نبي سڳور جي زندگي ۾ اهم واقعا: ولادت، نبوت جو اعلان، هجرت، بدر جي جنگ، احد جي جنگ، فتح مڪي، آخري خطبو.

نبي سڳور جي زندگي ۾ علم جي حصول

نبي سڳور جي زندگي ۾ جنگ بدر جي شروعات

نبي سڳور جي زندگي ۾ زنا جي واقعا

انسانيت، محبت، ۽ انصاف

تنقيد، تڪبر، ۽ غفلت

نفرت، ظلم، ۽ بدعنواني

خودغرضي، حسد، ۽ بغاوت

صداقت، امانت، رحم، عفو، انصاف، صبر

تڪبر

بغض

خودپسندي

انصاف جو مقام نبي سڳور جي تعليمات ۾ گهٽ آهي.

انصاف نبي سڳور جي تعليمات ۾ اهميت نٿو رکي.

انصاف جو مقام نبي سڳور جي تعليمات ۾ انتهائي بلند آهي.

انصاف جو مقام نبي سڳور جي تعليمات ۾ صرف هڪ تجويز آهي.

نبي سڳور جو صبر جنگ بدر ۾.

نبي سڳور جو صبر مڪي ۾ تجارت دوران.

نبي سڳور جو صبر هجرت دوران.

نبي سڳور جو صبر مڪي ۾ ظلم برداشت ڪرڻ دوران.

محبت نبي سڳور جي تعليمات ۾ ثانوي اهميت رکي ٿي.

محبت نبي سڳور جي تعليمات ۾ بنيادي اهميت رکي ٿي.

محبت نبي سڳور جي تعليمات ۾ غير ضروري آهي.

محبت نبي سڳور جي تعليمات ۾ صرف هڪ ثقافتي عنصر آهي.

سچائي نبي سڳور جي اخلاق ۾ هڪ اهم مقام رکي ٿي.

سچائي نبي سڳور جي اخلاق ۾ غير اهم آهي.

سچائي نبي سڳور جي اخلاق ۾ ثانوي مقام رکي ٿي.

سچائي نبي سڳور جي اخلاق ۾ اهميت نٿي رکي.

دوستي صرف وقت گذارڻ جو وسيلو آهي.

دوستي ۾ صرف خوشي شامل آهي.

دوستي انسان جي زندگي ۾ اهميت نٿو رکي.

دوستي انسان جي سماجي زندگي جو اهم حصو آهي، جيڪو محبت، مدد ۽ تعاون کي فروغ ڏئي ٿو.

رحم دلي نبي سڳور جي اخلاق ۾ موجود ناهي.

رحم دلي نبي سڳور جي اخلاق ۾ صرف هڪ ضمني خاصيت آهي.

رحم دلي نبي سڳور جي اخلاق ۾ هڪ اهم مقام رکي ٿو.

رحم دلي نبي سڳور جي اخلاق ۾ غير اهم آهي.

سڀ انسان برابر آهن.

صرف عورتون برابر آهن.

صرف مرد برابر آهن.

سڀ انسان مختلف آهن.

صبر، دعا، ۽ الله تي ڀروسو

غصو، نااميدي، ۽ الله کي وسارڻ

مشڪل وقتن ۾ فرار ٿيڻ

فقط دعا ڪرڻ، باقي ڪجهه نه ڪرڻ

مستقبل

انهن مان ڪو به نه

حال

ماضي

انهن مان ڪوبه نه

ظرف زمان

ظرف مڪان

ظرف تميز

اسم ذات

اسم صفات

اسم عام

اسم خاص

ست

پنج

چار

ڇھه

مستقبل

انهن مان ڪو به نه

حال

ماضي

ضميراشارو

ضميرحاضر

ضميرمتڪلم

ضميرغائب

فرق

لباس

ان ۾ سے

خالص

معمولي

پوشاك

چالاک

راحت

چالاک

فرق

محبت

آسائش

مفرد اسم

عام اسم

جمع اسم

خاص اسم

فعل اسم

عام اسم

خاص اسم

صفت اسم

مخصوص اسم

خاص اسم

عام اسم

شخصي اسم

مخصوص اسم

نصف خاص اسم

خاص اسم

عام اسم

درست

صحیح

غلط

سچو

نيرو

سُفيد

زرد

ڪارو

خشک

تپش

گرم

سرد

چمڪدار

چمڪ

مدھم

چمکدار

اداس

خوشحال

خوشگوار

خوشبو

بد

خوبصورت

عمده

سٺو

موسم، خوشبو، آواز

مواد، وزن، لمبائي

تاريخ، ثقافت، موسيقي

رنگ، سائيز، شڪل

صفت کي اسم يا فعل جي اڳيان رکڻ سان جملن ۾ استعمال ڪيو ويندو آهي.

صفت کي جملن ۾ استعمال نه ڪيو ويندو آهي.

صفت کي صرف اسم جي پويان رکڻ سان استعمال ڪيو ويندو آهي.

صفت کي جملن ۾ صرف فعل جي پويان رکڻ سان استعمال ڪيو ويندو آهي.

مقدار

رنگ، سائيز، شڪل، مواد

وزن

گھڻائي

خاصيت يا وصف

مفھوم يا تصور

نظام يا طريقي

جوهر يا مواد

فعل حال مستقبل ۾ ٿيندڙ عمل کي بيان ڪري ٿو.

فعل حال صرف نفي عمل کي بيان ڪري ٿو.

فعل حال موجوده وقت ۾ ٿيندڙ عمل کي بيان ڪري ٿو.

فعل حال ماضي وقت ۾ ٿيندڙ عمل کي بيان ڪري ٿو.

فعل حال جا خاصيتون: موجودگي، وقت، حالتن جي وضاحت.

فعل حال جا خاصيتون: ماضي، مستقبل، غير موجودگي.

فعل حال جا خاصيتون: صرف وقت، جڳھ، حالتن جي وضاحت.

فعل حال جا خاصيتون: صرف فعل، نون، صفت.

فعل حال جا استعمال صرف لکڻ ۾ ٿيندا آهن.

فعل حال جا استعمال ماضي حالتن ۾ ٿيندا آهن.

فعل حال جا استعمال موجوده حالتن ۾ ٿيندا آهن.

فعل حال جا استعمال مستقبل حالتن ۾ ٿيندا آهن.

فعل جا قسم: سچو، جھوٽو، نيڪ

فعل جا قسم: ماضي، مستقبل، حال

فعل جا قسم: اڪيلو، گڏيل، متضاد

فعل جا قسم: متعدي، غير متعدي، لازم

فعل جا قسم کي صرف سوالن ۾ استعمال ڪرڻ.

فعل حال جا قسم ۽ فعل جا قسم کي صحيح جملن ۾ استعمال ڪرڻ.

فعل حال جا قسم کي صرف نون ۾ استعمال ڪرڻ.

فعل حال جا قسم کي صرف لکڻ ۾ استعمال ڪرڻ.

فعل ماضي جا قسم: مثبت، منفي، مشروط

فعل ماضي جا قسم: موجود، غير موجود، سوال

فعل ماضي جا قسم: مثبت، منفي، سوال.

فعل ماضي جا قسم: سچ، جھوٽ، سوال

فعل ماضي صرف هڪ جملو ۾ استعمال ٿيندو آهي.

فعل ماضي مختلف جملن ۾ مختلف معنيٰ رکي سگهي ٿو.

فعل ماضي صرف سوالن ۾ استعمال ٿيندو آهي.

فعل ماضي صرف هڪ خاص موضوع تي استعمال ٿيندو آهي.

فعل ماضي کي سمجهڻ لاءِ صرف مثالن جي ضرورت آهي.

فعل ماضي کي سمجهڻ لاءِ ان جي استعمال جي قاعدن کي ڄاڻڻ ضروري آهي.

فعل ماضي کي سمجهڻ لاءِ صرف لکڻ جي ضرورت آهي.

فعل ماضي کي سمجهڻ لاءِ صرف پڙهڻ جي ضرورت آهي.

فعل ماضي کي صرف سوالن ۾ استعمال ڪرڻ گهرجي.

فعل ماضي کي صحيح طريقي سان استعمال ڪرڻ لاءِ قاعدا ڄاڻڻ ضروري آهي.

فعل ماضي کي صرف لکڻ ۾ استعمال ڪرڻ گهرجي.

فعل ماضي کي صرف موجوده حالتن ۾ استعمال ڪرڻ گهرجي.

فعل، فاعل، مفعول، ۽ جملو جو وقت.

فعل، فاعل، ۽ جملو جو موضوع.

فعل، فاعل، مفعول، ۽ جملو جو ترتيب.

فعل، فاعل، ۽ جملو جو مقصد.

پڙهڻ، لکڻ، ٻڌڻ

چلڻ، کائڻ، سمهڻ

ڏسڻ، سکڻ، ڳالهائڻ

سکڻ، سمجهڻ، محسوس ڪرڻ

فعل ماضي جا استعمال جا قاعدا صرف لکڻ ۾ استعمال ٿين ٿا.

فعل ماضي جا استعمال جا قاعدا ماضي جي صورت ۾ فعل کي صحيح طريقي سان استعمال ڪرڻ شامل آهن.

فعل ماضي جا استعمال جا قاعدا صرف نون فعلن تي لاڳو ٿين ٿا.

فعل ماضي جا استعمال جا قاعدا مستقبل جي صورت ۾ فعل کي استعمال ڪرڻ شامل آهن.

صحيح، معتل، ناقص

معتل، ناقص، اسم فاعل

مضارع، اسم، فعل امر

ماضي، مستقبل، حال

فعل ماضي جا قسم: صحيح، مشروط، غير صحيح.

فعل ماضي جا قسم: صحيح، غلط، مشروط.

فعل ماضي جا قسم: صحيح، غلط، مستقل.

فعل ماضي جا قسم: صحيح، غلط، متبادل.

هو سمجهي ويو، مون پڙهڻ شروع ڪيو.

هو چاهي ٿو، مون کائڻ بند ڪيو.

هو کھیلا، مون سٺو محسوس ڪيو.

هو پڙهيو، مون کائڻ شروع ڪيو.