NEW
Font size
WorksheetsΟδύσσεια 26 Χ (στίχοι: 1 - 446)
Total questions: 30
Worksheet time: 15mins
Το "δοξάρι" και η "φαρέτρα" στον στίχο 3 είναι στοιχεία:
ιδεολογικού πολιτισμού
πνευματικού πολιτισμού
φυσικού πολιτισμού
υλικού πολιτισμού
Στη φράση "Αν ο Απόλλωνας μου δώσει τέτοια δόξα" (στίχοι 8-9) εκφράζεται η πεποίθηση των αρχαίων πως:
οι άνθρωποι καθορίζουν τη ζωή τους ανεξάρτητα από τους θεούς
οι θεοί επεμβαίνουν στη ζωή των ανθρώπων
μόνο η μοίρα καθορίζει τη ζωή των ανθρώπων
οι θεοί δεν παρεμβαίνουν στα ανθρώπινα
Στον στίχο 10 στη φράση "την πικρή σαΐτα" απαντάται το σχήμα λόγου της:
προσωποποίησης
μεταφοράς
παρομοίωσης
υπερβολής
Στη φράση "την ώρα που άπλωνε το χέρι του να πιάσει την ωραία κούπα" (στίχος 11) απαντάται:
παραγλωσσικό γνώρισμα του λόγου
αναχρονία
παρομοίωση
εξωγλωσσικό γνώρισμα του λόγου
Στη φράση "τότε στην αίθουσα οι μνηστήρες βοή μεγάλη σήκωσαν" (στίχος 23) απαντάται:
εξωγλωσσικό γνώρισμα του λόγου
κυριολεξία
παραγλωσσικό γνώρισμα του λόγου
επανάληψη
Στη φράση " Έτσι παράλογα μιλούσαν, γιατί φαντάστηκαν πως άθελά του ο Οδυσσέας τον σκότωσε - μωροί, που δεν κατάλαβαν πως πάνω στο κεφάλι τους κρεμόταν κιόλας σ' όλους η θηλιά του ολέθρου" (στίχοι 34 - 36) συναντάμε τον ακόλουθο αφηγηματικό τρόπο:
διάλογο
περιγραφή
μονόλογο
σχόλια του αφηγητή
Στη φράση "στο κεφάλι τους κρεμόταν κιόλας σ' όλους η θηλιά του ολέθρου" (στίχος 36) συναντάμε:
κυριολεξία
αναφορική λειτουργία του λόγου
μεταφορικό λόγο
δηλωτική χρήση των λέξεων
Στον στίχο 37 "ο πολυμήχανος" Οδυσσέας είναι:
σπάνιο επίθετο
επιρρηματικός προσδιορισμός
τυπικό επίθετο
υπερβολή
O Οδυσσέας εκδικείται τους μνηστήρες γιατί:
φόνευσαν τον Τηλέμαχο
συμμάχησαν με τους Τρώες
κατασπατάλησαν την περιουσία του
παντρεύτηκαν την Πηνελόπη
Σύμφωνα με το ηθικό σχήμα των αρχαίων Ελλήνων που επιβεβαιώνεται στη συμπεριφορά των μνηστήρων:
η ύβρη προκαλεί την αλαζονεία
η αλαζονεία προκαλεί την τιμωρία
η αλαζονεία προκαλεί την ύβρη και η ύβρη επιφέρει την τιμωρία των θεών
η τιμωρία των θεών είναι επακόλουθο της μοίρας των ανθρώπων
Ο πρώτος μνηστήρας που φόνευσε ο Οδυσσέας είναι ο:
Αμφίνομος
Ευρύμαχος
Ληώδης
Αντίνοος
Ο Ευρύμαχος για να γλυτώσει τη ζωή του απολογούμενος ζητά συμβιβασμό και ενοχοποιεί τον:
Μέδοντα
Αμφίνομο
Αντίνοο
Φήμιο
Οι μνηστήρες:
αντιλήφθηκαν αμέσως πως είχαν μπροστά τους τον Οδυσσέα
αρχικά νόμιζαν πως εσκεμμένα ο "ξένος" (Οδυσσέας) σκότωσε τον Αντίνοο
αρχικά φαντάστηκαν πως άθελά του ο "ξένος" (Οδυσσέας) σκότωσε τον Αντίνοο
επιτέθηκαν με τα όπλα τους στον "ξένο" (Οδυσσέα) μόλις εκείνος σκότωσε τον Αντίνοο
Ο Ευρύμαχος στην προσπάθειά του να γλιτώσει τη ζωή του:
υπόσχεται πως αυτός και οι μνηστήρες θα αποχωρήσουν από το παλάτι του
υπόσχεται πως αυτός και οι μνηστήρες δεν θα διεκδικήσουν τον θρόνο
υπόσχεται πως αυτός και οι μνηστήρες δεν θα ενοχλήσουν ξανά την Πηνελόπη
υπόσχεται πως αυτός και οι μνηστήρες θα επιστρέψουν όλα όσα ξόδεψαν από την περιουσία του Οδυσσέα και ακόμη παραπάνω
Ο Οδυσσέας αρνείται κάθε συμβιβασμό με τους μνηστήρες προχωρώντας στη μνηστηροφονία, σύμφωνα με το ηθικό δίκαιο των αρχαίων:
της ανταπόδοσης - αντεκδίκησης
της συγχώρεσης
του έντιμου συμβιβασμού
της υποχώρησης
Η φράση "με λόγια που πετούσαν σαν πουλιά" (στίχος 330) είναι:
ασύνδετο σχήμα
κυριολεκτικός λόγος
τυπική έκφραση - μοτίβο
εξωγλωσσικό γνώρισμα του λόγου
Ο μάντης Ληώδης για να γλυτώσει τη ζωή του:
επικαλείται τον Δία για την αθωότητά του
υπόσχεται πίστη στον Οδυσσέα
προσπέφτει ικέτης στα γόνατα του Οδυσσέα
αποδέχεται ότι συνεργάστηκε με τους μνηστήρες
Ο Οδυσσέας χαρίζει τη ζωή στον:
μάντη Ληώδη
στον μνηστήρα Αντίνοο
στον μνηστήρα Αμφίνομο
στον κήρυκα Μέδοντα
Στους στίχους 410 - 416 συναντάμε:
προσωποποίηση
αναφορική λειτουργία του λόγου
πλατιά - ομηρική - επική παρομοίωση
ασύνδετο σχήμα
Η φράση "όμοιοι με ψάρια κι οι μνηστήρες, χύμα κι αυτοί ένας πάνω στον άλλο σωριασμένοι" (στίχοι 415 - 416) είναι:
το αναφορικό μέρος της πλατιάς παρομοίωσης
μεταφορά
το δεικτικό μέρος της πλατιάς παρομοίωσης
προσωποποίηση
Ο Οδυσσέας απέναντι στο κατόρθωμά του (στίχοι 439 - 444) :
καυχιέται
στεναχωριέται
μετανιώνει
δείχνει συγκρατημένη ικανοποίηση
Ο Τηλέμαχος υπερασπίζεται και σώζει τη ζωή:
του Φήμιου
του Ληώδη
του Μέδοντα
του Φήμιου και του Μέδοντα
Η Ευρύκλεια είναι:
άπιστη δούλη
πιστή δούλη του Οδυσσέα και παραμάνα του
μητέρα του Οδυσσέα
θεά
Αμέσως μετά τη μνηστηροφονία και την τιμωρία των άπιστων δούλων ακολουθεί:
συμπόσιο στο παλάτι
γιορτή
ο εξαγνισμός του παλατιού από τους φόνους
θυσία
Ο ρόλος του κήρυκα Μέδοντα έτσι όπως εμφανίζεται και ικετεύει τον Τηλέμαχο είναι:
τραγικός
κωμικός
σοβαρός
πολεμικός
Ο φημισμένος αοιδός Φήμιος αντιμετωπίζεται από τον ποιητή:
περιφρονητικά
απαξιωτικά
κριτικά
τιμητικά
Ο Φήμιος για να πείσει τον Οδυσσέα να μην τον βλάψει χρησιμοποιεί επίκληση στους στίχους 366 - 368:
στη λογική
στην αυθεντία
στο συναίσθημα
στους θεούς
Το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιεί ο Φήμιος για να αποδείξει την αθωότητά του είναι πως:
εάν δεν τραγουδούσε στις γιορτές των μνηστήρων δεν θα είχε τα βασικά αγαθά για να ζήσει (να βιοποριστεί)
οι μνηστήρες όντας περισσότεροι και δυνατότεροι τον εξανάγκαζαν να τραγουδά στα γλέντια τους χωρίς να θέλει
οι θεοί όρισαν να τραγουδάει για όλους όσοι του το ζητούσαν
τραγουδούσε στις γιορτές των μνηστήρων γιατί του το ζήτησε η Πηνελόπη
Το όνομα Φήμιος ετυμολογικά συνδέεται με τη λέξη:
φύση
φανός
μνήμη
φήμη
Το όνομα Τέρπιος, που είναι ο πατέρας του Φήμιου, συνδέεται ετυμολογικά με τη λέξη:
τροφή
τέρψη
τέρμα
άρπα
