ผู้ฟ้อนเป็นหญิงล้วน ลีลาท่าฟ้อนในจังหวะช้า ท่าฟ้อนอ่อนช้อย สื่อถึงการปลูกต้นหม่อน เก็บฝ้าย ปั่นฝ้าย และทอผ้า

ผู้ฟ้อนเป็นหญิงล้วน ฟ้อนจะอ่อนช้อย นุ่มนวล สะท้อนถึงเอกลักษณ์ของชาวเรณู

เป็นการแสดงที่ใช้ผัดประกอบ ลีลาท่ารำเป็นการยักย้ายสายสะโพกให้เข้ากับจังหวะดนตรี

ผู้แสดงชาย-หญิงประมาณ 5 คู่ มือถือเคียวและรวงข้าวแสดงท่าทางตามธรรมชาติ

3 รูปแบบ

4 รูปแบบ

6 รูปแบบ

2 รูปแบบ

เพลงล่องแม่ปิง

เพลงฉ่อย

เพลงวงปี่พาทย์

เพลงหมอลำ

เต้น

ฟ้อน

รำ

เซิ้ง

นุ่งผ้าซิ่นยาวกรอมเท้า สวมเสื้อแขนกระบอกปล่อยชายอยู่ด้านนอกห่มสไบ ประดับสร้อยคอ สร้อยตัว ต่างหู ผมเกล้ามวยติดดอกไม้

แต่งแบบชาวนา หญิงนุ่งโจงกระเบน เสื้อคอกลมแขนยาวสีน้ำเงิน ศีรษะสวมงอบ ชายนุ่งกางเกงขายาว หรือขา 3 ส่วน สวมเสื้อคอกลมแขนสั้นสีน้ำเงิน ผ้าคาดเอว

แต่งเกาหลีเกาใจเริ่ดๆไปจ่ะแม่

เสื้อแขนยาวสีดำ ขลิบด้วยผ้าสีแดง นุ่งผ้าสีดำ เชิงผ้าถุงมีลวดลาย ประดับสร้อย ต่างหูสีเงิน เกล้ามวยสูง สวมเล็บยาว

ภาคใต้(ดิน)

ภาคเหนือ

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ภาคใต้

ภาคใต้

ภาคอีสาน

ภาคเหนือ

ภาคกลาง

ร่ม

พัด

มีด

เคียว

กลัวผี

ความเชื่อ พิธีกรรม และความศรัทธาในพระพุทธศาสนา

ได้รับอิทธิพลจากต่างชาติ

ผู้ว่าเขตอำเภอเหงาเลยอยากจัดการแสดง