ก. มียศถาบรรดาศักดิ์

ข. ดูแลบ่าวไพร่เป็นอย่างดี

ค. รักนางวันทองมาก

ง. รักพลายงามเหมือนลูกแท้ ๆ

ก. ลูกแหง่

ข. อ่อนไหว

ค.ทะนงตน

ง. กตัญญูรู้คุณ

ก. เมื่อโตขึ้นต้องเดินทางไปหาวิชาความรู้ต่างๆ

ข. ผู้ชายต้องฝึกเขียนเพื่อให้มีลายมือที่สวยงาม

ค. ผู้ชายต้องบวชเรียนเพื่อความก้าวหน้า

ง. เมื่อลูกชายโตขึ้นต้องไปอยู่ที่วัด

ก. เหงา

ข. หดหู่

ค. กังวล

ง. หวาดเกรง

ก. โกรธ

ข. เศร้าใจ

ค. กลัว

ง. ตื่นเต้น

ก. เรไร

ข. จังหรีด

ค. ลองไน

ง. ดุเหว่า

ก. อุปมาโวหาร

ข. พรรณนาโวหาร

ค. เทศนาโวหาร

ง. บรรยายโวหาร

ก. อุปมาโวหาร

ข. เทศนาโวหาร

ค. พรรณนาโวหาร

ง. บรรยายโวหาร

ก. เป็นที่เคารพของเด็กๆ ละแวกนั้น

ข. ชอบใช้กำลังและความรุนแรง

ค. มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

ง. รักและเอ็นดูเด็ก

ก. ด้านเนื้อหา

ข. ด้านสังคมและวัฒนธรรม

ค. ด้านวรรณศิลป์

ง. ด้านความเชื่อ

ก. ความมีน้ำใจ

ข. ความประหยัด

ค. วิถีชีวิต

ง. ความเชื่อ

ก. นารีปราโมทย์

ข. . เสาวรจนีย์

ค. พิโรธวาทัง

ง. สัลลาปังคพิไสย

ก. ความเชื่อเรื่องโชคลาง

ข. ความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์

ค. วิถีชีวิต

ง. ความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติ

ก. ตอนที่นางวันทองฝันว่าพลายงามกําลังได้รับอันตราย เมื่อสะดุ้งตื่นจากฝันนางก็พบแมงมุม อุ้มไข่ตีอก ซึ่งคนโบราณเชื่อว่าเป็นลางบอกเหตุไม่ดี

ข. ตอนที่มีการบนบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์หากนางวันทองตามหาพลายงามได้สําเร็จ

ค. ตอนที่ขุนช้างทําร้ายร่างกายพลายงามด้วยวิธีการต่างๆ แต่พลายงามกลับรอดชีวิตมาได้เพราะมีผีพรายของขุนแผนคอยปกป้องคุ้มครอง

ง. ถูกทุกข้อ

ก. การเป็นแม่บ้านแม่เรือน

ข. ต้องพึ่งพาครอบครัวของสามี

ค. ไม่สามารถเลี้ยงลูก

ได้ด้วยตัวเอง

ง. มีความเทิดทูนสามี

เป็นอย่างมาก

ก. ดูเงียบเชียบเรียบรอบริมขอบรั้ว ไม่เห็นตัวท่านย่าน่าสงสัย

ประตูหับยับยั้งยืนฟังไป

เสียงแต่ไนออดแอดแรดแรแร

ข. แล้วพยักกวักเรียกอ้ายเด็กเด็กลูกเล็กเล็กหลบลอบค่อยหมอบก้ม

ระวังตัวกลัวยายเฒ่าเจ้าคารม

เก็บมะยมซุบซิบกระหยิบตา

ค. จึงจะบอกออกตามเนื้อความลับ ได้อยู่กับย่ากําเนิดบังเกิดหัว

แล้วเมียงมองย่องดอดเข้าลอดรั้ว ค่อยแฝงตัวขึ้นบนต้นมะยม

ง. พวกเด็กเด็กดีใจไปสิหวา

ซ่อนข้าวปลาปล่อยควายแล้วผายผัน

บ้างเหน็บหน้าผ้านุ่งเกี้ยวพุงพัน หัวเราะกันกูจะห่อให้พอแรง

ก. แต่นวดนวด/ปวดมวนให้/ป่วนปั่น// สุดจะกลั้น/กลอกหน้า/นํ้าตาไหล// พยุงท้อง/ร้องเรียกพวก/ข้าไท// จะขาดใจแล้ว/ช่วยด้วย/แม่คุณ//

ข. ครานั้น/วันทอง/ผ่องโสภา// อยู่เคหา/กับขุนช้าง/ให้หมางหมอง// ไม่มีสุข/ทุกเวลา/นํ้าตานอง// ด้วยว่าท้อง/สิบเดือน/ไม่เคลื่อนคลา//

ค. จะคลอด/บุตรสุดปวด/ให้รวดเร้า// ตึงหัวเหน่า/เหน็ดเหนื่อย/เมื่อยต้นขา// แสงหิ่งห้อย/พรอยพรายพร่าง/สายตา// จะเรียกหาเจ้า/ขุนช้าง/ให้หมางใจ//

ง. ขุนช้างตื่น/ฟื้นตัว/หัวผงก// เห็นเมีย/ตกใจผวา/ออกว้าวุ่น// ประคองนาง/พลางบน/เอาต้นทุน// อย่าท้อ/แท้แม่คุณ/จงแข็งใจ/

ก. เธออย่าออกไปจากห้อง

เป็นอันขาด

ข. เขารู้สึกน้อยใจพ่อมาก

ค. ฉันจะลงไปนั่งคอย

อยู่ที่เก้าอี้ข้างล่าง

ง. ทําไมจึงขออนุญาตแม่

ออกไปข้างนอกไม่ได้

ก. ไม่ผิด เพราะพลายงามประพฤติตัวไม่ดี

ข. ผิด เพราะพลายงาม

ยังเป็นเด็ก

ค. ผิด เพราะเป็นการทําร้ายร่างกายผู้อื่น

ง. ไม่ผิด เพราะขุนช้างเป็นคนเลี้ยงดูพลายงามมา