ก. ด้านความเคารพ

ข. ด้านกาย วาจา ใจ

ค. ด้านความคิด

ง. ด้านคุณธรรม

ก. ลดรายจ่าย ประหยัด ใช้ของคุ้มค่า มีหลักประกัน และความเพียร

ข. พอกิน พออยู่ พอใช้ มีเงินออม มีความรู้

ค. พอประมาณ มีเหตุผล มีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว โดยใช้ความรู้ คู่คุณธรรม

ง. ประมาณตน ใช้ความคิด รู้จักป้ องกันตนเอง ไม่เสี่ยง มีวินัย

ก. ทำให้รวย

ข. ทำให้เกิดหนี้สิน

ค. ทำให้พึ่งตนเองได้

ง. ทำให้อยู่อย่างโดดเดี่ยว

ก. มุ่งแก้ปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจชาติ

ข. เพื่อให้ดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมั่นคง

ค. เพื่อให้ก้าวทันต่อโลกเทคโนโลยี

ง. มุ่งให้เกิดความสมดุลพร้อมรับต่อการเปลี่ยนแปลง

ก. มีความรับผิดชอบต่อสังคม

ข. มีความพอประมาณในการใช้จ่าย

ค. มีการวางแผนบริหารจัดการประเทศ

ง. ทำให้รู้จักใช้เหตุผลในการวางแผนและการปฏิบัติตน

ก. ความมีเหตุผล

ข. การมีภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว

ค. ความขยันหมั่นเพียร

ง. ใช้คุณธรรมในการนำความรู้

ก. สังคม

ข. สิ่งแวดล้อม

ค. วัฒนธรรม

ง. พัฒนาประเทศ

ก. ความซื่อสัตย์และความรู้

ข. ความรู้และคุณธรรม

ค. คุณธรรมและความเพียร

ง. ความเพียรและสติปัญญา

ก. รู้จักประหยัด

ข. ยืมเงินเพื่อแล้วผ่อนใช้ทีหลัง

ค. อดอาหารกลางวันเพื่อใส่ออมสิน

ง. ทำงานหลังเลิกเรียนเพื่อเก็บเงินไว้ซื้อสิ่งของที่ยากได้

ก. มีความมั่นใจว่าตนเองเก่ง

ข. มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่

ค. ขอความช่วยเหลือเมื่อทำสิ่งนั้นไม่ได้

ง. พยายามทำทุกอย่างด้วยตนเองแม้จะทำไม่ได้ดี

ก. ขุดสระน้ำ/ปลูกข้าว/ปลูกอ้อย/ที่อยู่อาศัย

ข. ปลูกข้าว/ปลูกอ้อย/ปลูกข้าวโพด/ที่อยู่อาศัย

ค. ปลูกข้าว/เลี้ยงปลา/ปลูกอ้อย/ที่อยู่อาศัย

ง. ขุดสระน้ำ/ปลูกพืช/ปลูกข้าว/ที่อยู่

ก. การนำน้ำล้างจานไปรดน้ำตนไม้

ข. เปลี่ยนหลอดไฟเป็นหลอดประหยัดไฟฟ้า

ค. ไม่ทิ้งขยะในที่สาธารณะและแหล่งน้ำในชุมชน

ง. ใช้ถุงผ้าแทนถุงกระดาษแทนถุงพลาสติกในการซื้อของ

ก. หิริ-โอตัปปะ

ข. อิทธิบาท 4

ค. มัชฌิมาปฏิปทา

ง. สังคหวัตุ 4

ก. พื้นที่อุตสาหกรรม

ข. สระน้ำ

ค. พื้นที่อยู่อาศัย

ง. พื้นที่ทำไร่ทำสวน

ก. หลังพิงฝา

ข. ยืนบนขาของตนเองได้

ค. ทำนาบนหลังคนอื่น

ง. ยืมจมูกคนอื่นหายใจ

ก. 2507

ข. 2517

ค. 2527

ง. 2537

ก. มนุษย์

ข. ทรัพยากรน้ำ

ค. ทรัพยากรดิน

ง. ทรัพยากรป่าไม้

ก. พอเพียง

ข. ยถากรรม

ค. ชีวิตตามปกติ

ง. ฟุ่มเฟื่อย

ก. ดินเหนียว

ข. ดินเหนี่ยวปนตะกอน

ค. ดินร่วน

ง. ดินร่วนปนตะกอน