Kompensuje zmiany natężenia światła źródłowego

Pozwala na równoczesne badanie dwóch próbek

Eliminuje wpływ fluorescencji próbki

Wymaga kalibracji tylko dla jednej długości fali

Fluorescencja związków

Monochromatyczność światła padającego

Addytywność absorpcji

Dyfrakcja światła przez pryzmat

Aby zminimalizować wpływ zanieczyszczeń próbki

Aby wyeliminować wpływ fluorescencji

Ponieważ pasmo to jest najmniej zależne od zmian pH

Ponieważ pasmo to najlepiej odzwierciedla stężenie substancji

Aby skompensować nieliniowość elementów optycznych

Aby wyeliminować rozpraszanie światła w kuwecie

Aby uwzględnić wpływ długości fali na absorbancję

Aby zwiększyć czułość detektora

Aby uwzględnić absorpcję światła przez rozpuszczalnik

Aby skompensować wpływ temperatury na wynik

Aby uniknąć odchylenia od prawa Lamberta-Beera

Aby zminimalizować wpływ długości fali

Ze względu na straty energii w wyniku przekształceń wewnętrznych

Z powodu interferencji promieniowania

W wyniku absorpcji światła przez rozpuszczalnik

Ze względu na wyższy poziom fluorescencji stanów tripletowych

Związki o dużej liczbie wiązań sprzężonych

Związki o wysokiej polarności

Związki zawierające grupy elektronoakceptorowe

Związki o strukturze alifatycznej

Wzrost temperatury powoduje wygaszanie fluorescencji przez tlen

Zwiększa się prędkość procesów bezpromienistych

Zmniejsza się energia promieniowania wzbudzającego

Powstaje więcej stanów tripletowych

Aby zmaksymalizować intensywność fluorescencji

Aby precyzyjnie dobrać długości fali wzbudzenia i emisji

Aby zwiększyć selektywność wobec mieszanin związków

Aby wyeliminować zjawiska dyfrakcji w próbce

Fluorymetry wykorzystują filtry zamiast siatek dyfrakcyjnych

Fluorymetry mierzą tylko widmo emisji

Spektrofluorymetry mają mniejszą czułość pomiaru

Fluorymetry pracują wyłącznie w zakresie widzialnym

Halogeny zmniejszają sprzężenie wiązań

Halogeny powodują przejścia międzysystemowe

Halogeny absorbują promieniowanie wzbudzające

Halogeny stabilizują stany wzbudzone

Pomiar światła rozproszonego pod kątem eliminuje wpływ absorbancji

Fluorescencja próbki jest mniej istotna w nefelometrii

Intensywność światła rozproszonego jest bardziej zależna od stężenia

Nefelometria kompensuje zmienność źródła światła

Wzajemne oddziaływanie cząstek

Wygaszanie fluorescencji przez światło rozproszone

Interferencja światła padającego i rozproszonego

Dyfrakcja światła w próbce

Rozpraszanie jest bardziej efektywne dla dużych cząstek

Intensywność rozpraszania silnie zależy od rozmiaru cząstek

Światło krótszej fali jest lepiej rozpraszane przez małe cząstki

Rozpraszanie jest niezależne od długości fali

Aby wyeliminować efekt fluorescencji próbki

Aby zapewnić spójność długości fali rozproszonego światła

Aby zredukować wpływ tła rozpuszczalnika

Aby uzyskać większe natężenie światła rozproszonego

Aby obliczyć turbidancję na podstawie pochłonięcia i rozproszenia

Aby uwzględnić interferencję światła padającego

Aby wykluczyć wpływ absorbancji rozpuszczalnika

Aby zredukować odchylenia spowodowane dyfrakcją

Jednorodność wielkości cząstek

Temperatura i pH roztworu

Stężenie stabilizatora

Wszystkie powyższe

Aby zminimalizować wpływ rozpraszania światła w próbce

Aby zapewnić największą czułość pomiaru

Aby wyeliminować fluorescencję próbki

Aby zmniejszyć rozbieżności wyników przy zmianie źródła światła

Barwa próbki wskazuje długość fali, przy której związek najmniej absorbuje światło

Barwa próbki wskazuje zakres fal światła przepuszczanych przez związek

Barwa próbki jest związana z długością fali odpowiadającą maksimum absorpcji światła komplementarnego

Barwa próbki jest związana z długością fali światła, które związek emitowałby przy fluorescencji

Barwne roztwory pochłaniają promieniowanie widzialne, co umożliwia dokładniejsze pomiary

Bezbarwne roztwory wymagają dłuższego czasu kalibracji urządzenia

Barwne roztwory eliminują konieczność stosowania monochromatora

Bezbarwne roztwory rozpraszają światło, co zakłóca pomiar

Próbka pochłania bardzo mało światła, co oznacza niskie stężenie substancji barwnej

Próbka pochłania dużą ilość światła, co oznacza wysokie stężenie substancji barwnej

Próbka pochłania światło wyłącznie w zakresie UV

Próbka jest przezroczysta tylko dla światła o długości fali poniżej 200 nm

Wysokie wartości ε wskazują na dużą zdolność pochłaniania światła przez barwnik

Intensywna barwa zwiększa współczynnik załamania światła próbki

Wysokie wartości ε eliminują wpływ rozpuszczalnika na absorbancję

Barwniki te pochłaniają światło we wszystkich zakresach widzialnych

Światło monochromatyczne pozwala na pomiar absorpcji przy jednej wybranej długości fali

Światło monochromatyczne eliminuje wpływ fluorescencji na wynik

Światło białe jest bardziej podatne na rozpraszanie w kuwecie

Światło białe zbyt silnie odbija się od ścian kuwety

Agregacja cząsteczek barwnika w wyższych stężeniach

Rozpraszanie światła na granicy faz próbki

Niewystarczające oczyszczenie kuwet przed pomiarem

Wszystkie powyższe

Zawyża odczyty absorbancji, ponieważ część światła jest emitowana

Zaniża odczyty absorbancji, ponieważ fluorescencja pochłania więcej światła

Nie wpływa na wynik pomiaru

Powoduje przesunięcie pasma absorpcji w kierunku fal krótszych

Aby zapewnić proporcjonalność między absorbancją a stężeniem substancji

Aby zwiększyć czułość spektrofotometru

Aby wyeliminować rozpraszanie światła w kuwecie

Aby umożliwić pomiary substancji bezbarwnych