Charakterystyczną cechą tej warstwy jest wzrost temperatury od –80^oC do 1000^oC. W jej dolnej części tworzą się zorze polarne. Ta warstwa to:

Górna granica tej warstwy sięga do wysokości 50–55 km, na której temperatura wynosi około 0^oC. W dolnej części warstwy występuje duża koncentracja ozonu. Ta warstwa to:

W warstwie tej jest zgromadzona niemal cała para wodna zawarta w atmosferze i występuje większość zjawisk kształtujących pogodę. Ta warstwa to:

Warstwa atmosfery, w której temperatura wzrasta do około 1000°C. Ta warstwa to:

W warstwie tej znajduje się niemal cała para wodna zawarta w atmosferze. Ta warstwa to:

Warstwa atmosfery, w której temperatura spada do –273°C. Ta warstwa to:

Który czynnik wpływa na dużą roczną amplitudę temperatury powietrza?

Który czynnik wpływa na małą roczną amplitudę temperatury powietrza?

Nazwa strefy klimatycznej, w której ilość energii słonecznej docierającej do powierzchni

Ziemi jest najmniejsza to:

Nazwa strefy klimatycznej, w której ilość energii słonecznej docierającej do powierzchni

Ziemi jest największa to:

Na obszarach sąsiadujących z wielkimi zbiornikami wodnymi obserwuje się mniejsze wahania temperatury rocznej niż w głębi lądu.

Na obszarach sąsiadujących z wielkimi zbiornikami wodnymi obserwuje się większe wahania temperatury niż w głębi lądu.

Podczas ciepłej pory roku woda nagrzewa się wolniej niż ląd, dlatego chłodniejszy od otoczenia zbiornik wodny powoduje obniżenie temperatury powietrza na obszarach, które z nim sąsiadują.

W chłodnej porze roku nagrzana w lecie woda ochładza się wolniej od lądu, przez co wpływa na wzrost temperatury na obszarach nadmorskich.

Ciepłe prądy morskie wpływają na wzrost temperatury powietrza na obszarach, które opływają.

Na obszarach zwartych kompleksów leśnych notuje się niższe dobowe i roczne amplitudy temperatury powietrza.

Na obszarach zurbanizowanych notuje się wyższe dobowe i roczne amplitudy powietrza.

Ciemne powierzchnie pochłaniają najmniej promieniowania, dlatego nagrzewają się najsłabiej i oddają najmniej ciepła atmosferze.

Albedo jasnych powierzchni jest wysokie.

Nad dany obszar w krótkim czasie (nawet kilku godzin) może napłynąć masa powietrza, której temperatura będzie się różnić od obecnej o nawet kilkanaście stopni Celsjusza.

Zwykle w ciągu dnia temperatura powietrza stopniowo wzrasta, żeby osiągnąć maksimum po 1‒2 godzinach od momentu górowania Słońca. Następnie powoli spada, by ostatecznie osiągnąć wartość minimalną tuż przed wschodem Słońca.

Najwyższe dobowe amplitudy temperatury powietrza na Ziemi występują na obszarach pustynnych w strefie zwrotnikowej, co wynika ze znaczących różnic temperatury w dzień i w nocy.

Średnia roczna amplituda powietrza osiąga najwyższą wartość w północnowschodniej Azji, co jest rezultatem bardzo niskich wartości temperatury powietrza zimą.

Dobowa amplituda temperatury powietrza to różnica między maksymalną a minimalną wartością temperatury powietrza w ciągu doby.

Na obszarze pustyń strefy zwrotnikowej do podłoża dociera bardzo duża ilość energii słonecznej, dlatego w ciągu dnia temperatura powietrza przekracza 50°C.

Średnia roczna amplituda temperatury powietrza to różnica między średnią temperaturą powietrza najcieplejszego i najchłodniejszego miesiąca w roku.

Na Ziemi występuje strefowość termiczna, która oznacza spadek średniej temperatury powietrza od równika ku biegunom.

Najniższe wartości średniej temperatury powietrza w lipcu występują na lądach w pobliżu zwrotnika Raka.

Najwyższe wartości średniej rocznej amplitudy temperatury powietrza w obrębie kontynentów występują na obszarach okołobiegunowych.

Ciepłe prądy morskie przyczyniają się do wzrostu wartości temperatury powietrza, natomiast zimne - do jej obniżania.