การอ่านคร่าว ๆ

การอ่านอย่างละเอียด

การอ่านซ้ำ

การคัดลอกคำหรือประโยค

เพื่อเพิ่มพูนความรู้ของตนเอง

เพื่อจะได้คะแนนจากคุณครู

ไม่ต้องถูกผู้ปกครองดุด่า

เพื่อให้สามารถอวดรู้และข่มผู้อื่นได้

ความหมายหลักของประโยคที่สื่อความต่อผู้อ่าน

ความหมายของประโยคที่มิใช่ความหมายหลักหรือไม่ใช่ความหมายที่รู้กันโดยทั่วไป

ความรู้สึกของผู้อ่านหลังจากอ่านประโยคจบ

วัตถุประสงค์หลักที่ต้องการสื่อของผู้เขียน

ธงชัยตั้งคำถามกับเรื่องที่อ่านว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่

ธีระอ่านเรื่องซ้ำไปซ้ำมาจนเข้าใจ

ธัญพิจารณาใจความสำคัญบทความทีละย่อหน้า

ธีรเดชไม่ตัดส่วนรายละเอียดปลีกย่อยในการสรุปใจความสำคัญ

ควรอ่านข้อความให้ตลอดเพื่อจับใจความสำคัญหรือสาระสำคัญ

หากต้องการอ่านออกเสียงให้ผู้อ่านฟังควรอ่านให้เสียงดังที่สุดทุกสถานที่

ไม่อ่านหนังสือหรืออิเล็กทรอนิกส์ในเวลาที่ไม่เหมาะสม

ควรอ่านอย่างมีวิจารณญาณว่าสารที่ผู้เขียนสื่อผ่าน

การสรุปประเด็นหลักหรือใจความของสิ่งที่ได้อ่านหรือฟัง

วิเคราะห์จนพบประเด็นหลักและสาระสำคัญของสิ่งนั้นๆ

เรียบเรียงความคิดต่าง ๆ ที่วิเคราะห์ได้

ถ่ายทอดเป็นข้อความเดิมห้ามเปลี่ยนแปลงโดยเด็ดขาด

ใจความหลัก คือ ข้อความที่เป็นรายละเอียด ส่วนใจความรอง คือ สาระสำคัญของข้อความ

ใจความหลัก คือ สาระสำคัญของข้อความ ส่วนใจความรอง คือ ข้อความที่เป็นรายละเอียด

ใจความหลัก คือ สาระสำคัญของพลความ ส่วนใจความรอง คือ ใจความสำคัญของเนื้อหา

ใจความหลัก คือ สาระสำคัญของพลความ ส่วนใจความรอง คือ ใจความสำคัญของเนื้อหา

เอกเรียบเรียงประเด็นสำคัญด้วยภาษาของตนเอง

อเนกเขียนสรุปใจความเพียงบางย่อหน้าที่สำคัญ

อนันต์เขียนย่อความเฉพาะข้อความที่เป็นใจความรอง

เอี่ยมเขียนย่อความโดยไม่เปลี่ยนสรรพนาม

มิวต้องการฝึกสมาธิ

แมทต้องการมีลายมือที่สวยงาม

มิ้นต์ต้องการฝึกวิธีเขียนให้ถูกต้อง

เต้ยต้องการอวดเพื่อนว่าตนลายมือสวย

เขียนตัวอักษรเล่นหาง

เขียนตัวตรง

เขียนตัวอักษรตามถนัด

เขียนตัวอักษรโย้เย้ไปมา

ลายมือเป็นสิ่งที่พัฒนาได้ตามอายุ

ลายมือพัฒนาได้ถ้าผู้คัดมีระดับการศึกษาสูงขึ้น

ลายมือพัฒนาได้ ถ้าผู้คัดมีประสบการณ์ในชีวิตมากขึ้น

ลายมือพัฒนาได้ ถ้าผู้คัดฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ

ทำให้งานเขียนไม่น่าสนใจ

ทำให้วิเคราะห์ผลงานไม่ได้

ทำให้เกิดอุปสรรคในการสื่อสาร

ทำให้สื่อสารไม่ตรงวัตถุประสงค์

จดหมายเชิญวิทยากร

จดหมายขอความอนุเคราะห์

จดหมายแสดงความขอบคุณ

จดหมายลูกโซ่

ที่อยู่ผู้รับ

ที่อยู่ผู้ส่ง

วัน เดือน ปีที่ส่ง

หมายเลขโทรศัพท์ของผู้รับ

ควรวางแผนการเขียนให้ชัดเจนว่าติดต่อกับผู้ใดด้วยวัตถุประสงค์อะไร

ควรจ่าหน้าซองให้ถูกต้องชัดเจนทั้งที่อยู่ผู้รับและผู้ส่งเพื่อป้องกันการสูญหาย

ใช้ภาษาที่หลากหลายทันสมัยเหมาะสมกับยุคสมัยเข้าใจง่ายอธิบายด้วยภาษาง่าย ๆ ของตัวเอง

ใช้ภาษาในระดับทางการที่กะทัดรัด ชัดเจน และสุภาพควรตรวจสอบความถูกต้องของไวยากรณ์

วันที่กับคำลงท้าย

วันที่กับที่อยู่

ที่อยู่กับสิ่งที่ส่งมาด้วย

สิ่งที่ส่งมาด้วยกับคำลงท้าย

ด้วยความเคารพอย่างสูง

ด้วยความเคารพนับถือ

ขอแสดงความนับถือ

ขอแสดงความเคารพ

รอบคอบและพิถีพิถัน

เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน

กรอกข้อมูลไม่เป็นจริง

ไม่รักษาเวลา

เขียนข้อความให้ครบถ้วน

เขียนข้อความตัวบรรจง อ่านง่าย

เขียนตัวสะกดการันต์ให้ถูกต้อง

เขียนลายมือตามใจตนเอง