Η κοινή καταγωγή από Ινδοευρωπαϊκή είναι ένας λόγος ομοιότητας της ελληνικής και της λατινικής.

Οι Λατίνοι υιοθέτησαν μια παραλλαγή του

ελληνικού δυτικού αλφαβήτου

(8ος/7ος αι. π.Χ.)

οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούν το επίθετο Λατινική για τη γλώσσα και

για όλα τα υπόλοιπα

το επίθετο "ρωμαίος"

Η "συνάντηση" των

Ρωμαίων - Ελλήνων έγινε το

μετά τη

"συνάντηση"

γίνεται η:

Η ρωμαϊκή λογοτεχνία είναι η πρώτη "παράγωγη" στην Ευρώπη γιατί

Ο Λίβιος Ανδρόνικος μετέφρασε την Ιλιάδα στα Λατινικά

Η Αριστοκρατική" αξιολόγηση

(χρυσός αιώνας, αργυρός αιώνας κ.ο.κ.)

θεωρείται αντιεπιστημονική αντίληψη

σε κάθε εποχή

εμφανίζονται

ταυτόχρονα μεγάλα

ταλέντα & ήσσονες

λογοτέχνες

Η περιγραφική διαίρεση θεωρείται αντιεπιστημονική γιατί

σε κάθε εποχή

εμφανίζονται

ταυτόχρονα μεγάλα

ταλέντα & ήσσονες

λογοτέχνες

αυγούστεια εποχή

(ως το 14 μ.Χ.) διάκριση

μετακλασική εποχή (ως τα μέσα

του 3ου αι. μ.Χ.)

Υπάρχει ιδιόρρυθμη εξέλιξη των

λογοτεχνικών ειδών;

Η κωμωδία

είναι το

τελευταίο είδος που ωριμάζει στη

Ρώμη ενώ είναι ο πρώτος ώριμος καρπός των

Ελλήνων

Το έπος ωριμάζει τελευταίο στη Ρώμη ενώ είναι ο πρώτος

ώριμος καρπός Ελλήνων

Ο πεζός λόγος Κικέρωνα & ποιητική

δημιουργία Βεργιλίου θεωρούνται αριστουργήματα

παγκόσμιας λογοτεχνίας

προβολή πάτριων ηθών

επιείκεια

Στα τέλη αρχαιότητας η

γλώσσα των Ρωμαίων

είναι πλέον κατάλληλη

για την παγκόσμια

πολιτισμική επικοινωνία

Η ευρύτατη χρήση

της λατινικής κατά τον Μεσαίωνα

& τον Ουμανισμό αποδεικνύουν το βαθμό ωριμότητας της γλώσσας των Ρωμαίων