Науқас Д., 65 жаста, мойын, кеуде және бел омыртқалары остеолизистік

деструкция және остеопороз түрінде зақымдалулар байқалады. Қан анализінде

орташа дәрежелі анемия, ЭТЖ тым жоғарылауы, парапротеиндердің есебінен

гиперпротеинемия және М-нәруыздың жоғарылауы байқалады. Зәр анализінде

Бенс Джонс протеині анықталған. Миелограммада плазмалық жасушалар 48%-ға

дейін жоғарылаған. Науқастың сүйек тінінің зақымдануы осының дамуымен

байланысты:

Науқас 60 жаста, «Постменопаузальді остеопороз» диагнозы қойылды. Менопауза

38 жасында байқалды. Соңғы айларда глюкокортикоидтар қабылдады. Дене

салмағының индексі 17,5 кг/м2

. Анамнезінде: жәй ғана жарақаттың өзінде

кәріжіліктің үштен бір бөлігі мен кеуде омыртқасының денесі сынған. Сүйек

тінінің минералды тығыздығы азайған. Науқаста дамыған остеопороздың маңызды

қауіп-қатер факторы саналады:

Қантты диабеттің 2 типінде, сүйек тінінің сапасының бұзылуы және

остеопороздың дамуы осыған байланысты:

Эстрогеннің абсолютті тапшылығы жағдайында сүйек түзілуі мен сүйек

резорбциясы арасындағы теңгерімсіздік осыған әкеледі:

Науқас Н., 50 жаста, біріншілік гиперпаратиреозбен сырқаттанады. Тексеру

кезінде сүйек тінінде фиброзды-кистозды өзгерістер, компрессиялық

сынықтармен аралас генезді жалпыланған остеопороз анықталды. Науқастың

қанының биохимиялық талдауында анықталуы мүмкін

Науқас Е. 29 жаста, аутоиммунды ауруды емдеу үшін соңғы 5 жылда

глюкокортикоидты препараттарды үзбей қабылдаған. Анамнезінен –

омыртқасы мен қабырғасы қайталап сынған. Омыртқасының кеуде және жамбас

бөлімдерінде сүйек тінінің тығыздығы азайған. Науқаста дамыған остеопенияның

механизмі келесі өзгерістермен байланысты:

Субхондральды сүйек, синовиалық қабық, байламдар, қаптама мен буынаралық

бұлшықеттердің салдарлық бүлінуімен бірге буын шеміршегінің дегенеративті-

дистрофиялық зақымдануы жатады:

Остеоартрит кезінде буын шеміршегінің резистенттілігің төмендеуі осының

салдарынан дамиды:

Науқас 68 жаста, салмағының артық болуына, оңжақ ұршық буынның

ауырсынуына, әсіресе жүрген кезде және ұзақ уақыт бойы отырған жерінен

қозғалғанда қимыл-қозғалысының қиындауына шағымданады. Рентгенологиялық зерттегенде ортан жілік басының деформациялануы, буын саңлауының тарылуы,

айқын субхондральдық остеосклероз, ұршық ойығының буын беткейінің шетінде

остеофиттер анықталған. Осы аурудың патогенезінде маңызды:

Қантты диабетпен ауыратын егде жастағы және қарт науқастарда остеоартриттің

дамуы ең алдымен байланысты:

Остеоартрит кезінде буын шеміршектерінің серпімділігі мен күшінің бұзылуы

байланысты:

Аурудың баяу дамуы, буындарда «механикалық» типті ауырсынудың болуы,

буындардың кезеңдік «бөгелісі», аяқ буындары мен саусақтардың дистальді

фалангааралық буындардың жаппай зақымдануы байқалады:

Буындардың деформациясына қарағанда, буындардың дефигурациясы кезінде

байқалады:

Реактивті артрит - бұл:

Науқас 37 жаста,буындық синдром белгілері байқалады. Қанның

иммунологиялық тексеруінде IgG-нің өзгерген FC учаскесіне IgM және IgG

концентрациясының жоғарылауы анықталды. Осындай көріністің болуы тән:

***

Ревматоидты артрит дамуының ерте кезеңдерінде мононуклеарлы жасушалармен

синовиальды мембрананың инфильтрациясы орын алады, олардың арасында

басым:

Ревматоидты артрит кезінде жиі зақымданады:

Ревматоидты артрит кезіндегі белсенді фибробласттар мен бақылаусыз көбейетін

синовиоциттердің пролиферациясы салдарынан пайда болады:

Науқас Г., 45 жаста, түскі асқа дейін саусақтардың проксимальды фаланга аралық

буындарында, білезік және шынтақ буындарында қатты симметриялық ауырсыну,

ісіну, деформация және қозғалыстардың шектелуі байқалады. Қан анализінде

ЭТЖ 56 мм/сағ, С-реактивті нәруыз 96 мг/мл дейін, ревматоидты фактор

концентрациясы 120 ХБ/мл дейін жоғарылаған. Бұл аурудың патогенезінде

маңызды:

Ревматоидты артрит кезінде паннустың қалыптасуы осыған әкеледі:

Ревматоидты аритрит кезіндегі синовиттің патогенезінде маңызды рөл атқарады:

Науқас, 42 жаста бунақаралық (қолда) буынның, білек буынның, тізе

буындарының ауырсынуына және ісінуіне шағымданады. Таңертеңгі уақытта екі

сағаттың ішінде денесінің ісінуін байқаған. Циклді цитруллинирленген пептидке

қарсы антиденелер анықталған және ревматоидты фактордың титрі жоғарылаған.

Осы аурудың патогенезінде маңызды:

Метаболизмдік остеопатия тобына жататын жүйелі ауру кезінде минералданбаған

остеоидтың артық жиналуы және оның минералдануының азаюы аталады:

Остеоид санының көбеюі кезінде байқалады:

Бала кездегі остеомаляцияның көрінісі болып табылады

Жасанды тамақтандыратын 8 айлық балада мазасыздық, тершеңдік, ұйқысының

нашар болуы байқалады. Басы төрбұрышты маңдай және самай бөліктері алдына

қарай шығыңқы. Желкесі жалпайған, шашы түскен, тісі жоқ, көкірек қуысы

қысыңқы, қабырғалары «айқын», кифоз, жалпы бұлшықеттердің тонусы

төмендеген, буындар қозғалысы жоғарылаған. Осы аурудың патогенезінде

маңызды орын алады:

Рахит кезінде сүйектердің минералдануының азаюы осының салдарынан дамиды:

Рахиттің ауыр түрінде балаларда жұтқыншақтың тарылуы және құрысудың дамуы

осымен байланысты:

Қолдан қоректендіретін 6 айлық балада тершеңдік, ұйқысының бұзылуы,

мазасыздық байқалды. Бұлшықеттік тонусы төмендеген және тіндердің тургоры

(тығыздығы) азайған. Басы гидроцефальді пішінді. Шүйдесі жалпайған. Маңдай

дөңесі айқын. Қабырға ұштары байқалады. Балада қанның лабраторлық анализінен

келесі өзгерістер анықталуы қажет:

Рахит кезіндегі рахититтік көріністер «тәспі тәрізді өзгеруі», басының

«төртбұрышты» болуының патогенезінде маңызды:

Витамин D-резистентті рахит дамиды:

Остеопорозға қарағанда остеомаляцияға тән:

Науқас 42 жаста, оң аяғының I бәшпайының фалангалық буынында қатты

ауырсыну сезімі, буын үстіндегі терінің гиперемиясы мазалайды. Қан анализінде

зәр қышқылының мөлшері жоғарылаған, бұл осы процестің нәтижесінде пайда

болады:

Тофус дамуының негізінде жатыр:

Подагра кезіндегі бүйрекке тән зақымдану:

Подаграмен ауыратын науқастарға зәр қышқылының деңгейін түзету үшін

берілетін ұсыныстар: