การพูดระหว่างบุคคล

การพูดเป็นกลุ่ม

การพูดในที่ชุมชน

การพูดทางสื่อมวลชน

แม้นมาศชอบคุยนินทาเพื่อน

ชฎาภาอ่านหนังสือแล้วจดบันทึกย่อ

ดวงเดือนชอบเล่าเรื่องขำขัน

จันทร์ฉายชวนเพื่อนไปดูหนังไทย

คิดตามที่ตนปรารถนา

คิดวินิจฉัยเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

คิดปรับปรุงของเดิมหรือต่อ ยอดจากของเดิม

คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องที่เกิดขึ้น

ซักซ้อมเรื่องที่จะพูดให้แม่นยำที่สุด

ชวนเพื่อนไปด้วยขณะที่พูด

แต่งกายให้สวยงามที่สุด

ไหว้พระก่อนขึ้นพูด

สมปองอ่านเรื่องที่จะพูด

เรวดีเล่าให้แม่ฟังว่าจะพูดหน้าห้อง

ลีนาซ้อมท่าทางการพูดหน้ากระจกคนเดียว

เยาวลักษณ์ฝึกแต่งหน้าให้สวยก่อนพูด

มองเฉพาะคนที่สนใจฟัง

มองเฉพาะคนที่ผู้พูดสนใจ

มองเฉพาะเอกสาาร

ประสานสายตากับผู้ฟัง

แววตาใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อพูดเรื่องเศร้า

สิรินทร์มีใบหน้าเศร้าขณะอวยพรคู่บ่าวสาว

เกียรติศักดิ์มีสีหน้าจริงจังเมื่อต้องการให้ผู้ฟังปฏิบัติตาม

ดาเรืองมีสีหน้าเฉยเมยเมื่อพูดเรื่องตลก

การอวยพรวันเกิด

การกล่าวสุนทรพจน์

การกล่าวอวยพรในงานมงคลสมรส

การบรรยายหน้าชั้นเรียน

ความกล้าแสดงออก

ความมีจิตใจดี

ความฉลาด

ความรู้รอบตัวและปฏิภาณไหวพริบ

การศึกษาของผู้ฟัง

อาชีพของผู้ฟัง

อายุของผู้ฟัง

การแต่งกายของผู้ฟัง

รวบรวมเนื้อหาที่จะพูด

หาข้อความประกอบการพูด

จัดระเบียบเรื่องที่จะพูด

เตรียมอารัมภบท

แสดงสีหน้าประกอบการพูด

แสดงท่าทางประกอบการพูด

การใช้สื่อประกอบการพูด

การใช้น้ำเสียงขึ้นลงขณะพูด

ณภัทรคิดว่าตัวเองบุคลิกภาพดี

นลพรรณมองเห็นจุดอ่อน ของตนเอง

ฉวีวรรณเข้ากับคนอื่นได้ง่าย

สุภาพรมีเพื่อนจำนวนมาก

สะสมความรู้เกี่ยวกับสินค้า

สร้างความกระตือรือร้นให้ตนเอง

ออกแบบการแต่งกายอย่างเหมาะสม

ซักซ้อมให้มาก

เดินไปมาขณะเสนอขาย

กวาดสายตามองรอบห้องขณะเสนอขาย

ใช้คำพูดเร้าใจ มีจังหวะสูงต่ำขณะเสนอขาย

พูดเสียงดังตลอดเวลา

ใช้ระดับเสียงเดียวตลอด

พูดให้เร็วเพื่อจะได้ไม่เสียเวลาลูกค้า

พูดเสียงดังให้ลูกค้าได้ยิน

พูดกับลูกค้าหนุ่มสาวด้วยระดับความเร็วมากกว่าคนชรา

พูดคุยกับผู้อื่นมากขึ้น

อ่านหนังสือ

เข้าร่วมชมรมที่สนใจ

เขียนกลอนความรักในห้อง

อารมณ์

ความยิ้มแย้ม

การใช้น้ำเสียง

การเคลื่นไหว

นัฐกมลพูดถึงแต่เรื่องของตนเอง

อุษาจำชื่อคู่สนทนาได้อย่างแม่นยำ

รัตนาปล่อยให้คู่สนทนาพูดคนเดียว

เอกวีไม่ปล่อยให้คู่สนทนาพูดบ้าง