เพิ่มเติม สดชื่น หัวใจ

ข.ผูกพัน เดือดร้อน บาปบุญ

ค.เข็มทิศ น้ำซุป ยากง่าย 

ง.เปรี้ยวหวาน ถูกผิด ตาปลา

ก.เขาเชิญไปกินเลี้ยง

ข.ท่านจะดูแลเอาใจใส่เขาหรือเปล่า

ค.เขาเลี้ยงสุนัขไว้เพื่อความพอใจ   

ง.กินเลี้ยงกับกินโต๊ะเหมือนกันไหม

ก.หน้าม้า ติดตลก ผ้าป่า

ข.วางมือ ช่างปูน ปืนลม

ค.เข็มกลัด น้ำหวาน หน้าผา

ง.บ้านพัก คันชั่ง ขวัญหาย

ก.หน้าต่างต่างจากประตูมาก

ข.สิ่งของของเขามีหลายอย่าง

ค.น้ำหวานหวานจนแสบคอ        

ง.หลานหลานชอบมาเล่นที่นี่

ก.นางรำ คนใช้ ยาดม    

ข.หัวใจ น้ำชา หางเสือ

ค.ห่อหมก ไม้ขีด กันสาด 

ง.หัวหมุน ใจอ่อน น้อยใจ

ก.พวกแม่ ๆ ยืนดูลูก ๆ             

ข.งานที่เธอทำมันกล้วย ๆ

ค.สงสารเด็กตาดำ ๆ ที่ด้อยโอกาส

ง.อิฐเก่า ๆ หนึ่งก้อนเป็นมรดกของชาติ

ก.ลูก ๆ พาเพื่อน ๆ มาที่บ้าน

ข.พูดบ้า ๆ ระวังเถอะ

ค.หนุ่ม ๆ ไม่ชอบเล่นน้ำ  

ง.ของกล้วย ๆ อย่างนี้ไม่มีปัญหา

ก.มะเฟือง โง่เง่า อ้อนแอ้น

ข.ระเหระหน วุ้ยว้าย ท้อแท้

 ค.กระโดด กรอบรูป กราบไหว้   

ง.อะร้าอร่าม ล่อลวง หวาน

ก.ยกเมฆ         

ข.ย้อนรอย

ค.ยืนกราน      

ง.โยนกลอง

 ก.แสดงความสนใจต่อผู้ฟัง

ข.ให้เกียรติผู้พูดด้วยการปรบมือ

ค.ไม่ขัดจังหวะในขณะที่ผู้พูดยังพูดไม่จบ            

ง.ไม่แสดงอาการให้ผู้พูดขวยเขินหรือเยาะเย้ยผู้พูด

ก.ตั้งใจฟัง        

ข.จดบันทึก

ค.มีมารยาท     

ง.ใช้จินตนาการ

ก.ต้องมีจุดสำคัญของเรื่อง                                      

ข.ต้องใช้สำนวนโวหารกะทัดรัด

  ค.ต้องเลือกเฟ้นเฉพาะส่วนที่สำคัญ

ง.ต้องแทรกข้อคิดอย่างใดอย่างหนึ่ง

ก.เพื่อความรู้

ข.เพื่อความเพลิดเพลิน

ค.เพื่อสื่อความเข้าใจระหว่างกัน

ง.เพื่อคติชีวิตและความจรรโลงใจ

ก.ฟังหูไว้หู       

ข.อย่าฟังความข้างเดียว

ค.ฟังด้วยดีย่อมได้ปัญญา

ง.ฟังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียด

ก. ติเตียน

ข. แนะนำ

ค. ตักเตือน

ง. บอกกล่าว

ก.จรรโลงใจและให้ความรู้

ข.จรรโลงใจและโน้มน้าวใจ

 ค.แสดงทรรศนะและให้ความรู้                                   

ง.แสดงทรรศนะและโน้มน้าวใจ

ก.การต่อสู้ดิ้นรนเป็นธรรมชาติของมนุษย์

ชีวิตมนุษย์ย่อมมีทั้งสุข สมหวัง และสิ้นหวัง

ค.ความล้มเหลวช่วยให้มนุษย์ประสบความสำเร็จในชีวิต

ง.คุณค่าของชีวิตมนุษย์อยู่ที่การต่อสู้เพื่อเอาชนะอุปสรรค

ก.ใช้โวหารเปรียบเทียบเพื่อเร้าอารมณ์

ข.ใช้โวหารอธิบายและอ้างเหตุผลอย่างเหมาะสม

ค.ใช้การอ้างหลักความจริงเพื่อชักชวนให้คล้อยตาม

ง.ใช้การกล่าวซ้ำและความขัดแย้งกันมาอ้างเป็นเหตุผล

ก.ปรีชากินอาหารซึ่งแม่ของเขาเป็นคนปรุง

ข.ที่เขาทำมาทั้งหมดไม่มีความหมายกับใครเลย

     ค.เสื้อที่พีระสวมอยู่ตัดเย็บโดยช่างประจำตัวของเขา   

ง.ลำดวนซื้อพวงมาลัยซึ่งขายอยู่ที่สี่แยกพ่อขุนฯ

 ก.พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงโปรดการถ่ายรูปด้วยพระองค์เอง

ข.สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จพระราชดำเนินต่างประเทศ

ค.สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2498

ง.สมเด็จพระบรมราชินีนาถ ทรงมีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ข้าราชการเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท

ก.  2  4  1  3  

ข.  2  3  1  4

 ค.  2  3  4  1 

ง.  2  4  3  1

ก.ฉันทลักษณ์

ข.บรรยากาศ

 ค.การเลือกสรรคำ       

ง.แนวคิดและจินตนาการ

 ก. ครุ 

ข.ลหุ

ค.คำเป็น

          ง.คำตาย