คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

สามยอดตลอดระยะระยับ วะวะวับสลับพรรณ

ช่อฟ้าตระการกละจะหยัน จะเยาะยั่วทิฆัมพร

หางหงส์ผจงพิจิตรงอน ดุจกวักนภาลัย

รอบด้านตระหง่านจตุรมุข พิศสุกอร่ามใส

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

ต่างทรงรับสั่งว่า จะเรียกหาประชุมไย

เราใช่เป็นใหญ่ใจ ก็ขลาดกลัวบกล้าหาญ

ท่านใดที่เป็นใหญ่ และกล้าใครมิเปรียบปาน

พอใจใคร่ในการ ประชุมชอบก็เชิญเขา

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

พวกราชมัลโดย พลโบยมิใช่เบา

สุดหัตถแห่งเขา ขณะหวดสิพึงกลัว

บงเนื้อก็เนื้อเต้น พิศเส้นสรีร์รัว

ทั่วร่างและทั้งตัว ก็ระริกระริวไหว

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

พี่ชมพี่เชยแล้ว พลางถาม

เจ้ามิอื้ออำความ ไป่พร้อง

เจ้าเอื้อนมิเออขาม เขินพี่ อยู่ฤๅ

ผินพักตรมาอย่าข้อง ขัดแค้นเคืองเลย

ข้อใดแสดงรสวรรณคดีต่างจากบทประพันธ์ที่ว่า

“ได้ฟังทศพักตร์พาที อสุรีกริ้งโกรธขบฟัน”

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย ควรจะนับว่าชายโฉมยง

ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

เกศาปลายงอนงามทรง เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

ว่าพลางทางชมคณานก โผนผกจับไม้อึงมี่

เบญจวรรณจับวัลย์ชาลี เหมือนวันพี่ไกลสามสุดามา

นางนวลจับนางนวลนอน เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา

จากพรากจับจากจำนรรจา เหมือนจากนางสการะวาตี

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

องค์กัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้ำล้วนขำคม ทั้งเนื้อนมนวลปรางออกเต่งทรวง

ขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวง

พระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป

คำประพันธ์ใช้รสวรรณคดีใด

เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์