“ขอบอกให้รู้เสียแต่ต้นมือว่า ถ้าผู้ใดไปเป็นหนี้มา

     จะไม่ยอมใช้หนี้ให้เลย  หรือถ้าเป็นการจำเป็นจะต้องใช้ 

     จะไม่ใช้เปล่าโดยไม่มีโทษแก่ตัวเลย พึงรู้ไว้เถิดว่าต้อง

     ใช้หนี้เมื่อใดก็จะต้องรับโทษเมื่อนั้นพร้อมกัน”

ข้อความนี้สอนในเรื่องใด

“จงรู้สึกตัวเป็นนิจเถิด” ถ้าใช้เป็นภาษาปัจจุบัน ควรใช้ว่า อย่างไร

พระบรมราโชวาทที่เรียนนี้นำไปใช้ได้ในโอกาสใด

เพราะเหตุใด รัชกาลที่ 5 จึงมีพระบรมราโชวาทตอนหนึ่งว่า “การซึ่งให้มีโอกาสและให้ทุนทรัพย์ ซึ่งจะได้เล่าเรียนวิชานี้ เป็นทรัพย์มรดกอันประเสริฐดีกว่าทรัพย์สินเงินทองอื่น ๆ”

“ถ้าจะถือว่าเกิดมาเป็นเจ้านายแล้วนิ่ง ๆ อยู่จนตลอดชีวิตก็เป็นสบาย ดังนั้นจะไม่ผิดอันใดกับ สัตว์ดิรัจฉานอย่างเลวนัก สัตว์ดิรัจฉานมันเกิดมากิน ๆ นอน ๆ แล้วก็ตาย” พระบรมราโชวาทตอนนี้สะท้อนให้เห็นแนวคิดตามข้อใดมากที่สุด

ข้อความต่อไปนี้ แสดงว่าผู้เล่ากล่าวต้องการสอนในเรื่องใด “จงรู้ไว้เถิดว่า ถ้าเมื่อได้ทำความผิดมาเมื่อใด จะได้รับโทษโดยทันที การมีพ่อเป็นพระเจ้าแผ่นดินนั้นจะไม่เป็นการช่วยเหลืออุดหนุนแก้ไขอันใดได้เลย”

“จงเป็นคนอ่อนน้อม ว่าง่ายสอนง่าย อย่าให้เป็นทิฐิมานะไปในทางที่ผิด

จงประพฤติตัว หันมาทางที่ชอบที่ถูกอยู่เสมอเป็นนิจ จงละเว้นเวลาที่ชั่วซึ่งรู้ได้เอง

แก่ตัวหรือมีผู้ตักเตือนแนะนำให้รู้แล้วอย่าให้ล่วงให้เป็นไปได้เลยเป็นอันขาด”

ข้อความนี้ตรงกับพุทธภาษิตข้อใด

"อย่าตื่นตัวเองว่าได้ไปร่ำเรียนภาษาฝรั่งแล้วลืมภาษาไทย" จากข้อความข้างต้น ผู้แต่งต้องการสอนในเรื่องใด

"เพราะวิชาความรู้ในหนังสือไทยที่มีผู้แต่งไว้นั้นเป็นแต่ของเก่า ๆ มีน้อย

เพราะมิได้สมาคมกับชาติอื่นช้านานเหมือนวิชาการในประเทศยุโรป..." ข้อความข้างต้นสะท้อนอะไรมากที่สุด