Informacje przechowywane są długo i mają się opierać na potrzebie.

Informacje są przechowywane przez krótki czas.

Pamięć, która nie wymaga aktywnego przypominania.

Pamięć, która jest używana tylko w sytuacjach stresowych.

Powtarzanie, organizacja materiału, nadawanie sensu, powiązanie z wiedzą posiadaną.

Tylko powtarzanie materiału.

Używanie kolorów i obrazów.

Czas spędzony na nauce.

Paraliż prawej strony ciała, deficyty mowy, powolny styl zachowania.

Zaburzenia równowagi, problemy z pamięcią, nadpobudliwość.

Paraliż lewej strony ciała, zwiększona kreatywność, szybki styl zachowania.

Zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, nadmierna senność.

Lewa półkula specjalizuje się w języku i myśleniu analitycznym, a prawa w funkcjach przestrzenno-wzrokowych i kreatywności.

Lewa półkula jest odpowiedzialna za emocje, a prawa za logiczne myślenie.

Lewa półkula kontroluje ruchy ciała, a prawa jest odpowiedzialna za pamięć.

Lewa półkula zajmuje się wyłącznie matematyką, a prawa sztuką.

Paraliż lewej strony ciała, deficyty w percepcji przestrzennej, impulsywny styl zachowania.

Paraliż prawej strony ciała, poprawa percepcji przestrzennej, spokojny styl zachowania.

Brak jakichkolwiek skutków, normalne funkcjonowanie, lepsza pamięć.

Zaburzenia mowy, paraliż obu stron ciała, zwiększona empatia.

Część współczulna (sympatyczna) i część przywspółczulna (parasympatyczna).

Część somatyczna i część autonomiczna.

Część mózgowa i część rdzeniowa.

Część sensoryczna i część motoryczna.

Utrata zdolności gromadzenia nowej informacji, najczęściej wskutek przewlekłego alkoholizmu.

Zaburzenie pamięci dotyczące wydarzeń z przeszłości.

Zdolność do zapamiętywania nowych informacji bez problemów.

Utrata zdolności do rozpoznawania znanych osób.

Afazja sensoryczna, pacjenci nie rozumieją mowy, ale mogą mówić, choć ich mowa jest zniekształcona.

Trudności w mówieniu, pacjenci rozumieją mowę, ale nie mogą mówić.

Zaburzenia pamięci, pacjenci mają problemy z przypominaniem sobie słów.

Afazja motoryczna, pacjenci nie mogą mówić, ale rozumieją mowę.

Utrata zdolności dostępu do informacji już nagromadzonej w mózgu.

Zaburzenie pamięci dotyczące wydarzeń bieżących.

Zdolność do zapamiętywania nowych informacji.

Utrata zdolności do rozpoznawania twarzy.

Powstawanie nowych neuronów u dorosłego człowieka, które zachodzi w hipokampie.

Proces starzenia się neuronów w mózgu.

Zjawisko usuwania neuronów z mózgu.

Tworzenie nowych synaps między istniejącymi neuronami.

Zaburzenia rozumienia i ekspresji mowy, mogą być spowodowane uszkodzeniem lewej półkuli.

Zaburzenia widzenia, które mogą prowadzić do problemów z percepcją kolorów.

Zaburzenia pamięci, które wpływają na zdolność do przypominania sobie faktów.

Zaburzenia ruchowe, które ograniczają zdolność do wykonywania precyzyjnych ruchów.

Odpowiedzialny za tworzenie się śladów pamięciowych i długotrwałe przechowywanie informacji.

Regulacja emocji i nastroju.

Koordynacja ruchowa i równowaga.

Percepcja zmysłowa i rozpoznawanie kształtów.

Osoba z uszkodzonym hipokampem może uczyć się nowych rzeczy, ale nie pamięta, że się ich uczyła.

Osoba z uszkodzonym hipokampem nie jest w stanie uczyć się nowych rzeczy w ogóle.

Osoba z uszkodzonym hipokampem ma doskonałą pamięć długoterminową.

Osoba z uszkodzonym hipokampem pamięta wszystkie wydarzenia z przeszłości.

Na ośrodkowy układ nerwowy (mózgowie, rdzeń kręgowy) i obwodowy układ nerwowy (nerwy czaszkowe i rdzeniowe).

Na autonomiczny i somatyczny układ nerwowy.

Na sensoryczny i motoryczny układ nerwowy.

Na centralny i peryferyjny układ nerwowy.

Afazja motoryczna, pacjenci tracą zdolność płynnego produkowania mowy.

Zaburzenia pamięci krótkotrwałej.

Trudności w rozumieniu mowy.

Zaburzenia widzenia i percepcji przestrzennej.

Stres, procesy starzenia, depresja.

Nadmierna aktywność fizyczna.

Zwiększone spożycie cukru.

Niedobór snu.

Guzy

Zaburzenia snu

Bóle głowy

Zaburzenia trawienia