นิยมเติมนมลงไปในชา

นิยมดื่มแบบร้อน

นิยมดื่มกับขนม เช่น สโคน หรือ มาการอง

นิยมเติมเกลือลงไปในชา

ลิ้นของคนทิเบต รับรสเค็มได้ดีกว่ารสหวาน

คนทิเบตเชื่อว่า น้ำตาลคือยาพิษ และไม่ดีต่อสุขภาพ

น้ำตาลเป็นวัตถุดิบหายากในทิเบต

พื้นที่ที่ชาวทิเบตอาศัยอยู่ เป็นที่ราบสูง มีน้ำกร่อยตามธรรมชาติ เมื่อชงชาจึงมีรสเค็ม

เนยจามรี

นมแพะ

นมวัว

เนยจากถั่วเหลือง

นิยมเติมนมวัว ลงไปในชา

นิยมเติมข้าวคั่วป่น ลงไปในชา

นิยมเติมเกลือ ลงไปในชา

นิยมเติมใบสาระแหน่ (มินต์) ลงไปในชา

นิยมเติมเกลือลงไปในชา

นิยมเติมนมลงไปในชา

นิยมเติมข้าวคั่วป่น ลงไปในชา

นิยมดื่มชาแบบชาเย็น

ชาเขียว

ชาขาว

ชาอู่หลง

ชาดำ

นิยมเสิร์ฟชาในแก้วรูปทรงดอกทิวลิป (ince belli)

นิยมเสิร์ฟชาดำรสเข้ม แล้วปรุงให้หวานจัด ๆ โดยน้ำตาล (เสิร์ฟคู่กับน้ำตาล)

นิยมขยี้ใบสาระแหน่ ลงในถ้วยชา และเสิร์ฟแบบร้อน

ไม่นิยมเติมนมลงไปในชา

ชาเขียว

ชาขาว

ชาอู่หลง

ชาดำ

การเติมข้าวคั่วลงไปในชา

การเติมเครื่องเทศลงไปในชา

การเติมใบสาระแหน่ ลงไปในชา

การเติมไข่มุก ที่ทำจากแป้งมันสำปะหลังลงไปในชา

นิยมดื่มชา โดยเติมนมลงไปในชา และดื่มแบบชาเย็น

นิยมใส่ไข่มุก ซึ่งทำจากแป้งปั้นเป็นก้อนกลมๆ ลงไปในชา

นิยมดื่มชาดำเป็นหลัก

นิยมเติมเครื่องเทศลงไปในชา

แป้งมันสำปะหลัง

แป้งข้าวโพด

แป้งสาลี

แป้งข้าวเหนียว

ชาขาว

ชาเขียว

ชาดำ

ชาอู่หลง

เป็นชานมรสเข้มข้น นิยมดื่มแบบร้อน

นิยมอบกลิ่นและใส่สีผสมอาหาร (สีส้ม) เพื่อความสวยงามน่าดื่ม

นิยมใส่ไข่มุก หรือ เจลลี่ ลงไปเพื่อให้อิ่มได้นาน

นิยมใส่น้ำผึ้ง แทนการใส่น้ำตาล

นิยมอบกลิ่นชาให้หอมขึ้นโดยใช้น้ำมันผิวมะกรูด

นิยมใส่สีผสมอาหารโทนสีส้ม ลงไปในชา

นิยมใช้ครีมเทียม แทนการใส่นมจริง ๆ ลงไปในชา

นิยมดื่มชานมแบบร้อนเป็นหลัก

บริษัทไชยวาลา

บริษัทชาตรามือ

บริษัทชาพะยอม

บริษัทชาตราสามม้า

เก็นไมฉะ

หงฉา

มาซาล่า ไจย

บับเบิ้ล ที

มักใช้ชาเขียว ในชาการชงชานม

นิยมใส่เครื่องเทศลงไปในชา

นิยมเติมดื่มชานมแบบร้อนเป็นหลัก

เครื่องเทศที่ใส่ลงไป คือ ผงมาซาล่า

คามิเลีย ไซเนนซิส

เยอบะ มาเต

เรด เบอรี่

รอยบอส

ไม่มีคาเฟอีน

ไม่สามารถชงดื่มแบบชานมได้

มีคาเฟอีนสูง เทียบเท่ากาแฟ

นิยมเสิร์ฟในแก้วรูปทรงดอกทิวลิป ซึ่งเป็นแก้วพื้นเมืองของชนพื้นถิ่น