Қысқы үкідей аппақ болып, ұзақ күндер ұзақ жортып, көбінесе үнсіз жортып, Омбы қаласына бүгін келіп кірді.

Сиырда аунамақ жоқ, тамда белдеу жоқ, таста тамыр жоқ, суда қаймақ жоқ.

Қуаты - ақындық, үміті - халық.

Ербол ғана сүйеп қалып, зорға дегенде буынын бекітті, бірақ сонда да өзін-өзі аңғармады.

Біз үйден шыққанда, күн де сәскелікке жақындап еді.

Құс жоғары-төмен ұшып, бір қанатын сабалап қаша берді.

Жасында жаттықтыра алмасаң, өскенде бастықтыра алмайсың.

Қайраттан қанша жасқанса да, бүгін тәуекел етіп жолығуға келе жатыр еді.

Басыңқы сөйлемнен кейін.

Басыңқы сөйлемнің алдында.

Басыңқы сөйлемнің екі жағында.

Басыңқы сөйлемнің ортасында.

Абай Ойқұдықтағы ауылға жете қонбақ болып, атын шоқыта, сар желіске сала жөнелді.

Еңбексіз ауырса, емі табылмайды.

Өткенге топырақ шашсақ, болашақ саған тас атады.

Дәркембайдың жүрісі тығыз екен, шешінбеді.

Қайтсе? Не етсе?

Қашаннан бері? Қайтіп?

Не етпек болып? Қалай?

Қайтсе де? Қайткенмен?

Бұл сөздер көңіліне жаққандықтан, кітап сөзіндей етіп, Нұрлан есіне сақтапты.

Сатылы көп бағыныңқылы.

Әр алуан жарыспалы.

Шартты бағыныңқылы.

мақсат бағыныңқы

мезгіл бағыныңқы

қарсылықты бағыныңқы

қимыл-сын бағыныңқы

Егер бұл тулап, бойды үркітіп жүргенде, Ұлжан көріп қойса, жаман болады.

Ереуіл атқа ер салмай, егеулі найза қолға алмай, ерлердің ісі бітер ме?

Қыс түсті, қара аттың тізесінен суырынды бұрқыратып, шілденің тозаңындай көтерілді.

Тәуелсіздікті анаңдай ардақта, балаңдай мәпеле.

мақсат

мезгіл

себеп-салдар

қарсылықты

шартты