Wietrzę pomieszczenie, aby poprawić widoczność.

Idę środkiem korytarza.

Uciekam na dach budynku.

Zabezpieczam drogi oddechowe, np. chusteczką.

Schodzę klatką schodową.

Pozwolę poszkodowanemu biegać, aby pęd powietrza zgasił ogień.

Przewrócę poszkodowanego i okryję kocem lub kocem gaśniczym.

Użyję gaśnicy proszkowej.

Użyję tłumicy.

Jadę rowerem do wujka, który mieszka w sąsiedniej miejscowości. Będę się tam czuć raźniej.

Ustalam sposób komunikacji z najbliższymi przebywającymi poza domem; otwieram pomieszczenia, w których przebywają zwierzęta; zamykam okna; pamiętam, żeby co jakiś czas wychodzić na podwórko, żeby sprawdzić, czy wiatr nie zerwał jakieś dachówki.

Ustalam sposób komunikacji z najbliższymi przebywającymi poza domem; sprawdzam stan dachu i rynien; zamykam okna; ustawiam w całym domu zapalone świece.

Ustalam sposób komunikacji z najbliższymi przebywającymi poza domem; usuwam z parapetów i balkonów, rzeczy, które może porwać wiatr; zamykam okna; przygotowuję latarkę i zapas baterii; sprawdzam apteczkę.

Należy pozostać w samochodzie i wezwać pomoc przez telefon.

Co pewien czas trzeba włączyć silnik, żeby utrzymać odpowiednią temperaturę w samochodzie.

Trzeba szybko opuścić auto w celu szukania pomocy.

Należy pójść spać, bo sen jest najlepszym sposobem na przetrwanie nocy w aucie zasypanym śniegiem.

Trzeba wywiesić na antenie samochodowej przedmiot w jaskrawym kolorze.

rurociągi i zasypuje martwe koryta rzek.

magazyny z piaskiem, a także osusza bagna i stawy.

sztuczne kanały żeglowne i wycina lasy wzdłuż rzek.

wały przeciwpowodziowe i zbiorniki retencyjne.

Oceniam sytuację i zabezpieczam miejsce zdarzenia.

Szybko oddalam się z miejsca zdarzenia.

Biorę ze swojego samochodu niezbędne rzeczy (np. apteczkę) i wzywam pomoc.

Udzielam pomocy poszkodowanym, nie zważając na własne bezpieczeństwo.

Udzielam pomocy poszkodowanym, dbając o własne bezpieczeństwo.