ในอากาศ

ในทะเล

ในดินหรือใต้พื้นดิน

ในบ้าน

ภรรยาของคนขี้เหนียว

คนงานของคนขี้เหนียว

ลูกของคนขี้เหนียว

เพื่อนของคนขี้เหนียว

รู้สึกเฉยๆ

รู้สึกเศร้าโศก

รู้สึกตื่นเต้น

รู้สึกดีใจ

นำเงินไปไว้ในหลุม

นำก้อนหินไปไว้ในหลุม

นำเพชรไปไว้ในหลุม

นำพลอยไปไว้ในหลุม

มีค่าเป็นสินทรัพย์ที่มั่นคงและสามารถเก็บรักษาความมั่งคั่งได้

มีค่าเป็นของสะสมที่ไม่มีประโยชน์

มีค่าแค่ในตลาดหุ้น

ไม่มีค่าเพราะเป็นเพียงโลหะ

เพราะคนขี้เหนียวไม่เชื่อในทองคำ

เพราะทองคำไม่มีค่าในสังคม

เพราะทองคำถูกเก็บไว้ในธนาคาร

เพราะคนขี้เหนียวไม่ใช้จ่ายทองคำเพื่อความสุข

การไม่ได้ใช้ของที่มีก็เหมือนกับว่าไม่มีของสิ่งนั้น

ความรวยทำให้มีความสุข

ทองคำเป็นสิ่งสำคัญในชีวิต

การไม่ผิดศีลธรรมเป็นสิ่งที่ควรกระทำ

เจ้าลิงตัวหนึ่ง อาศัยอยู่ริมลำธาร มันเก็บลูกไม้แถบนั้นกินเป็นอาหารอยู่เป็นประจำ จนวันหนึ่งลูกไม้ที่มีใกล้หมวดลง จึงวางแผนจะจะข้ามแม่น้ำไปหากินฝั่งตรงข้ามดูบ้าง แต่ลิงว่ายน้ำไม่เป็นจึงนั่งคิดหาวิธีข้ามแม่น้ำอยู่นาน จนพบกับเต่าตัวหนึ่งว่ายน้ำผ่านมา ลิงจึงออกอุบายด้วยการออกปากชมเจ้าเต่าตัวโตว่า

“ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นใครว่ายน้ำเร็วเท่าเจ้ามาก่อนเลย”  เจ้าเต่าจึงชวนลิงไปเที่ยวและให้ขี่หลัง ลิงก็ชี้ทางให้เต่าว่ายไปฝั่งตรงข้าม เมื่อถึงจุดหมายสมใจก็กระโดดลงทันที แล้วหันมาเยาะเย้ยเต่าว่า

“จริงๆ เจ้าหน่ะว่ายน้ำไม่เร็วสักนิด แถมช้าเหมือนคลาย ที่ข้าชมไปนั่นเพราะหวังจะให้เจ้าพาข้ามฝั่งมาต่างหาก” พร้อมกับหัวเราะเสียงดัง เจ้าเต่าได้ฟังก็ช้ำใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

หมาตัวหนึ่งคาบก้อนเนื้อวิ่งข้ามสะพานมา เมื่อถึงกลางสะพาน มันก้มหน้ามองลงไปในน้ำ เห็นหมาอีกตัวกำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่กว่า เจ้าหมาละโมบอยากได้เนื้อชิ้นใหญ่จึงอ้าปากเห่ากรรโชกหมายเเย่งเนื้อชิ้นนั้นมา แต่กลับกลายเป็นว่าเนื้อในปากตัวเองหล่นจ๋อมลงน้ำไป เจ้าหมาจึงได้เข้าใจว่า แท้จริงแล้วหมาที่คาบเนื้อชิ้นใหญ่นั้นก็คือเงาของตนนั่นเอง

คนขี้เหนียวตัดสินใจเปลี่ยนเงินที่มีอยู่ทั้งหมดเป็นทองคำ เขาขุดหลุมแล้วซ่อนทองของเขาไว้ในนั้น และเขาเดินไปดูทุกวันจนคนงานคนหนึ่งจับสังเกตได้และไปขุดหลุมแล้วขโมยทองคำไป คนขี้เหนียว เสียใจมาก เมื่อเพื่อนบ้านมาเห็นจึงแนะนำให้เขาหาหินมาวางแทนทองคำ

เสือดาวตัวหนึ่งภูมิใจในรูปร่างที่งดงามของตัวเอง จึงเดินอวดโฉมไปเรื่อยๆ วางท่าคุยโวโอ้อวด และดูหมิ่นเยาะเย้ยสัตว์ตัวอื่นๆ ว่าต่ำต้อยกว่าตัวเอง จนกระทั่งวันหนึ่ง หมาจิ้งจอกผู้ทันโลกได้เตือนสติเสือดาวว่า "รูปร่างเจ้าสง่างามก็จริง แต่ข้าว่าความงามในจิตใจต่างหากที่เป็นความงามที่แท้จริง"