กลอนสุภาพ

กาพย์ยานี ๑๑

กาพย์ฉบัง ๑๖

กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘

พระอินทร์

พระอิศวร

พระพรหม

พระนารายณ์

๓ เศียร

๗ เศียร

๓๐ เศียร

๓๓ เศียร

ช้างเอราวัณมีกายสีขาว

เศียรช้างเอราวัณทุกเศียรมีวิมานแก้ว

เศียรช้างเอราวัณแต่ละเศียรมีงา ๒ กิ่ง

งาแต่ละกิ่งมีสระบัว ๗ สระ

เพื่อแสดงโขน

เพื่อแสดงละครรำ

เพื่อแสดงละครใน

เพื่อแสดงละครนอก

พระนารายณ์

พระพรหม

พระอิศวร

พระอินทร์

การุณราช

ทัพนาสูร

อสูรพัด

วิรุณจำบัง

ครุฑ

นาค

กินนร

เทพารักษ์

ยักษ์

เทวดา

วิทยาธร

คนธรรพ์

บรรยายโวหาร

พรรณนาโวหาร

เทศนาโวหาร

อุปมาโวหาร

๓ ชนิด

๔ ชนิด

๕ ชนิด

๖ ชนิด

เสาวรจนีย์

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิสัย

ลมหวนอวลกลิ่นมาลา
เฟื่องฟุ้งวนา
นิวาสแถวแนวดง

จับฟ้าอากาศแลเหลือง
ธิบดินทร์เธอบรรเทือง
บรรทมฟื้นจากไสยา

อากาศบทบังสุริย์ศรี
เทวัญจันทรี
ทุกชั้นอำนวยอวยชัย

เสียงพลโห่ร้องเอาชัย
เลื่อนลั่นสนั่นใน
พิภพเพียงทำลาย

ดุเหว่าเร้าเร่งพระสุริย์ศรี
ไก่ขันปีกตี
กู่ก้องในท้องดงดาน

ผึ้งภู่หมู่คณาเหมหงส์
ร่อนราถลาลง
แทรกไซ้ในสร้อยสุมาลี

เดือนดาวดับเศร้าแสงใส
สร่างแสงอโณทัย
ก็ผ่านพยับรองเรือง

อากาศก้องโกลาหล
โลกลั่นอึงอล
อำนาจสะท้านธรณี

ลูกครุฑพลัดตกฉิมพลี
หัสดินอินทรี
คาบช้างก็วางไอยรา

พสุธาอากาศหวาดไหว
เนื้อนกตกใจ
ซุกซ่อนประหวั่นขวัญหนี

ไม้ไหล้ยูงยางกลางดง
แหลกลู่ล้มลง
ละเอียดด้วยฤทธิโยธี

อากาศก้องโกลาหล
โลกลั่นอึงอล
อำนาจสะท้านธรณี

บรรดาโยธาจัตุรงค์
เปลี่ยนแปลงกายคง
เป็นเทพไทเทวัญ

ช้างนิมิตฤทธิแรงแข็งขัน
เผือกผ่องผิวพรรณ
สีสังข์สะอาดโอฬาร์

งาหนึ่งเจ็ดโบกขรณี
สระหนึ่งย่อมมี
เจ็ดกออุบลบันดาล

จับระบำรำร่ายส่ายหา
ชำเลืองหางตา
ทำทีดังเทพอัปสร

อธิพจน์

บุคคลวัต

สัทพจน์

อุปมา

เพื่อให้กองทัพพระรามสับสน

เพื่อให้กองทัพพระรามลุ่มหลง

เพื่อให้กองทัพพระรามเกิดความวุ่นวาย

เพื่อให้กองทัพพระรามยอมถอยทัพกลับไป

ด้านโหราศาสตร์

ด้านภูมิศาสตร์

ด้านยุทธศาสตร์

ด้านอักษรศาสตร์