WorksheetsАбай жолы
Total questions: 2
Worksheet time: 9mins
Бұл тарауда Абай оқуын аяқтап, ауылына қайтады. Оны алып келу үшін әкесі Құнанбай қалаға өзінің көмекшілері Байтас пен жорға Жұмабай деген адамдарды жібереді.
Жол бойы Абай ауылына асығып үлкендердің мазасын алады. Оның қайта-қайта алға озып кете беретініне екі ересек ештеңе істей алмай, дегеніне көніп, өздері де жылдам жүруге мәжбүр болады. Үш күндік жолдың, әсіресе, соңғы күні қызықты өтеді. Аттылар Есембайдың жырасы деп аталатын ұрылар жататын жерге жақындағанда үлкендер Абайға "жанымыздан алыстама, мұнда қарақшы көп, астыңдағы атыңды тартып алады" дейді. Бірақ жас бала олардың айтқанын тыңдамай, шауып кетеді.
Баланың артынан шапқан Байтас пен Жұмабай одан адасып қалады. Бір кезде екеуінің артынан бетін орап алған бір атты шығады. Байтастан сәл қалып қойған Жұмабай артымызға түскен ұры болар деп ойлап абдырап қалады. Ол шоқпарын аламын дегенше әлгі атты мұның тымағын бетіне түсіріп, көзін жауып, шоқпарын тартып алады. Жұмабай қорқып кетеді. Сөйтсе, ол Абай екен. Жұмабай баланың бұл қылығына ашуланады.
"Ұрылар жататын жерде мұндай жаман ырым бастауға болмайды" дейді ол. Абай біраз күлгеннен кейін Жұмабайдың Құнанбайға қадірі бар адам екенін есіне алып, оның үстіне әкесі өзі туралы теріс пікір естісе оңбайтынын түсініп, одан бұл әрекеті үшін кешірім сұрайды. "Ұйқы ашар болсын деген едім" дейді Абай. Жұмабай оның кішіпейілдігіне ырза болып, кешіргендей сыңай танытады. Мұның бәрін сырттай бақылап, күліп тұрған Байтас қалжыңды іліп әкетіп, жолдастарына өзінің басынан өткен қызықты оқиғаларын айтып береді. Артынша үшеуі күліп-ойнап ауылға қарай жарыса шабады.
Құнанбайдың ауылы бұл уақытта Көлқайнар деген суы мөлдір, мол бұлақты қоныста жатқан еді. Ауыл тұрғындары үш аттыны алыстан таныды. Сөйтті де, шуласа кетті. Үй ішінде жүрген Абайдың шешесі Ұлжан ұлының, шамамен, осы күні келетінін алдын ала болжаған. Абыр-сабырды ести сала ол да төрде отырған енесі Зерені хабарландырып, сүйемелдеп сыртқа шығады. Абай асығып аттан түсіп, шешелері тұрған топқа жүре бергенде Ұлжан оған анандайдан тұрып, "Балам, әуелі ар жағыңда әкең тұр..." деп, әкесіне барып сәлем бергені жөн екенін айтады.
Бала жалт қараса, қонақ үйдің тұсында аға сұлтан Құнанбай, оның тоқал шешесінен туған інісі Майбасар мен Майбасардың атшабары Қамысбай тұр екен. Әкесін байқамай қалғанына ыңғайсызданған Абай солай қарай беттейді. Онымен қатар Құнанбайдың жанына Байтас пен Жұмабай да келеді. Үшеуі жамырай амандасады. Құнанбай тез бұрылып қысқа амандық сұрасады. "Бойың өсіп, ер жетіп қалыпсың балам. Білімің де дәл солай өсті ме?" дейді ол. Абай алғашында бұл кекету ме, әлде расымен білгісі келіп сұрап тұр ма, түсінбей қалады. Кейін сұрақты жауапсыз қалдырмау үшін "Шүкірлік, әке. Ат барған соң, дәріс тәмам болмаса да қазіреттің рұқсатын алып қайттым" дейді. Үлкендер баланың бұл жауабын құп көреді.
Құнанбай Абайды шешелеріне жібереді. Оның қаладан келген үшеумен сөйлесіп тұруға уақыты жоқ еді. Себебі, көңілінің бәрі дәл осы уақытта алыстан келе жатқан 4-5 атты адамда болатын.
Абай шешелеріне жеткенше жол жөнекей ауыл адамдары оны кезек-кезек сүйіп, құшақтап, мәре-сәре боп жатты. Құнанбайдың сұлу тоқалы Айғыз осы уақытта: "Мына жаман қатындар баламыздың бетінен сүйер жер қалдырмады ғой" деп, оның көзінен сүйді. Ұлжан ұлын сүймеді. Тек құшақтап, маңдайынан иіскеді де, әжесіне қарай жіберді. Әжесі Зере "маған емес, бірінші әкеңе бардың" деп бір ұрысты да, немересі құшағына кіргенде құлыншағым деп кемсеңдеп, жылауға айналды.
Абай шешелерінің үйінде әбден еркеледі. Зере әжесінің құлағы дұрыс естімей қалған екен. Үйдегі жеңгелері балаң молда боп келді, үшкіртіп ал деп қалжыңдайды. Абай балгер, құшынаш дегендерді ұнатпаса да әжесінің көңіліне медеу болсын деп, әрі қалжыңдап өзі шығарған өлеңдерді шын молдаларша сыбырлап оқып "суф!" деп қойды. Оған таңдана қараған үй ішіндегілер алдымен не айтқанын түсінбей қалды. Кейін қалжың екенін ұғып, бәрі күлді. Нағашыларыңа тартып кетіпсің ғой десті олар.
Осы кезде үйге Майбасардың атшабары Қамысбай келіп, Абайды әкесі шақырып жатқанын айтты. Абай қонақ үйге қарай беттеді.
Келсе, іште Құнанбай, Майбасар мен Жұмабайдан басқа осы Тобықты ішіндегі рулардың белгілі адамдары отыр екен. Олар: Құнанбай шыққан Ырғызбай руына туыстығы жағынан жақын келетін Көтібақ руының рубасы Байсал.
Соңғы кезде барымташы, жортуылшы жігіттер көп шыққан Жігітек руының рубасы Бөжей. Халқы да, малы да басқалардан аз Бөкенші руының рубасы Сүйіндік. Бұл руларға аса жақындығы жоқ, ара ағайын саналатын Көкше руының рубасы Қаратай. Арасында жас жігіт Байсалдың немере інісі Жиренше тағы бар.
Абай келіп отырысымен үлкендер қал-жағдай сұрасып, аздап әзілдесті де негізгі әңгімеге көшу үшін Құнанбайдың сөз бастауын күтті. Бірақ ол ұзақ ойланып, ештеңе айтпады. Сөйткенше сырттан Абайдан 5-6 жас кіші інісі Оспан кіріп келді. Ол сағынған ағасымен ойнаймын деп шектен шығып кеткендіктен Құнанбай оны жақтан тартып-тартып атшабарға алып кетуді тапсырды. Әкесінен таяқ жегенге Оспан жылаған жоқ. Керісінше, қырсықтық танытқандай сазарып тұрып алды. Оның бұл қылығы үйдегілерді таңдандырды.
Оспан кеткеннен кейін Құнанбай әңгімесін айта бастады. Ол бұл жиынды Бөкенші руының кірмелеу туысы саналатын Борсақ руының адамы Қодар деген қарашаның мәселесін талқылау үшін жинаған еді.
Оған себеп болған, осыдан аз уақыт бұрын Сыбан руына қонақ боп барған Құнанбайдың Солтабай деген төреден естіген сөзі. Құнанбай оған насыбайды тастасаңшы дегенде, ол "Мен насыбайымды тастармын, сен Шыңғыстың етегіндегі шашты сайтаныңды тыйсаңшы" деп жауап беріпті. Солтабай төре бұл сөзі арқылы Қодардың келіні Қамқамен жақындығын жеткізбек болған. Құнанбай қатты ашуланған. Сөйткен де "атасы мен келіні жақындасса қандай жаза қолдану керек?" деп ұзақ ойланған. Жауабын қазақ салтынан таба алмаған соң, қаладағы Абайды алып кетуге барған Байтастың жанына жорға Жұмабайды қосып жіберіп, одан Ахмет Риза хазіреттен фатуа сұрап келуді тапсырған. Ахмет Риза шариғат бойынша ондай адамдарды дарға асу керек деп жауап берген.
Құнанбай бұл шешімді жиналыста айтқанда, басқалар қатты шошыды. Бірақ, аға-сұлтанға қарсы шығуға ешкімнің дәті бармады. Өйткені, кім не десе де оның қарсы айтар жауабы дайын еді. Әсіресе, қатты уайымға түскен әрі көп сөз естіген Бөкенші руынан келген Сүйіндік болды.
Қодар жас кезінде найзагер батыр болған, қазір жасы алпыстан асқан қарт. Малы көп емес, көшіп-қонуға да шамасы келмейтін кедей. Жалғыз ұлы Құтжан қайтыс болғалы жағдайы тіпті нашарлаған, өмірдің мәнін жоғалтқан бейбақ. Қамқа сол Құтжанның жесірі. Сыбан руынан, жетім қыз. Оны Құтжан нағашыларының ауылына барғанда алып қашыпты. Қодар үйіне келін боп түскен Қамқаны қызындай қабылдаған. Бірақ, тағдырдың жазуымен Құтжан өмірден ерте өтіп, бірі қайғырған әке, бірі бақытсыз жесір - екеуі қараша үйде ешкімге керексіз күйінде қалыпты.
Бұлардың жағдайын көрген халық Қодардың аталас туысы, малы көп Жексенді сынай бастайды. "Аталасы еді, жалғыз қалдырмай, көшке ілестіріп, көмектессе болады ғой" дейді жұрт. Жексен бұл сөзді көп естіген соң бір жиында "Сол Қодардан шошып қалдым..." деген сөзбен өзін ақтамақ болады. Кейін Сүйіндік мән-жайды сұрағанда "Келінімен жақын екен ол кәпір..." деп айта салады. Ол өз сөзіне дәлел ретінде Құтжан қайтқаннан кейін Қодар айтқан: "Құдай маған қылды ғой. Кәпір өтсем де енді кәрінен аянарым жоқ. Құдай қылса, менің Құдайға қыларым сол" деген сөзін алған. Содан кейін жаладан туған бұл әңгіме ел арасына өсек боп тарап кетеді.
Қодар бұл өсекті Жәмпейіс есімді туысынан естиді. Бірақ келіні қатты қамығар деп оған ештеңе айтпайды. Кейін Сүйіндік Қодарға осы мәселенің анық-қанығын білу үшін Бектен есімді көсені жібереді. Қодар Бектенді үйінен қуып шығады.
Құнанбай үйінде болған жиыннан кейін рубасылар мен елдің игі жақсылары Қарашоқы деген жерге жиналып, Қодар мен Қамқаны сол жерге әкелтеді. Оларды әкелуге 5 адам кеткен. Солардың бірі Қамысбай, бірі Жексеннің Жетпіс деген інісі және Борсақ руынан тағы бір жігіт пен Бөкеншінің екі жігіті. Қодар жігіттерге кәдімгідей қарсылық танытқан, бірақ көптің аты көп, ақыры оны байлап, Қарашоқыға алып келген. Қамқа діттеген жерге жақындағанда өзіне жабылған жаланы естіп талып қалады. Қодар болса, Құнанбай бастаған топқа қарап "Мен көк ит болсам, сендер көп итсіңдер. Ақ-қарамды тексермедің бе, өңкей қан жұтқан қара бет!" - деп айқайлайды. Бірақ оларға ешкім араша түсе алмайды.
Жігіттер сүйреп атасы мен келінін бір атанның екі жағына байлап, дарға асады. Атан қайта шөккеннен кейін Қодар әлі де тірі болғандай еді, оны Құнанбай құздың басынан тастауды бұйырады. Кейін жиындағы адамдарға өлікке тас лақтыруды тапсырады.
Осы сәтте бұл маңға Абай мен Жиренше келеді. Олар Қарашоқыдағы жиын туралы аңшылықта жүріп, аяқ асты естіген. Ести сала осы маңға шауып келген. Мақсаттары Құнанбайдан араша сұрап, Қодар мен Қамқаны аман алып қалу болатын. Бірақ үлгермеді.
Абай әкесінің қатыгездігін көріп, ауылына қарай шауып кетеді. Жол бойы ол ересектердің әрекеті туралы ойланып, ұзақ жылайды. Жиренше Абайға ілесе шығады. Ауылға жеткенде Ұлжан жас баланы үлкендердің жиынына апардың деп Жиреншені бір ұрысып алады. Осы оқиғадан кейін Абай ұзақ ауырады. Төсектен тұра алмай жатады. Бұл уақытта ол әжесінен көп жыр-дастан, ертегілер, елде болған түрлі оқиғаларды естиді. Арада бір айдай уақыт өткенде ғана Абай өз өзіне келе бастайды. Бұл кезде ел жайлауға көшіп келген еді.
Бір күні Ұлжанның үйіне Байкөкше деген жыршы мен Барлас деген ақын келеді. Бұл екеуінің әңгімесі мен жырлары Абайға ұнағаны соншалық, олар ауылда бір айдай қонақ боп жатады. Кейін кетер кезінде Абайдың өтініші бойынша Ұлжан екеуіне сыйын беріп, шығарып салады. Қонақтардың арқасында расымен сауыққан Абай шешесіне риза болып, оны қатты құшақтап, алғысын білдіреді. Осылайша бірінші тарау бітеді.
Қаладан ауылды аңсап келе жатқан бала шәкірт кім?
Құнанбай
Оспан
Абай
Смағұл
Шәкірт Абайды қаладан алып қайтқалы барған ағайыны
Байтас
Жұмағұл
Қарабас
Майбасар
Құнанбайдың ел ағаларын шақырып шешкен дауы қандай?
Жер дауы
Қодар дауы
Жесір дауы
Абай мәселесі
Құнанбайдың руы?
Ырғызбай
Жігітек
Көтібақ
Борсақ
Айғыз деген кім?
Құнанбайдың қарындасы
Құнанбайдың қарындасы
Құнанбайдың бәйбішесі
Құнанбайдың тоқалы
Бұл тарау саны 20 шақты ауыл болатын Ырғызбай руының күздеуден қыстауға ерте көшуімен басталады. Осы жайтты талқылау үшін Бөкенші руының басты адамы Сүйіндік Жігітек Бөжейдің үйіне түстене келеді. Үйде Бөжейден бөлек Жігітектен шыққан Түсіп деген кісі бар екен. Үшеуі Құнанбайдың бұлай әрекет етуіне не түрткі болғанын түсіне алмай дал болады. Қайткен күнде де Құнанбайдың бұларға жақпайтын есебі барын олар іштей сезетін секілді.
Бұл уақытта Құнанбай жанына Майбасарды ертіп, Шыңғыс таудағы қыстауларды аралап қайтады. Сөйтіп, үлкен бәйбішесі Күнкенің ауылына келеді. Мұнда жан-жақтан сыбаға әкелген әйел қонақтар көп екен. Осы сәтті пайдаланып Құнанбай әйелдерге теңдерін шешпей, үйлерін тікпей тұра тұруды тапсырады. Тағы бір көш болады, соған дайындалыңдар дейді.
Ертесі бүкіл Ырғызбай ауылдары қайта жиналып, тағы көшеді. Алған бағыттары - Шыңғыс тауы. Ол жерден Құнанбай қоныс қарап келген екен. Көштің қарбаласы кезінде ол Қамысбай мен Құдайбердіге әр ауылдың басты кісілерін шақыруды тапсырады. Сөйтіп, үлкендер тегіс өзінің маңына жиналғанда Құнанбай қай ауылдың қай сайға, қай қыстауға барып қоныстанатынын айтады.
Сөз арасында автор Құнанбайдың өз руластары арасындағы беделін айқындап өтеді. Құнанбай - бәйбішенің жалғызы, мол дәулет пен әмір, билік иесі. Ырғызбай ішінен оның алдынан бірде бір жан көлденең шығып көрген емес.
Құнанбай айтқан қоныстың бәрі дерлік Бөкенші мен Борсақ руларының жылдағы қонысы еді. Араға алты күн салып осы айтылған екі рудың көші де өздерінің жылдағы әдетіне сай Шыңғысқа бармақ болады. Бірақ, өз қоныстарына жеткенде олар Құнанбайдың қалың жылқысын, орныққан ауылдарын көреді.
Сүйіндік пен Жексен артына жігіттерін ертіп Қарашоқыға келеді. Бұл көктемде Қодарды асып өлтірген жер еді. Жексеннің қыстауы осы маңда болатын. Көп кешікпей олардың алдынан Құнанбай да шығады. Оның жанында он шақты үлкен кісі ғана бар. Десе де сонау алыста осы жаққа қарайлап қалың топ жүр. Жөн сұрасқаннан кейін Құнанбай алдына келгендерге Шыңғыстың осы тұсындағы бар қыстауды ендігі Ырғызбай руы алатынын жеткізеді. Сүйіндік пен Жексенге ере келген жігіттер шулап, қозданайын дегенде Құнанбай Сүйіндікке қарап "Тоқтат аналарыңды!" деп айқайлайды. Сүйіндік "Қысқарт!" деп жұртты басады. Құнанбай Бөкенші мен Борсақ енді Жігітек пен Көкшенің арасына барып орнасын дейді. Бірнеше қоныстың атауын да айтады. Осы уақытта күнбатыс пен күншығыс жақтан бірнеше аттылар келіп, Сүйіндік тобына қосылады. Бәрі де "Қонысымыз бос емес, енді қайтпек керек?" деген сауалмен келіпті. Жағдай ушыға бастайды. Артынша Құнанбай тобына да жиырма шақты атты адам қосылады. Олар жай келмей, Құнанбайды жаңа қонысымен құттықтау үшін келіпті. Ішінде Торғай руының жуаны Құлыншақ пен Көтібақ руының беделдісі Байсал бар екен. Екеуін көргенде Сүйіндік қатты күйзелді. Олардың бұлай келуі — Құнанбайдікі дұрыс дегені, Борсақ пен Бөкеншіге қыр көрсетуі.
Мұны Сүйіндіктің артына ерген топтың бәрі сезді. Осы сәтте Жексен Қодарды еске алып "Ойбау-оу, көктемде ғана Қарашоқыда Борсақтың бір ерінің қаны төгілді емес пе?" деді. Жиындағылар мұндай сөзді күтпеп еді. Құнанбай бұл айтылғандарды өз пайдасына жаратпақ болып "Мен сол сұмырайды құртып, соның ізі-тозы бітсін деп бұл өңірді әдейі басқаның мекені етіп тұрмын" деп қалды. Осы маңда тұрған көпшілік Қодардың өлімінің себебін енді түсінгендей болды. Сол кезде Сүйіндік өзіне Бөжей айтқан "Бұл шылбыр Қодардың ғана мойнына түскен жоқ. Бөкенші, Борсақ, сенің мойныңа түскен шылбыр" деген сөзін есіне түсірді. Жексен болса өзін кіналап, "Қарабет басым! Бауырым, Қодар..." деп жылап, Қодар қыстауына қарай шауып кетті. Осыны көрген Бөкенші мен Борсақ тобы бәрі шетінен жылап, дауыс шығарып, "Ойбай, бауырым" деп Жексеннің артынан шапты.
Бұл уақытта Құтжан, Қодар мен Қамқа бейітінің басында Жәмпейіс пен Әйтімбет және басқа бірнеше қойшы құран оқып отырған еді. Жаңағы топ шауып келіп аттарынан түсе бастағанда олар қатты таңғалды. Себебі Қодарды өлтіргенде бұлардың ешқайсысы араша болмай, тіпті көздеріне жас алмай, кейін жерлеу рәсіміне қатыспай қойған. Енді міне бастарына іс түскенде, мәселенің анық-қанығын түсінгенде келіп тұр. Бұл жайт Жәмпейістің жүрегін жылытқан жоқ. Ол Жексенді кеудеден қойып қап: "Өй, көзің ақсын, көзің аққыр өңшең" деді. Аз уақытта қабірдің басына еркектер ғана емес, барлық көштердің жас-кәрісі де үйілді. Қалың ел болып, зар еңіреп, улап-шулады.
Бөкенші, Борсақ Шыңғыстан қайта серпіліп көшеді. Басқа жұрт қыс қамына дайындалып жатқанда, бұлар босқан ел тәрізденеді. Құнанбай жорға Жұмабайды Сүйіндік, Сүгір, Жексендерге жіберіп, оларға бірнеше жайлы жер беретінін айтады. Үшеуінің есебі түгел болған соң, олар Құнанбай берген жерлерді алмақ болып, көшке дайындалады. Бірақ бұлардан бөлек Бөкенші мен Борсақта қара-шаруа көп еді. Алып денелі Дәркембай есімді кедей солардың басын қосып әлгі үшеуін ешқайда жібермей қояды. "Көшсек те, қалсақ та - бірге әрекет етеміз! Жігітек руынан барып ақыл сұраймыз" дейді. Әлгілер көптің сөзіне көнгеннен басқа ешнәрсе істей алмайды.
Бөкенші мен Борсақ адамдары Жігітек руының басшысы Бөжейдің қыстауына келеді. Олар кеңесе отырып Құнанбайға "мынауың зорлық" дегенді айтып көруді ұйғарады. Сәлемдемені Түсіп жеткізсін деп шешеді.
Түсіп жиындағы әңгімені Құнанбайға барып айтады. Бірақ Құнанбай Жігітек руының бұл іске араласуға құқы жоқ, алдымен Керей мен Уақ, Сыбан руларының малын ұрлап жүрген қарақшыларын тисын, сосын сөйлесін дейді. Егер араласса, демек Жігітек менімен жауласқысы келіп жүр деп түсінемін деп кесіп айтады.
Ертесінде Майбасардың Қамысбай мен Жұмағұл есімді атшабарлары Жігітек руының адамы Үркімбайдың үйіне келеді. Олар осы үйде отырған Қараша, Қаумен, Үркімбайлардың ауылдарында сияз, яғни жиналыс болатынын, сол жиналысқа Керей, Уақтың даугерлері келетінін, үй тігіп, мал сою керектігін жеткізеді. Бұйрықты Құнанбай мен Майбасар айтқанын да ескертеді. Көп әңгімелеспей, Қараша осы сиязға байланысты Байдалы деген Жігітектің беделді адамымен ақылдасып келуге кетеді. Қамысбай мен Жұмағұл Үркімбайдың үйінде қалады. Байдалы "екі иттің бауыр сыртынан дүрені соғып, Майбасарға қып-қызыл жоса қып қайтар" дейді. Қараша, Қаумен, Үркімбайлар осы сөзді тыңдап, Майбасардың атшабарларын ұстап, дүре соғып, қуып жібереді. Бұған Құнанбай қатты ашуланады да, өз үйіне келген адамды сабатқан Үркімбайды байлап әкелуді тапсырады. Он жігіт аттарына мініп, солай шабады. Сөйтіп, Үркімбайды ұстап, Құнанбайға апара жатқанда, өзен бойында оларды Қараша бастаған Жігітектің қалың тобы күтіп алады. Екі жақ айқаса кетеді. Құнанбай жігіттері аз болғандықтан, қашуға тура келеді. Жігітектер Үркімбайды арашалап, жауды қуып жібереді.
Осының ертесінде күн райы өзгеше бұзылады. Шыңғыстан аса соғатын қатты жел тұрады. Ауылдар киіз үйлерін жығып, қораларына көше бастайды. Құнанбай он шақты жігітті іріктеп, бастығын Майбасар етіп, Қызылшоқыдағы Бөкенші ауылын күштеп болсын Талшоқы мен Қарауылға көшіруді тапсырады. Олар тапсырманы бұлжытпай орындайды. Бөкеншінің басшылары Сүйіндік пен Сүгір де осындай сылтау күтіп отыр екен, бұйрық айтылған сәтте көше кетеді. Басқа Бөкенші амал жоқ солардың артынан ереді.
Артынша осы уақытқа дейін бір арада жиналып қоныстанған Құнанбайдың өз ауылдары да қыстау қыстауына көше бастайды.
Ауылдарды көшіріп болғаннан кейінгі қарбаласты пайдаланып Құнанбай тағы жоспар құрды. Жоспарға сай ол бүкіл Ырғызбай, Торғай, Топай, Әнет, Жуантаяқ, Сақ-Тоғалақ руларының жігіттерін тегіс Қарашоқыға жинады. Қалың топқа өз жігіттерін ертіп Көтібақ Байсал да қосылды. Құнанбай оған: "Менімен болсаң, кезінде есесі дұрыстап тимеген Көтібаққа Жігітектен жер әперіп ырзалаймын" деген. Байсал ол сөзге көнгендей болған, бірақ әлі де ішінде күдігі басым еді.
Шаңқай түс кезінде Құнанбай бастаған қалың топ Тоқпамбетке, яғни Жігітектің рубасы Бөжейдің ауылына қарай аттанды. Бірнеше күннен бері болып жатқан оқиғалардан бөлек, Құнанбай мен Бөжей бұрыннан қас еді. Қалың Тобықтының ішінде Құнанбаймен тіресіп жүрген осы Бөжей ғана болса керек. Тоқпамбетке келсе, ол жақта да нөпір көп екен. Бірақ бәрі жаяу. Жауды күтсе де, дәл бұлай аяқ асты келіп қалады деп ойламағаны білініп тұр. Әдетте "Тұрысатын жерін айтсын" деп ап, содан кейін шайқасатын еді. Құнанбай олай істемеді. Шұғыл келді де қарсы топ аттарына мініп үлгермей жатып жігіттеріне "Шабыңдар!" деді.
Бөжейдің жанынан табылған Шыңғыс ішіндегі Жігітектің аз бөлігі ғана. Басқасы хабарсыз қалған, жетіп үлгермеген. Ал, Бөкеншіден мұнда тек он шақты шаруа жүр. Оларды бастап келген Дәркембай. Құнанбай ауылына жиналып жатқан лек-лек аттыларды көріп, Бөжейге соны айта келген де осы Дәркембай еді.
Ырғызбай қолы Бөжейді қорғамақ болған топты оңай жеңіп кетті. Атқа мініп үлгергендерін санмен алды. Алайда шайқас мұнымен бітпеді. Қораға жақын тұрған Жігітектер Бөжейді алып қора ішіне кіріп, өліспей беріспейміз деді. Осы сәтте қатты ашуланған Дәркембай қайдан тапқанын, мылтық алып Құнанбайды атпақ болады. Бірақ Бөжей "Атпа, тарт былай! Аруақ бары рас болса, бұдан келген керді көрермін" деп, оны тоқтатады. Артынша саны көп Ырғызбай ішке баса-көктеп кіріп, бәрін сыртқа алып шығады. Майбасар, Қамысбай мен Жұмағұл Құнанбайдың бұйрығы бойынша Бөжейге дүре салмақ болады. Бірақ, осы сәтте Ырғызбай қолымен бірге келген Көтібақ Пұшарбай өз денесімен Бөжейді жауып, араша сұрайды. Ол Бөжейдің құрдасы әрі досы еді. Құнанбай бұған қатты ашуланып, Пұшарбайдың өзіне де дүре соғуды тапсырады. Осы сәтте Құнанбайдың жанында тұрған Байсал "Боқты соғарсың!" деп саңқ етіп, Майбасарды атымен қағып, Пұшарбайды қамшыдан арашалап алады. Сөйтіп "Көтібақ! Ер соңымнан Көтібақ!" деп бар Көтібақты екшеп, Ырғызбайдан бөлініп, Жігітек жаққа өтіп кетеді. Майбасарлар Бөжейді ұра алмай, босатып жібереді.
Жағдай күрт өзгереді, екі жақтың күші теңеседі. Бірақ ұрыс осымен тоқтайды. Есін жиған Бөжей Құнанбайға қарап "Әй, Құнанбай, мен сені оқтан аяп ем жаңа, сен мені отқа салдың ба? Осыныңды ұмытпа!" дейді. Құнанбай өз тобын түгендегеннен кейін Қарашоқыға қарай қайтады. "Қат-қабатта" деп аталатын екінші тарау осылай аяқталады.
Жігітектің Бөжейден кейінгі басты адамы кім?
Сүйіндік
Оспан
Түсіп
Барлас
Сүйіндіктің үлкен баласы кім?
Асылбек
Оспан
Смағұл
Әбдірахман
Құлыншақтың бес ұлын ел қалай атаған?
Бес батыр
Бес жауынгер
Бес найзагер
Бес қасқа
Қодарды келінімен асып өлтірген жер
Қарашоқы
Қызылшоқы
Қыдыр
Көлқайнар
Құдайберді Құнанбайдың кімнен туған баласы?
Ұлжан
Айғыз
Күңке
Еркежан
