ใช้สำหรับแสดงโขน

ใช้สำหรับแสดงละครใน

ใช้สำหรับแสดงละครนอก

ใช้สำหรับแสดงละครเวที

กาพย์ยานี 11

กาพย์ฉบัง 16

กลอนสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

เป็นช้างทรงของพระอินทร์

เป็นช้างที่อินทรชิตเนรมิตขึ้น

เป็นช้างที่พระอิศวรพระราชทานให้อินทรชิต

เป็นช้างที่พระเป็นเจ้าทั้งสามพระราชทานให้อินทรชิต

การใช้ภาษาที่สวยงามในการเล่าเรื่องหรือดำเนินเรื่อง

การใช้ภาษาในการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตัวละคร

การใช้ภาษาที่มีความหมายลึกซึ้งในการบรรยายเรื่องที่มีความยิ่งใหญ่อลังการ

การใช้ภาษาแสดงให้เห็นลีลาการเคลื่อนไหวของตัวละครและรายละเอียดของฉาก

โชคลาง

กฎแห่งกรรม

สางเทวดา

นรก - สวรรค์

ทศกัณฐ์ กับ นางกาลอัคคี

ทศกัณฐ์ กับ นางวานริน

ทศกัณฐ์ กับ นางสุวรรณกันยุมา

ทศกัณฐ์ กับ นางมณโฑ

พระพรหม

พระอิศวร

พระนารายณ์

พระอินทร์

ภาพพจน์

สัมผัสพยัญชนะ

สัมผัสสระ

โวหาร

การแสดงมหรสพหนังใหญ่และโขน

ความเชื่อเรื่องเทวดานางฟ้า

วัฒนธรรมในการทำศึกสงคราม

วัฒนธรรมการคล้องช้าง

เทียมสินธพอาชาไนย เริงร้องถวายชัย

ชันหูระเหิดหฤหรรษ์

งานหนึ่งเจ็ดโบกขรณี สระหนึ่งย่อมมี

เจ็ดกออุบลบันดาล

มีวิมานแก้วงามบวร บุกเกศกุญชร ดังเวไชยันต์อมรินทร์

สามสิบสามเศียรโสภา เศียรหนึ่งเจ็ดงา

ดั่งเพชรรัตน์รูจี

เร่งพลโยธาพานรินทร์ เร่งรัดหัสดิน วานรให้เร่งรีบมา

เพลารอยพลอยประดับดุมวง กึกก้องกำกง กระทบกระทั่งธรณี

ล้วนถืออาวุธเกรียงไกร โตมรศรชัย พระขรรค์คทาถ้วนตน

พระผู้เรืองฤทธิแข็งขัน คอยดูสำคัญ

อย่าไว้พระทัยไพรี

อินทรชิต

ทศกัณฑ์

ไมยราพ

สหัสเดชะ

คช

เอราวัณ

กุญชร

ไอยรา

ศรนาคบาศ

ศรวิศณุปาณัม

ศรพรหมาสตร์

ศรตรีศูร

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิสัย

กาพย์ยานี ๑๑

กาพย์ฉบัง ๑๖

โคลงสี่สุภาพ

กลอนสุภาพ

บรรยายโวหาร

พรรณนาโวหาร

เทศนาโวหาร

สาธกโวหาร

อินทรชิตบิดเบือนกายิน เหมือนองค์อมรินทร์

ทรงคชเอราวัณ

ช้างนิมิตฤทธิแรงแข็งขัน เผือกผ่องผิวพรรณ

สีสังข์สะอาดโอฬาร์

สามสิบสามเศียรโสภา เศียรหนึ่งเจ็ดงา

ดั่งเพชรรัตน์รูจี

จับระบำรำร่ายส่ายหา ชำเลืองหางตา

ทำทีดังเทพอัปสร

ลูกครุฑพัดตกฉิมพลี หัสดินอินทรี

คาบช้างก็วางไอยรา

มาตลีสารถีเทวัญ กรกุมพระขรรค์

ขับรถมากลางจัตุรงค์

บ้างเปิดแกลแก้วแววไว โปรยทิพมาลัย

ซ้องสาธุการบูชา

สัตภัณฑ์บรรพตทั้งหลาย อ่อนเอียงเพลียงปลาย

ประนอมประนมชมชัย